Factors Related to the Competency in Basic and General Emergency Medical Operations of Emergency Medical Responders in Nonthaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: 1) assess the level of competency in basic and general emergency medical operations among emergency medical volunteers in Nonthaburi Province; 2) describe their demographic characteristics, experience, as well as internal and external factors; and 3) examine the relationships between demographic and experiential factors, internal factors, external factors, and competency in basic and general emergency medical operations. This research employed a cross-sectional descriptive design. The sample consisted of 150 registered basic-level emergency medical volunteers, selected using proportional stratified random sampling. Data were collected using a questionnaire. Descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, were used to describe the variables. Inferential statistics, including the Chi-square test and Pearson’s correlation coefficient, were employed to analyze the relationships among variables. The level of statistical significance was set at .05.
The results showed that: 1) the overall competency in basic and general emergency medical operations was at a moderate level (73.34%, Mean = 47.61, SD = 9.51), 2) the emergency medical volunteers varied in their demographic characteristics and experience, including gender, age, educational level, and duration of service, while internal factors (knowledge, attitudes, leadership, and motivation) and external factors (organizational culture and teamwork) were at a moderate level, and 3) overall internal factors and work motivation were positively associated with competency at a moderate level with statistical significance (r = .423, p < .001; r = .461, p < .001, respectively), whereas knowledge and attitudes were positively associated with competency at a low level with statistical significance (r = .245, p = .003; r = .240, p = .003, respectively). Demographic and experiential factors, as well as external factors, were not significantly associated with competency (p > .05). These findings highlight the importance of enhancing work motivation alongside the continuous development of knowledge, attitudes, and emergency medical practice skills among emergency medical volunteers.
Article Details
References
กรมการขนส่งทางบก. (2566). รายงานสถานการณ์อุบัติเหตุทางถนนของประเทศไทย. กระทรวงคมนาคม.
คมก้อง มณีวงศ์, ลีเจริญ พิชญา, อร่ามรมย์ ยุพิน, และ จิตต์วิบูลย์ อภิญญา. (2559). ผลของการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลองต่อการรับรู้ความสามารถของตนเองในการให้การพยาบาลผู้ป่วยภาวะฉุกเฉินของนักศึกษาพยาบาล. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 3(3), 52-64. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/scnet/article/view/68723
จิรนันท์ วรรณชัย. (2566). ผลของโปรแกรมพัฒนาสมรรถนะการดูแลผู้ป่วยฉุกเฉิน ณ จุดเกิดเหตุสำหรับอาสาสมัครฉุกเฉินการแพทย์. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา การแพทย์และสุขภาพ, 8(2), 1-14. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hej/article/view/267643
นิลวรรณ ทรัพย์พรรณราย. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการปฏิบัติการฉุกเฉินของอาสาสมัครฉุกเฉินการแพทย์ จังหวัดราชบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรพล สุขเกษม และคณะ. (2565). กระบวนการฝึกอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานสำหรับบุคลากรการแพทย์ฉุกเฉินในประเทศไทย. วารสารการแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย, 2(1), 14-26. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/jems/article/view/
วิชญา จันจะนะ และ แสงจันทร์ เชียงทา. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเข้าถึงระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินในการดูแลผู้ป่วย ณ จุดเกิดเหตุ. วารสารวิจัยสุขภาพโรงพยาบาลและชุมชน, 17(2), 97-108. https://he03.tci-thaijo.org/index.php/pthjo/article/view
สมัคร ใจแสน และ สุรเดช สำราญจิตต์. (2566). ระดับเจตคติและการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการกู้ชีพขั้นพื้นฐานของผู้เข้ารับการอบรม. วารสารการแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย, 3(1). https://he03.tci-thaijo.org/index.php/Jemst-01JHS/article/view/1202
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2566). มาตรฐานการแพทย์ฉุกเฉินของประเทศไทย. สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ.
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2567). รายงานสถานการณ์การแพทย์ฉุกเฉินของประเทศไทย. สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานสถิติสุขภาพและการบาดเจ็บของประชากรไทย. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สุฤทัย อ้นน้อย. (2567). ผลของโปรแกรมการพัฒนาความรู้และทักษะด้านการแพทย์ฉุกเฉินในกลุ่มอาสาฉุกเฉินชุมชน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนาระบบสุขภาพปฐมภูมิและสาธารณสุข, 2(2), 225-235. https://he03.tci-thaijo.org/index.php/AJHSD/article/view/2903
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. Longmans.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Daniel, W. W. (2010). Biostatistics: A foundation for analysis in the health sciences (9th ed.). Wiley.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. Wiley.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1-14.
Schein, E. H. (1992). Organizational culture and leadership (2nd ed.). Jossey-Bass.
Sorani, M., Agness, J., Miller, I., & Bentley, S. (2019). Training Effectiveness for First Responders in Low-Resource Settings: A Systematic Review. Prehospital and Disaster Medicine, 34(5), 492–501.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
Taniguchi, T., et al. (2020). Development of a community-based first responder system in rural Thailand. Resuscitation, 155, 17–18.
Tuckman, B. W. (1965). Developmental sequence in small groups. Psychological Bulletin, 63(6), 384-399.
World Health Organization. (2019). Global health estimates 2019: Deaths by cause, age, sex, by country and by region, 2000-2019. WHO.
