Human Resource Development to Promote Innovative Entrepreneurship
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article on human resource development to promote innovative entrepreneurship aims to 1) study the characteristics and components of innovative entrepreneurship and 2) study human resource development approaches to promote innovative entrepreneurship.
Key elements of innovative entrepreneurship include networking, effective communication, marketing strategy, motivation, innovation development, creativity, strategic management, team building, personal character, project management, future orientation, content knowledge and practical skills, leadership, financial savvy, negotiation, time management, and change management. Therefore, human resource development in business organizations should follow an approach encompassing training, education, organizational development, and career paths. This aims to enhance the entrepreneurial potential of subordinates, ultimately utilizing these capabilities to drive business operations more efficiently.
Article Details
References
จารุวรรณ จันพลา. (2557). การเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้ประกอบการในธุรกิจแปรรูปอาหาร [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
เนตรพัณณา ยาวิราช. (2567). การจัดการสมัยใหม่และการจัดการนวัตกรรม. ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.
รุจิรัตน์ พัฒนถาบุตร. (2561). องค์ประกอบของสัมฤทธิผลการเรียนรู้สู่การเป็นผู้ประกอบการเชิงนวัตกรรม. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(1), 1-38.
ลัลนา วงษ์ประเสริฐ. (2563). คุณลักษณะผู้ประกอบการเชิงนวัตกรรมของนักศึกษาสายอาชีวะตามแนวทางประเทศไทย 4.0. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ, 7(2), 17-32.
วิรุจ กิจนันวิวัฒน์. (2566). หลักการธุรกิจศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิรินทร มีขอบทอง และ คณะ. (2561). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการธุรกิจเริ่มใหม่เชิงสร้างสรรค์และนวัตกรรม สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยเอกชน. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 17(1), 61-68.
สมพร ปานดำ. (2564). วิทยาลัยผู้ประกอบการเพื่อการสร้างผู้ประกอบการนวัตกรรมเพื่อสังคม. วารสารการอาชีวศึกษาภาคกลาง, 5(2), 1-8.
สิริลักษณ์ พิชัยณรงค์. (2565). การเป็นผู้ประกอบการ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารสถานศึกษาเพื่อสร้างนวัตกรรุ่นเยาว์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุชาติ ไตรภพสกุล และ คณะ. (2567). การจัดการนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2568). การจัดการนวัตกรรมสำหรับผู้บริหาร. http://www.nia.or.th
Armstrong, M., & Taylor, S. (2023). Armstrong's handbook of human resource management practice: A guide to the theory and practice of people management. Kogan Page.
Brueggemann, R. F., & Matthews, C. H. (2024). Innovation and entrepreneurship: A competency framework. Routledge.
Drucker, P. F. (2020). The essential Drucker. Routledge.
Gold, J., Holden, R., & Iles, P. (2017). Human resource development: Theory and practice. Bloomsbury Publishing.
Hero, L. M., Lindfors, E., & Taatila, V. (2017). Individual innovation competence: A systematic review and future research agenda. International Journal of Higher Education, 6(5), 103-121.
Kennard, M. (2021). Innovation and entrepreneurship. Routledge.
Kreiterling, C. (2023). Digital innovation and entrepreneurship: A review of challenges in competitive markets. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 12(1), 49.
Lussier, R. N., & Hendon, J. R. (2025). Human resource management: Functions, applications, and skill development. Sage.
Mazur-Wierzbicka, E. (2019). Human resources as fundamental element determining the development of innovation.
Rachmad, Y. E. (2022). Collaborative innovation theory. Romano Publication International.
Ridley, M. (2020). How innovation works: And why it flourishes in freedom. Harper.
Skala, A. (2019). The startup as a result of innovative entrepreneurship. In Digital startups in transition economies (pp. 1-40). Palgrave Pivot.
Stewart, G. L., & Brown, K. G. (2019). Human resource management. John Wiley & Sons.
Swanson, R. A. (2022). Foundations of human resource development. Berrett-Koehler Publishers.
