สมรรถนะการปฏิบัติงานด้านเทคโนโลยีดิจิทัลที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ของบุคลากรในสังกัดที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับสมรรถนะการปฏิบัติงานด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของบุคลากรในสังกัดที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา 2) ศึกษาระดับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในสังกัดที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา 3) ศึกษาสมรรถนะการปฏิบัติงานด้านเทคโนโลยีดิจิทัลที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในสังกัดที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรในสังกัดที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา จำนวน 250 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ด้วยวิธี Enter
ผลการวิจัยพบว่า สมรรถนะการปฏิบัติงานด้านเทคโนโลยีดิจิทัลทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ ด้านการรู้เทคโนโลยีดิจิทัล ด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ด้านการแก้ปัญหาด้วยเครื่องมือเทคโนโลยีดิจิทัล และด้านการปรับตัวสอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีดิจิทัล มีความสัมพันธ์กันในเชิงบวกและสามารถพยากรณ์ร่วมกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (Multiple Correlation Coefficient, R) เท่ากับ 0.787 และร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรในสังกัดได้ร้อยละ 61.9 (R² = 0.619) ส่วนที่เหลืออีก 38.1% เกิดจากปัจจัยอื่น ๆ โดยมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการพยากรณ์เท่ากับ 0.29639
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัลป์ยกร สัญญะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร
สำนักคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะบริหารธุรกิจ,
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน .
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2567–2570, ออนไลน์, (2567, พฤศจิกายน 5). https://www.mdes.go.th/about/56
กระทรวงมหาดไทย กรมการปกครอง. (2566). แผนปฏิบัติการด้านดิจิทัลของกรมการปกครอง พ.ศ.2566-2568. ออนไลน์, (2567, พฤศจิกายน 5). https://multi.dopa.go.th/icad/assets/modules/news/uploads/c4674c86e64f563567edf1d4dfadea9663915db91f22c71733015253809666.pdf
กิติศักดิ์ สวัสดิ์ศรี. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาตนเองของข้าราชการธุรการในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล
สำนักงานอัยการสูงสุด. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
กุสลวัฒน์ คงประดิษฐ์. (2562, กันยายน–ธันวาคม). การใช้เทคโนโลยีเว็บ 2.0 ในการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีโครงสร้างนิยม (Constructivism). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 30(3), 1-13.
จุฬารัตน์ บุษบงก์. (2565, พฤศจิกายน). รูปแบบการเรียนการสอนออนไลน์โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในช่วงโควิด-19.
วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 17(22), 92-103.
ดุสิดา ยอดเรือน และ พิเศษ ชัยดิเรก. (2565, มกราคม-เมษายน). ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้เทคโนโลยีกับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักศาลยุติธรรมประจำภาค 7. วารสารลวะศรีมหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี, 5 (1), 27-41.
ที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา. (2568). ข้อมูลทั่วไปของที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2568. กลุ่มงานบริหารงานปกครอง ที่ทำการปกครองจังหวัดฉะเชิงเทรา.
บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์. (2562). แนวทางการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้ในการปฏิบัติงานให้มีประสิทธิภาพ.
กรุงเทพมหานคร, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
บุญเรือง เกตศรี และวิจิตรา ศรีสอน. (2567, มกราคม-เมษายน). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์และการจัดการสังคม, 6(1), 81–91.
พงศภัค แสงใสแก้ว และคณะ (2566). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของบุคลากรกรมการปกครอง
สังกัดกระทรวงมหาดไทย. วิทยานิพนธ์หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
คณาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. (2562). แผนส่งเสริมสมรรถนะและทักษะด้านดิจิทัล. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.
สุณิสา เพิ่มพูน. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรในสังกัดสำนักอำนวยการ
ประจำศาลแพ่งกรุงเทพใต้. การค้นคว้าอิสระตามหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Calvani, A., Fini, A., Ranieri, M., & Picci, P. (2012). Are Young Generations in Secondar School Digitally
Competent A Study on Italian Teenagers. ComputersandEducation58(2):797-807.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing (3rd ed.). New York: Harper & Row.
European Union. (2006). DigComp: The European Digital Competence Framework for Citizens.
Brussels: European Commission.
European Commission. (2016). The European Digital Competence Framework for Citizens
(DigComp 2.0). Luxembourg: Publications Office of the European Union.
Ferrari, A. (2012). Digital Competence in Practice: An Analysis of Frameworks. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
Hatlevik, O. E. (2015). Examining the relationship between digital competence and learning outcomes
for students in upper secondary school. Journal of Information Technology Education: Research, 14, 121–135.
Mason, C. H., & Perreault, W. D. (1991). Collinearity, Power, and Interpretation of Multiple Regression Analysis. Journal of Marketing Research, 28(3), 268.
McKinsey & Company. (2017). The case for digital reinvention. Retrieved from https://www.mckinsey.com/business-functions/digital-mckinsey/our-insights/the-case-for-digital-reinvention
Peterson, E., & Plowman, G. E. (1953). The components of job performance. Journal of Applied Psychology, 37(6), 438.
Woodruff, D. L. (1997). Employee performance standards: How to develop and implement standards that work. Crisp Publications.
