ความยุติธรรมของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ : กรณีศึกษาธุรกิจแพลตฟอร์มส่งอาหาร
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์การออกแบบและการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์หรือเทคโนโลยีเอไอ (Artificial intelligence (AI) technology) ในธุรกิจแพลตฟอร์มส่งอาหารเกี่ยวกับลักษณะของปัญหาเรื่องความยุติธรรม 2) วิเคราะห์บทบาทของทฤษฎีจริยศาสตร์แบบพันธสัญญา (Contract Theory of Ethics) ในการเป็นกรอบแนวคิดเชิงจริยธรรมเพื่อสร้างความยุติธรรมให้กับการใช้เทคโนโลยีเอไอไอในธุรกิจแพลตฟอร์มส่งอาหาร การศึกษานี้มุ่งสำรวจปัญหาเรื่องความยุติธรรมของเทคโนโลยีเอไอ โดยใช้ทฤษฎีจริยศาสตร์แบบพันธสัญญาที่มีทฤษฎีความยุติธรรมของจอห์น รอลส์ (John Rawls’ Theory of Justice) เป็นกรอบแนวคิดหลัก และใช้วิธีการวิจัยเชิงเอกสารในการวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า 1) การออกแบบและการใช้เทคโนโลยีเอไอในธุรกิจแพลตฟอร์มส่งอาหารมีผลต่อเรื่องความยุติธรรมกับพนักงานแพลตฟอร์มส่งอาหารที่เรียกว่าไรเดอร์ (Rider) โดยตรง การอ้างถึงการยอมรับร่วมกันในข้อตกลงที่เป็นเงื่อนไขการทำงานระหว่างเจ้าของแพลตฟอร์มกับไรเดอร์นั้นไม่เพียงพอสำหรับเรื่องความยุติธรรม แต่ข้อตกลงนั้นจะต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานแนวคิดเรื่องความเที่ยงธรรมตามคำอธิบายของรอลส์ด้วย นอกจากนั้นหลักการของเสรีภาพที่เท่าเทียม (The principle of equal liberty) และหลักการความแตกต่าง (The difference principle) สามารถนำมาอธิบายให้เกิดความเข้าใจถึงประเด็นเรื่องความยุติธรรมดังกล่าวได้ชัดเจนมากขึ้น 2) ทฤษฎีจริยธรรมแบบพันธสัญญาสามารถใช้เป็นกรอบแนวคิดเชิงจริยธรรมเพื่อสร้างความยุติธรรมให้กับการใช้เทคโนโลยี เอไอในธุรกิจแพลตฟอร์มส่งอาหาร รวมถึงจากกรณีศึกษาได้นำไปสู่การพิจารณาบทบาทของเทคโนโลยีเอไอที่มีความยุติธรรม มีความเป็นมิตร และคำนึงถึงคุณค่าความเป็นมนุษย์ยิ่งขึ้น
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
参考
การัณยภาส ภู่ยงยุทธ์. (2566). ตื่นมาไม่โดนแบนก็ดีแค่ไหนแล้ว: ความไม่แน่นอนและตัวตนแบบผู้ประกอบการของแรงงานรับ-ส่งอาหารให้กับบริษัทแพลตฟอร์ม. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 35(1), 24–61. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jss/article/view/259728
นันทพล พุทธพงษ์. (2565). มาตรการทางกฏหมายในการคุ้มครองแรงงานแพลตฟอร์มดิจิทัล: กรณีธุรกิจรับส่งอาหารในประเทศไทย. วารสารรามคำแหง ฉบับนิติศาสตร์. (11), 264-309. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/lawjournal/article/view/260237/175239
พฤกษ์ เถาถวิล, และวรดุลย์ ตุลารักษ์. (2565). อุบัติเหตุ สุขภาพ และหลักประกันความเสี่ยงจากการทำงานของคนขับรถจักรยานยนต์ส่งอาหารภายใต้การควบคุมของแพลตฟอร์ม. วารสารมานุษยวิทยา. 6(2), 129-178. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jasac/article/view/265758/179988
พฤกษ์ เถาถวิล, และวรดุลย์ ตุลารักษ์. (2567). “ทวงคืนค่ารอบ”: ทำความเข้าใจการลุกฮือของแรงงานแพลตฟอร์มส่งอาหารผ่านความสัมพันธ์อันเป็นปฏิปักษ์ ระหว่างทุนกับแรงงาน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. (20)1, 244-273. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jla_ubu/article/view/274646/184045
ภาสกร ญี่นาง. (2564). วิกฤตสิทธิแรงงานในเศรษฐกิจยุคดิจิทัล: ปัญหาความขัดแย้งระหว่าง “ไรเดอร์” กับแพลตฟอร์มที่รัฐเพิกเฉย. CMU Journal of Law and Social Sciences. 14(1), 84–113. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CMUJLSS/article/view/246455/167194
Caron, M. S., & Gupta, A. (2025). The Social Contract for AI. https://arxiv.org/pdf/2006.08140
Donaldson, T., & Dunfee, T. W. (1999). Integrative Social Contracts Theory: A Communitarian Conception of Economic Ethics. Cambridge University Press.
Floridi, L. (2013). The Ethics of Information. Oxford University Press.
GPAI (2023). AI for Fair Work, From Principles to Practices, Report, December 2023, Global Partnership on AI. https://fair.work/wp-content/uploads/sites/17/2024/08/FoW2_AI-Fair-Work-.pdf.
Nussbaum, M. C. (2006). Frontiers of Justice: Disability, Nationality, Species Membership. Belknap Press of Harvard University Press.
Rawls, J. (1999). A Theory of Justice. Cambridge, Massachusetts: Belknap Press of Harvard University Press.