การประยุกต์ใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของกองทัพบก
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ปัจจัยสำเร็จในการประยุกต์ใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของกองทัพบก 2) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้นจากการประยุกต์ใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของกองทัพบก และ 3) เสนอแนะแนวทางในการประยุกต์ใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของกองทัพบก เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้บังคับบัญชาที่เกี่ยวข้องของกองทัพบก 3 คน เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องของกองทัพบก 6 คน ผู้เชี่ยวชาญ 6 คน และประชาชน 5 คน รวม 20 คน คัดเลือกแบบเจาะจง โดยกำหนดคุณสมบัติเป็นผู้ที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ หรือมีประสบการณ์ด้านการใช้สื่อดิจิทัลในการประชาสัมพันธ์ของกองทัพบกไม่น้อยกว่า 5 ปี เครื่องมือรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยสำเร็จในการประยุกต์ใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของกองทัพบก ได้แก่ ความพร้อมด้านเทคโนโลยี ทักษะและความรู้ของบุคลากร การสนับสนุนจากผู้บริหาร การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากร ความเหมาะสมของเนื้อหาและรูปแบบสื่อ ช่องทางการสื่อสารที่หลากหลาย และการติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่อง 2) ปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญ ได้แก่ ความขาดความรู้ด้านเทคโนโลยี งบประมาณไม่เพียงพอ ขั้นตอนการทำงานซับซ้อน ข้อจำกัดด้านความมั่นคง และการฝึกอบรมไม่ต่อเนื่อง และ 3) แนวทางที่เสนอ ได้แก่ การพัฒนาศักยภาพบุคลากร การปรับโครงสร้างและนโยบายให้เอื้อต่อความคล่องตัว การจัดสรรทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ และการพัฒนาเนื้อหาเชิงสร้างสรรค์ ข้อค้นพบสามารถสรุปได้ว่า ปัจจัย โครงสร้างการบริหาร และกลยุทธ์การสื่อสารมีความเชื่อมโยงกันในลักษณะเชิงระบบ ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนการประยุกต์ใช้สื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนางานประชาสัมพันธ์ของกองทัพบกให้
เกิดประสิทธิภาพอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). บริบทของประเทศไทยในยุคดิจิทัล: ความท้าทาย และโอกาส. กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
กรทิพย์ ต่อบุญ. (2565). แนวทางการพัฒนาการสื่อสารภาพลักษณ์องค์กรของกองทัพบกในยุคดิจิทัล. วิทยาลัยการทัพบก. https://www.awc.ac.th/storage/research/779.pdf
จิตรลดา ใจสุบรรณ์. (2565). แนวทางในการประชาสัมพันธ์ยุคดิจิทัลให้กับประชาชนเพื่อเผยแพร่ภารกิจ บทบาทหน้าที่ และอำนาจของวุฒิสภา. สถาบันพระปกเกล้า.
จิณห์นิภา แสงสุข. (2567). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์เชิงรุกผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง ฉบับเทคโนโลยีการศึกษา, 8(2), 12-26. http://www.edtechjournal.ru.ac.th/journals/18_1744355206.pdf
ชโลธร มงคล. (2562). แนวทางการพัฒนาการใช้สื่อเฟสบุ๊คในยุคไทยแลนด์ 4.0 เพื่อการประชาสัมพันธ์ให้เกิดการมีส่วนร่วมระหว่างหน่วยงานราชการและประชาชน: กรณีศึกษา กองทัพบก[การค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://ethesis
archive.library.tu.ac.th/thesis/2019/TU_2019_6023030015_9266_11770.pdf
นภัทร ชัยธราโชติ. (2565). การพัฒนาการประชาสัมพันธ์เชิงรุกเพื่อการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีของกองทัพบกในยุค 4.0. วิทยาลัยการทัพบก. https://www.awc.ac.th/storage/research/785.pdf
พระครูปลัดจักรพล สิริธโร. (2568). ภาวะผู้นำของผู้บริหารในยุคดิจิทัล. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(2), 836-848. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/6564
พิจารณา สามนจิตติ. (2565). แนวทางการพัฒนาการประชาสัมพันธ์ของกรมปศุสัตว์ในยุคดิจิทัล. สำนักงานเลขานุการกรม กรมปศุสัตว์.
รินรดา มะอาลา, สุภาภรณ์ ศรีดี, และวิทยาธร ท่อแก้ว. (2564). การประชาสัมพันธ์ด้วยสื่อสังคม ออนไลน์ของเทศบาลนครหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(1), 299-314. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JLGISRRU/article/view/249072
วรพร ตังคณานุกูลชัย และอรนันท์ กลันทปุระ. (2566).ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลขององค์กรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค(สำนักงานใหญ่). วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 882-896. https://so04.tci-thaijo.org › article › download
วัชรพงษ์ พนิตธำรง. (2564). การบริหารการประชาสัมพันธ์ในงานตำรวจ. วารสารศิลปะศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 3(3), 359-369. https://so03.tci-thaijo.org › art › article › download
ศิริพร พูลสุวรรณ, เจตน์สฤษฎิ์ อังศุกาญจนกุล, และโกมล ไพศาล. (2564). ปัจจัยของพฤติกรรมสารสนเทศของกำลังพล
กองทัพภาคที่ 2. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(2), 220-238. https://so04.tci-thaijo.org › article › download
สรพงษ์ วงศ์ธีระธรณ์. (2562). คุณสมบัติของนักประชาสัมพันธ์ที่พึงประสงค์ของเทศบาลตำบลแพรกษา อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ. ในคณะกรรมการจัดงาน (บ.ก.), งานประชุมวิชาการระดับชาติมหาวิทยาลัยรังสิต ประจำปี 2562 (น. 1377-1385). มหาวิทยาลัยรังสิต.
อรรนพ เรืองกัลปวงศ์ และสราวรรณ์ เรืองกัลป์ปวงศ์. (2564). บทบาทใหม่ของผู้นำการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 2(3), 64-77. https://doi.nrct.go.th/admin/doc/doc_623872.pdf
อภิชัจ พุกสวัสดิ์ และภาณุฤทธิ์ สารสมบัติ. (2565). บทบาทและคุณค่าของสื่อดิจิทัลต่อนักวิชาชีพประชาสัมพันธ์. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา, 15(2), 98-118. https://mac.ru.ac.th/wp-content/uploads/2023/08/ผลงาน-อ.-ภาณุฤทธิ์-2565.pdf
อิทธิพล จันทร์รัตนกุล. (2564). บทบาทของหน่วยงานภาครัฐต่อการใช้สื่อสังคมออนไลน์. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 8(1), 222-234. https://so02.tci-thaijo.org › article › download
Cutlip, S. M. (2000). Effective Public Relations. Prentice Hall.
Kenneth, H. (1961). Management of Organizational Behavior: Utilizing Human Resources. Prentice–Hall.
Logan, R. K. (2010). Understanding New Media: Extending Marshall McLuhan. Peter Lang.