ศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาเพื่อทำนายประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2

Parichat Katudthong

doi:10.60027/iarj.2025.287135

Authors

Parichat Katudthong Sripatum University, Thailand https://orcid.org/0009-0005-8774-8664

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.287135

Keywords:

Creative Leadership, School Effectiveness, School Administration

Abstract

Background and Aims: Education is a crucial tool for human resource development, with schools playing a key role in producing a quality workforce. Leaders with creative leadership qualities contribute to innovation and help develop organizations in alignment with societal changes. This, in turn, enhances the effectiveness of school management and improves the quality of education, preparing students to adapt to future changes. Therefore, the objectives of this research are: 1) To study the level of creative leadership among school administrators under the Secondary Education Service Area Office, Bangkok Metropolitan Region 2. 2) To study the level of effectiveness of schools under the Secondary Education Service Area Office, Bangkok Metropolitan Region 2. 3) To examine the influence of creative leadership by school administrators on the effectiveness of schools under the Secondary Education Service Area Office, Bangkok Metropolitan Region 2.

Methodology: The sample group used in this research consists of school administrators and teachers under the Secondary Education Service Area Office, Bangkok Metropolitan Region 2, for the academic year 2024. The sample includes 141 school administrators and 359 teachers, totaling 500 individuals. The research tool used is a questionnaire, which has a reliability coefficient of 0.990. The statistical methods used for data analysis include Mean (M), Standard Deviation (SD), and Multiple Regression Analysis.

Results: 1) The study on the creative leadership of school administrators under the Secondary Education Service Area Office, Bangkok Metropolitan Region 2 found that, overall, the level of creative leadership was high. When considering specific aspects, in order from highest to lowest, the key elements were: creativity, having a vision, adaptability and flexibility to change, and teamwork. 2) The study on the effectiveness of schools under the Secondary Education Service Area Office, Bangkok Metropolitan Region 2 found that, overall, the effectiveness level was the highest. When considering specific aspects, in order from highest to lowest, these were: the ability to develop students with a positive attitude, the ability to solve problems within the school, the ability to adapt and develop the school, and the ability to produce students with high academic achievement. 3) The study on how the creative leadership of school administrators affects the effectiveness of schools under the Secondary Education Service Area Office, Bangkok Metropolitan Region 2 showed that creative leadership had an impact on school effectiveness, with a constant value of 0.012. When considering the regression coefficients (B) in order from highest to lowest, these were: the coefficient for vision, the coefficient for adaptability and flexibility to change, and the coefficient for creativity. The constant and regression coefficients of creative leadership that affect the effectiveness of schools can be written as a prediction equation in raw scores as follows:

\hat{y} = 0.012 + 0.274 (X2) + 0.419 (X3) + 0.351 (X4)

Conclusion: School administrators with high creative leadership positively influence adaptability and teamwork, enabling the institution to develop and grow continuously. They demonstrate the ability to foster student development in attitudes, problem-solving skills, and academic achievement. The effective management of the institution allows it to respond quickly to changes, leading to success in the development of various systems within the school.

References

ขวัญฤทัย ภู่สาระ. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา

ณณัฐ ช่วยงาน. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการบริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี

ณัฐภรณ์ แสงกล้า. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนประชาอุทิศ (จันทาบอนุสรณ์) สำนักงานเขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ

ตุลยา พงษ์ทอง. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.

เตชินณ์ อินทบํารุง. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของโรงเรียนตามการรับรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

นัฐชา แลบัว และกุลจิรา รักษนคร. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาและประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 1. วารสารศึกษาศาสตร มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 17(1), 138-155

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วศิณี สุริยวงษ์. (2565). ภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 1. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.

ศมพรัตว์ เจ๊ะบ่าว. (2566). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนในระบบ สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

สมจิตร ชูศรีวาส. (2562). ภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สุทธิชัย นาคะอินทร์. (2561). รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

เสรี ออไธสง. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.

อารบี ทองศรีนุ่น และจรัส อติวิทยาภรณ์. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหาร ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน การศึกษาเอกชน จังหวัดนครศรีธรรมราช. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 13 (น. 1373 – 1385). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่

Harris, A. (2009). Creative Leadership: Developing Future Leaders. Creative Leadership Developing Future Leaders, 23, 9-11. https://doi.org/10.1177/0892020608099076

Hoy, W.K., & Miskel, C.G. (1991). Educational Administration: Theory - Research – Practice 4th ed. Singapore: McGraw – Hill, Inc.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Education and Psychological Measurement. 30, 607-610.

Likert, R. (1967). “The Method of Constructing and Attitude Scale”. In Reading in Fishbeic, M (Ed.), Attitude Theory and Measurement (pp. 90-95). New York: Wiley & Son.

Mott, P.E. (1972). The Characteristic of Effective Organization. New York: Harper and Row

Reid, K. et al. (1988). Towards the Effective School. Oxford: Blackwell.

Robinson, K. (2007). The Principles of creative Leadership. New York: McGraw-Hill

Rolling, J. H. (2016). Creative Leadership. Art Education. 69(2), 4-5.