Language Strategies and Cultural Reflections that Appear in the Phra Procession Songs, Koh Phangan District, Surat Thani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) analyze language strategies and 2) analyze the cultural reflections that appear in the Phra Procession songs in Koh Phangan District, Surat Thani Province. This is qualitative research with a population and key informants consisting of 6 singers and chorus members. Key informants were purposively selected. The research tools included video recordings of boat song performances, documents, and field observations.
The research results found that 1) the language strategies that appear in the Phra Procession song can be divided into 2 aspects: first, the use of words, in which the composer has chosen words with purpose in terms of sound, meaning, and identity creation and 2) the use of figures of speech and the choice of figurative language that helps elevate the local language to a profound and imaginative literary art, including metaphors, personifications, similes, onomatopoeia, antithesis, symbols, and rhetorical questions. Second, the cultural reflections that appear in Phra Procession songs are divided into 4 aspects: First, the language reflects the culture of belief, including Buddhist beliefs and superstitions. Moral principles regarding sacred things. Second, the language reflects the culture of local wisdom, including the way of life in nature, customs and traditions, and Phra Procession architecture. Third, the language reflects the cultural language that appears in the Phra Procession songs, including the use of words to refer to people or relationships, and the use of Thai words such as nouns, pronouns, verbs, and adjectives, southern dialects, and borrowing words from English, Pali, and Sanskrit. Fourth, the language reflects the cultural values, including choosing a partner, the beauty of women, and the family institution, which is a language that reflects the way of life of the community, beliefs, and local identity of the people in the upper South.
Article Details
References
เจตนา นาควัชระ. (2542). แนวทางการประเมินคุณค่าในวรรณคดีในวรรณกรรมวิจารณ์เยอรมัน ฝรั่งเศส และอังกฤษ-อเมริกาในศตวรรษที่ 20. คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชรินทร์ อินทะสุวรรณ์. (2554). การศึกษาภาพสะท้อนทางสังคมและวัฒนธรรมของชาวไทยภาคใต้ที่ปรากฏในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่งของประจวบ วงศ์วิชา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ชำนาญ รอดเหตุภัย. (2552). การวิจัยทางภาษาไทย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ญาณิกา อ้อมณฑา. (2548). การศึกษาภาพสะท้อนสังคมจากบทเพลงของสลา คุณวุฒิ ที่ขับร้องโดยไมค์ ภิรมย์พร. คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธวัลรัตน์ พรหมวิเศษ. (2559). ภาษาและฉันทลักษณ์ในเพลงเรือภาคใต้: ท้องถิ่นกับการธำรงอัตลักษณ์และสังคมร่วมสมัย. วารสารกึ่งวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 37(2), 15-30.
บุญยงค์ เกศเทศ. (2536). วัฒนธรรมเผ่าพันธุ์มนุษย์. คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ประพนธ์ เรืองณรงค์. (2545). กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยช่วงชั้นที่ 3-4. ประสานมิตร.
ประสรรค์ ตันติเสนาะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนอ่านตามทฤษฎีโครงสร้างเพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ลลิษา กระสินธุ์. (2564). การศึกษากลวิธีการใช้ภาษาและมโนทัศน์ทางสังคมในเพลงของณัฐวุฒิ ศรีหมอก “ฟักกลิ้ง ฮีโร่” [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สมปอง มุกดารัตน์. (2554). สีสันของความศรัทธา: เรือพระโคกโพธิ์ในปัจจุบัน. วารสารรูสมิแล, 32(3), 57-64.
สิริญา คอนกรีต. (2560). กลวิธีทางภาษาในเพลงลูกทุ่งเพื่อสื่อสารอัตลักษณ์และการเมืองเชิงวัฒนธรรมของคนอีสานพลัดถิ่น. วารสารมนุษยศาสตร์และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(2), 1577-1597.
อริยะ ธูปบูชา. (2565). การศึกษาภาพสะท้อนสังคมวัฒนธรรมและศิลปะการใช้ภาษาในวรรณกรรมเพลงลูกทุ่งที่ประพันธ์โดยระพี เรือนเพชร. วารสารมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 10(1), 51-65.
อรทัย เพียยุระ. (2562). ทฤษฎีตะวันตกกับการวิจารณ์วรรณกรรม. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
