ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัลของสถานศึกษา  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1

Kawwalin Sanguthai; Poompipat Rukponmongkol

doi:10.60027/iarj.2025.285431

Authors

Kawwalin Sanguthai Faculty of Education, Kamphaeng Phet Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0004-6924-2945
Poompipat Rukponmongkol Faculty of Education, Kamphaeng Phet Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-0644-5258

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.285431

Keywords:

Transformational Leadership, Effectiveness, Human Resource Management, Digital Age

Abstract

Background and Aims: Human resource management is important and necessary for the performance of personnel because it affects the academic achievement of students as well as the confidence and acceptance from parents and stakeholders. If personnel are developed and cared for in the right and appropriate direction, it will enable the administration of educational institutions, including the development of students, to be successful. This research aims to 1) Study transformational leadership under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1, 2) Study the effectiveness of human resource management in the digital age of educational institutions under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1, 3) Study the relationship between transformational leadership and the effectiveness of human resource management in the digital age of educational institutions under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1, and 4) Create an equation to predict the effectiveness of human resource management in the digital age of educational institutions using transformational leadership as a predictor.

Methodology: The sample group used in this research was 198 school administrators and teachers in schools under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1. The multi-stage sampling method was used. The data collection tool was a 5-level rating scale questionnaire. The quality of the questionnaire on transformational leadership had a discrimination power between 0.20-0.73 and a reliability value of 0.945. The efficiency of personnel management had a discrimination power between 0.23-0.78 and a reliability value of 0.967. The statistics used for data analysis were mean, standard deviation, correlation analysis, normal multiple regression analysis, and stepwise multiple regression analysis.

Results: It was found that (1) the transformational leadership of the school administrators under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1 was at the highest level overall. (2) The effectiveness of personnel management in the digital age of the schools under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1 was at the highest level overall. (3) The relationship between transformational leadership and the effectiveness of personnel management in the digital age of the schools under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1 was found to be positively related, with statistical significance at the .01 level in all aspects. (4) The prediction of the effectiveness of personnel management in the digital age of the schools under the Kamphaeng Phet Primary Educational Service Area Office 1 found that 2 variables could predict the effectiveness of personnel management in the digital age of the schools: consideration of individuality and inspiration. These 2 variables could together predict the effectiveness of personnel management in the digital age of the schools by 70.4 percent, with statistical significance at the .01 level.

Conclusion: Transformational leadership is a key factor that enables educational institutions to adapt and develop human resource management to suit the digital age. Visionary leaders can inspire staff to embrace change and develop technological skills, which results in more efficient work processes. In addition, the application of technologies such as human resource management information systems, online learning, and communication via digital platforms can reduce workloads and increase efficiency in personnel management in educational institutions. Therefore, transformational leadership is a key factor that drives educational institutions to develop and adapt to the digital age effectively.

References

เก็จกนก พลวงค์. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

จรัญ น้อยพรหม, มาลี ไชยเสนา, & สมาน อัศวภูมิ. (2562). รูปแบบการบริหารงานบุคคลที่มีประสิทธิผลของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 16(1), 88-95.

ทิพยงค์ รักษาสิน, ลินดา นาคโปรย, &สายฝน เสกขุนทด. (2021). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 4(4), 31-47.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: บริษัท สุวีริยาสาส์น จำกัด.

ผุสดี จิรนากุล. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอแม่ฟ้าหลวง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถม ศึกษาเชียงราย เขต 3. Doctoral dissertation, มหาวิทยาลัย พะเยา.

พระมหาปริญญา เตชปัญฺโญ (ปราบ ชมพู). (2564). การบริหารงานบุคคลในยุคดิจิทัล. วารสารการสอนสังคมศึกษา, 3(2),185-195.

พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2550). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: สำนักทดสอบการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ลลิตา สมใจ. (2565). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา.

ลักขณา สักเข็มหาร, พรเทพ เสถียรนพเก้า, & วัลนิกา ฉลากบาง. (2020). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษาจังหวัดนครพนม. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการจัดการและ เทคโนโลยีอีสเทิร์น, 17(2), 1-12.

วิภาดา สารัมย์ (2562). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษาในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1 (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (2566-2570) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1. กำแพงเพชร: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1.

อุมาวดี วัฒนะนุกูล. (2560). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลาเขต 1 อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา. การค้นคว้าอิสระ ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

Bass, B.M., & B.J. Avolio. (1994). Transformational Leadership Development. Pola Alto, California: Consulting Psychologists Press.

Hoy & Miskel. (2012). Educational administration: Theory, research, and practice. (6th ed), Boston: McGraw - Hall.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.