ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว

Anuwat Nonpho; Prasong Tochot; Sujitra Arampongpun

doi:10.60027/iarj.2025.286908

Authors

Anuwat Nonpho Faculty of Education and Liberal Arts, College of Asian Scholars, Thailand https://orcid.org/0009-0002-5760-8239
Prasong Tochot Faculty of Education and Liberal Arts, College of Asian Scholars, Thailand https://orcid.org/0009-0006-5729-8655
Sujitra Arampongpun Faculty of Education and Liberal Arts, College of Asian Scholars, Thailand https://orcid.org/0009-0000-9012-6472

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.286908

Keywords:

Leadership, School Administrators, Effectiveness

Abstract

Background and Aims: Educational administrators play an important role in driving the quality of education and developing innovation within the organization. Applying creative thinking to management helps promote effective learning and creates an organizational culture that is conducive to sustainable development. Therefore, studying the relationship between creative leadership and institutional effectiveness is important for the development of education in the current era. The objectives of this research are: 1) to study the level of creative leadership of educational administrators, 2) to study the level of effectiveness of educational institutions, 3) to study the relationship between creative leadership of educational administrators and institutional effectiveness, and 4) to study how creative leadership of educational administrators affects institutional effectiveness.

Methodology: This research is a Survey Research. The sample group used in the research is 394 school administrators and teachers under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization in the academic year 2024. The sample size was calculated using Taro Yamane's formula. The sample group was 198 people from stratified sampling by school size. Proportional comparison and simple random sampling by lottery were used. The research instrument was a questionnaire with a reliability value of 0.975. The statistics used for data analysis were frequency, percentage, mean score, standard deviation, Pearson's correlation coefficient, and multiple regression analysis.

Results: It was found that 1. The level of creative leadership of school administrators under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization, according to the opinions of school administrators and teaching personnel, was at the highest level overall. When considering each aspect, it was found that teamwork in seeking knowledge, cooperation, problem solving, imagination, creating images of the future that should be the aspect of examining shared beliefs, asking questions, and collecting, analyzing, and interpreting data were at the highest level. 2. The level of effectiveness of school administrators under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization, according to the opinions of school administrators and teaching personnel, was at the highest level overall. When considering each aspect, it was found that the ability to produce students with high academic achievement, the ability to develop students with positive attitudes, the ability to adjust and develop the school, and the ability to solve problems within the school were at the highest level. 3. The relationship between creative leadership of school administrators and school effectiveness of the findings indicates a significant positive correlation (r = .873, p < .01), with problem-solving collaboration and shared belief assessment being the most influential factors. 4. Creative leadership of school administrators affecting the effectiveness of educational institutions under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization. Multiple regression analysis showed positive results, with a value (R = .873) at a high level and a value (R2 = .762) that was statistically significant at the 0.001 level.

Conclusion: Creative leadership of school administrators has a positive relationship with the effectiveness of schools under the Sa Kaeo Provincial Administrative Organization. Creative leaders can promote organizational development and increase the quality of education management effectively. The results of this research can be used as a guideline for developing leadership of administrators and policy-making to improve the quality of education in the future.

References

กนกอร สมปราชญ์. (2560). ภาวะผู้นำการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน: การศึกษาทฤษฎีฐานราก. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 12(34), 51-65.

กาญจนา ศิลา. (2556). การศึกษาภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของโรงเรียน สังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตบางเขน. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒ.

ขวัญฤทัย ภู่สาระ (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนครศรีอยุธยา.

จักรกฤษณ์ โพดาพล. (2556). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารเทศบาลตำบลในจังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามงกุฎราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านช้าง.

จารินี สิกุลจ้อย, พจนีย์ มั่งคั่ง และ สุนันทา โกธา. (2558). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหาร สถานศึกษาที่ ส่งผลต่อบรรยากาศของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 10(1), 171–182.

ชื่นกมล ประสาตร์. (2559). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะครูกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา พระนครศรีอยุธยา:

ซูไฮรี มะลีเป็ง. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2.วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

ญาณี ขำสุวรรณ. (2560). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนในอำเภอ เมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรีสังกัดสำนักงานการศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรีเขต 17. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ฐิตา วิหครัตน์. (2558). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาใน จังหวัดสมุทรปราการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.

ณรงค์ ทีปประชัย. (2547). การศึกษาความสัมพันธ์ระหวางปัจจัยบางประการกบความท้อแท้ในการศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในระบบการศึกษาทางไกล มหาวิทยาลัยเปิดของรัฐ. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2549). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ. ราเมศร์ พรหมชาติ.

น้ำอ้อย สุนทรพฤกษ์. (2559). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการนิเทศภายในสถานศึกษากับประสิทธิผลของ สถานศึกษาดีประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 และ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน.

บุศรา ปุณริบูรณ์. (2563). องค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 21. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

พชรพล ธรรมมา. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.

พัชราพร ร่วมรักษ์. (2563). ประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มีนา สันสาคร. (2557). พฤติกรรมความเป็นผู้นำแบบสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

รอซียะห์ ลาเต๊ะ. (2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนา อิสลามจังหวัดปัตตานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สมเดช เรืองขจร. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมภาวะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2559). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24. วารสารการบริหารการปกครอง, 5(2), 64 - 72.

สุพิชชา พู่กันงาม. (2559). การวิเคราะห์แบบภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา จังหวัดปทุมธานีสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรอุตสหกรรมมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

สุภาพ ฤทธิ์บำรุง. (2556). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความมีประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 8(2), 190-198.

สุวะนิต สุระสังข์. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมโรงเรียนกับประสิทธิผลของโรงเรียนในจังหวัดชลบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.

เสาวนีย์ สมบูรณ์ศริโรรัตน์. (2562). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีธัญบุรี.

หทัยรัตน์ วิโย. (2564). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของ ครูใน ศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21จังหวัดหนองคาย. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

องค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว. (2566). รายงานผลการปฏิบัติราชการ ประจำปี 2566. กองการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม: องค์การบริหารส่วนจังหวัดสระแก้ว.

Amabile, T. M., & Pratt, M. G. (2016). The dynamic componential model of creativity and innovation in organizations: Making progress, making meaning. Research in Organizational Behavior, 36, 157-183.

Ash, R. C. & Persall, J. M. (2007). The principle as Chief Learning Officer: The New Work of Formative Leadership. Birmingham: The University of Birmingham.

Cohen, A. D. (1990). Language Learning: Insight for Learners, Teachers and Researchers. New York: Newbury House/Harper Row.

Hoy, W. K., & Miskel, G. G. (1987). Educational Administration: Theory, Research, and Practice. New York: Random House Trade.

Likert, R. (1932). A Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology. 140, 1-55.

Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice (9th ed.). SAGE Publications.

Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis. 2nd Edition, Harper and Row, New York.