ผลการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวสะเต็มศึกษา หน่วยการเรียนรู้ สนามแข่งรถสุดหรรษาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

Wichittra  Dasri; Narumol  Plusing

doi:10.60027/iarj.2025.288927

Authors

Wichittra Dasri Chaiyaphum Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-9789-5638
Narumol Plusing Chaiyaphum Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0005-9675-4548

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.288927

Keywords:

Effect on Learning Management, Science, STEM Education

Abstract

Background and Aims: STEM education is a learning management that integrates science, technology, engineering, and mathematics, focusing on students' body of knowledge and being able to use the knowledge they have gained to solve problems and create new things. The objectives of this research were 1) to compare the academic achievement of science in the learning unit of Fun Racing Track of Grade 5 students using STEM learning management with the 70 percent criterion, and 2) to compare the creative problem-solving of Grade 5 students using STEM learning management with the 70 percent criterion.

Methodology: The samples consisted of 15 Grade 5 students from Ban Sap Charoen School, Wang Chomphu Sub-district, under the Chaiyaphum Primary Educational Service Area Office 1. These students were selected in Semester 2 of the Academic Year 2024, using cluster random sampling. Research instruments included a learning management plan based on STEM education in the learning unit of Fun Racing Track (Resultant Forces and Friction), an achievement test in the learning unit of Fun Racing Track (Resultant Forces and Friction), and a creative problem-solving assessment. Data analysis used statistics, including percentages, mean, standard deviations, and a one-sample t-test.

Results: 1. Grade 5 students who received science learning management based on STEM education, the Fun Racing Track Learning Unit, had academic achievement scores after learning higher than the 70 percent criterion, statistically significant at the .05 level. 2) Grade 5 students who received science learning management based on STEM education, the Fun Racing Track Learning Unit, had creative problem-solving scores after learning higher than the 70 percent criterion, statistically significant at the .05 level.

Conclusions: STEM learning management effectively improved the academic achievement of Grade 5 students by learning through the learning process in sequence, which led to higher academic achievement and creative problem-solving.

References

จุฑารัตน์ เกาะหวาย. (2563). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้บูรณาการแบบ STEM เรื่อง เสียงสําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ชลาธิป สมาหิโต. (2557). เอกสารประกอบการอบรมเชิงปฏิบัติการ การจัดกิจกรรมบูรณาการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ และคณิตศาสตร์สำหรับปฐมวัย. สมาคมอนุบาลแห่งประเทศไทย.

ปาริชาติ ปานศรี. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการประยุกต์ใช้ความรู้วิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดพระประโทณเจดีย์ จังหวัดนครปฐม [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2556). STEM Education กับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21.

พิมพ์พิชชา ศาสตราชัย. (2562). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวสะเต็มศึกษาร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือที่ส่งผลต่อการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ ทักษะการทํางานเป็นทีมและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ ค.ม.]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ภัสสร ติดมา. (2558). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์เรื่องระบบร่างกายมนุษย์ด้วยกระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรมตามแนวทางสะเต็มศึกษา [วิทยานิพนธ์ ศศ.ม.]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

โรงเรียนบ้านทรัพย์เจริญ. (2566). รายงานการประกันคุณภาพการศึกษา ประจำปีการศึกษา 2566.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2553). ครูคณิตมืออาชีพ 2. กรุงเทพฯ: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2557). การจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษา. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของ สกสค.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). คู่มือกิจกรรมสะเต็มศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) เล่ม 2. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของ สกสค.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2544). แนวทางการนำนโยบายปฏิรูปการศึกษาไปสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2546). รายงานผลการติดตามและประเมินผลการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษแรก (พ.ศ. 2542–2551). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. ราชกิจจานุเบกษา, 127(45 ก), 1.

สุคนธ์ สินธพานนท์, และคณะ. (2555). พัฒนาทักษะการคิดตามแนวปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: เทคนิคพริ้นติ้ง.

สุดารา ทองแหยม. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ เรื่องไฟฟ้า ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 17(2), 20–37. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JOEMSU/article/view/1874

อนุสรา พุ่มพิกุล. (2562). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาโดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่เน้นกระบวนการคิดอย่างมีวิจารณญาณที่มีต่อสมรรถนะการออกแบบวิธีการแก้ปัญหา ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

O’Neill, G., Moore, S., & McMullin, B. (2012). Emerging issues in the practice of university learning and teaching. Dublin: AISHE.