การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมพนักงานขายโทรศัพท์มือถือแบรนด์ B กรณีศึกษาบริษัท XYZ จำกัด

Kiatkong Taweesombat; Chutinate  Buaphuan

doi:10.60027/iarj.2026.e290226

Authors

Kiatkong Taweesombat Panyapiwat Institute of Management, Thailand https://orcid.org/0009-0000-6123-2962
Chutinate Buaphuan Panyapiwat Institute of Management, Thailand https://orcid.org/0009-0006-8440-9541

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e290226

Keywords:

Training Course, Storytelling Techniques, Mobile Phone

Abstract

Background and Aims: In an era of rapid technological change, the mobile phone market has become one of the most highly competitive industries. Sales employees, who serve as the frontline of the organization, play a crucial role in conveying product information and persuading customers to build confidence in their purchasing decisions. This research aims to develop a training course for sales employees of Brand B mobile phones, using Company XYZ as a case study.

Methodology: This research is a qualitative study. The primary informants include supervisors and operational-level employees, totaling 12 participants. The research tool used was semi-structured interviews.

Results: The focus should be on enhancing product knowledge, sales skills, and storytelling to improve communication effectiveness with customers. The suitable training format is a combination of online learning and workshop activities. Additionally, evaluations should be conducted both before and after the training, along with follow-up on the practical application of the knowledge, in order to continuously improve the training program’s effectiveness.

Conclusion: By implementing a training program focused on enhancing product knowledge, sales skills, and storytelling, sales employees will gain a deeper understanding of the products and be able to communicate product information in a more engaging and trustworthy manner. This will increase customer confidence and make it easier for them to make purchasing decisions. The training format, which combines online learning with workshop activities, will provide employees with opportunities to practice their skills in simulated situations, thereby improving the effectiveness of the learning process.

References

ณวัฒน์ อินทอง, & อารยะ ศรีกัลยาณบุตร. (2566). การใช้จุดจับใจและการเล่าเรื่องในการสร้างสรรค์โฆษณายั่วยุสำหรับการบริการสังคม. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 27(2), 40–50.

ทรู บล็อก. (2567). ทรู ดึงพลัง AI ขับเคลื่อนองค์กร มุ่งสร้างประสบการณ์ลูกค้าระดับเวิลด์คลาส ประกาศ 3 กลยุทธ์หลัก ปูทางเติบโตอย่างยั่งยืน ร่วมขับเคลื่อนเศรษฐกิจดิจิทัลของประเทศ. สืบค้นจาก https://trueblog.dtac.co.th/blog/2024-vision-strategy

ไทยรัฐ ออนไลน์. (2567). รู้จัก "AI" (ปัญญาประดิษฐ์) คืออะไร นำมาใช้อะไรได้บ้าง สรุปง่ายๆ ที่นี่ [ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์]. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/lifestyle/life/2768643

ผุสดี กลิ่นเกษร. (2565). การบูรณาการทฤษฎีการเรียนรู้ของผู้ใหญ่และการเรียนรู้โดยการชี้นำตนเองเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ผู้เรียนวัยผู้ใหญ่. ใน สิรินธร สินจินดาวงศ์ (บ.ก.), หนังสือประมวลบทความในงานประชุมวิชาการประจำปี 2565 (น. 138). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

พัชรา วาณิชวศิน. (2560). การพัฒนาภาวะผู้นํา: จากทฤษฎีสู่แนวปฏิบัติที่ดีและกรณีศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ปัญญาชน.

พิจิตรา ธงพานิช. (2562). วิชาการจัดการเรียนรู้และการจัดการในชั้นเรียน: รูปแบบการสอน ADDIE (ADDIE Model) [เว็บบล็อก]. สืบค้นจาก http://adi2learn.blogspot.com/2018/01/addie-model.html

รายงานการประชุมคณะผู้บริหารด้านร้านค้า. (2566). สรุปผลการปฏิบัติงานประจำเดือน รายงานยอดขายโทรศัพท์มือถือ ประจำเดือนตุลาคม 2566. บริษัท XYZ จำกัด.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). สรุปผลที่สำคัญ การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2566. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2024/20240426085756_92752.pdf

สุรพงษ์ คงสัตย์, & ธีรชาติ ธรรมวงค์. (2551). การหาค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถาม (IOC). สืบค้นจาก https://www.mcu.ac.th/article/detail/14329

Beauchamp, G. A. (1981). A curriculum theory (4th ed.). Itusch, Illinois: F. E. Peacock.

Cowling, A., & Mailer, C. (1998). Managing human resources (3rd ed.). Butterworth-Heinemann.

Currie, M. (2010). Postmodern narrative theory. Macmillan International Higher Education.

Fulton, H., Huisman, R., Murphet, J., & Dunn, A. (2005). Narrative and media. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511816932

Goldstein, I. (1993). Training organization: Needs assessment, development and evaluation. Monterey, CA: Brooks/Cole Publishing.

Hass, G. (1980). Curriculum planning: A new approach. Boston: Pearson.

Johnson, S. J., Blackman, D. A., & Buick, F. (2018). The 70: 20: 10 framework and the transfer of learning. Human Resource Development International, 29(4), 383–402.

Kirkpatrick, D. L. (1960). Techniques for evaluating training programs. Journal of the American Society of Training Directors, 13(11), 3–9.

Lundqvist, A., Liljander, V., Gummerus, J., & Van Riel, A. (2013). The impact of storytelling on the consumer brand experience: The case of a firm-originated story. Journal of Brand Management, 20(4), 283–297.

McGriff, S. J. (2008). Instructional system design (ISD): Using the ADDIE model. The Pennsylvania State University.

Milkovich, G. T., & Boudreau, J. W. (1991). Human resource management (7th ed.). Illinois: Irwin.

Sowell, E. J. (1996). Curriculum: An integrative introduction. New Jersey: Prentice Hall.

Sternberg, R. J., & Sternberg, K. (2012). Cognitive psychology (6th ed.). California: Wadsworth.

Yellowbrick. (2023). Unleashing the power of storytelling in journalism. https://www.yellowbrick.co/blog/journalism/unleashing-the-power-of-storytelling-in-journalism