- กระบวนการสร้างชุมชนการเรียนรู้ภูมิศาสตร์ กรณีศึกษา บ้านดงต้อง หมู่ 6 ตำบลผาตั้ง อำเภอสังคม จังหวัดหนองคาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างชุมชนการเรียนรู้ภูมิศาสตร์ ในบ้านดงต้อง หมู่ 6 ตำบลผาตั้ง อำเภอสังคม จังหวัดหนองคาย ใช้กลุ่มเป้าหมาย จำนวน 66 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งออกเป็นนักศึกษา 26 คน นักเรียน 30 คน และตัวแทนชุมชน 10 คน โดยใช้แนวคิดการจัดการความรู้โมเดลเซกิ (SECI Model) ร่วมกับกระบวนการ การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมและกระบวนการเรียนรู้ทางด้านภูมิศาสตร์ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มเป้าหมายทั้ง 3 กลุ่ม มีส่วนร่วมในการสร้างชุมชนการเรียนรู้ภูมิศาสตร์โดยใช้พื้นที่ชุมชนบ้านดงต้องเป็นพื้นที่ศึกษา กลุ่มนักศึกษาเป็นผู้ถ่ายทอดองค์ความรู้ภูมิศาสตร์ กลุ่มนักเรียนเป็นผู้ให้ข้อมูลพื้นที่ชุมชน และกลุ่มตัวแทนชุมชนเป็นผู้ให้ข้อมูลเพิ่มเติมพร้อมทั้งตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล จนเกิดเป็นกระบวนการจัดการความรู้ทางด้านภูมิศาสตร์ โดยใช้เครื่องมือทางด้านภูมิศาสตร์และภูมิสารสนเทศในการเรียนรู้จากฐานข้อมูลที่ได้จากการเรียนรู้ในชุมชน ได้แก่ โครงร่างแผนที่ดาวเทียม แผนที่เดินดิน อุปกรณ์กำหนดพิกัดทางภูมิศาสตร์ กลุ่มนักเรียนและนักศึกษาได้ร่วมมือกันสร้างแผนที่เดินดิน ด้วยกระบวนการสำรวจแบบง่ายและ มีการตรวจสอบและแก้ไขโดยกลุ่มตัวแทนชุมชน ซึ่งเป็นกระบวนที่แสดงให้เห็นถึงการเกิดองค์ความรู้และทักษะทางด้านภูมิศาสตร์ตามวัตถุประสงค์ของชุมชนการเรียนรู้นี้ ซึ่งนำไปสู่การสร้างแผนที่เดินดินด้วยซอฟต์แวร์ทางด้านระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อให้สามารถตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลที่ได้มา ท้ายสุดจึงมีการส่งคืนสู่ชุมชนเพื่อถอดบทเรียนและ วางแผนการพัฒนาในด้านต่างๆ ของชุมชนต่อไปในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Anantasuk, N., Kaewurai, W., Onthanee, A. and Jantakoon, J. (2021). Manō that wādūai kānsō̜n phūmisāt nǣo mai phư̄a kān rūrư̄ang phūmisāt khō̜ng nakrīan radap kānsưksā naphư̄n thān [A Concept of New Geography Instruction for Geo-Literacy of Students in Basic Education]. Journal of Education Mahasarakham University. 15(2),7-21.
Department of Environmental Quality Promotion. (2014). Khūmư̄ kānrīanrū læ samrūat chumchon [Community survey and learning handbook]. Bangkok : Environmental Education Section, Public Education and Extension Division, Department of Environmental Quality Promotion Ministry of Natural Resources and Environment.
Department of Mineral Resources. (2009). Kān čhamnǣk khēt phư̄a kānčhatkān dān thō̜ranīwitthayā læsapphayākō̜nthō̜ranī čhangwat Nō̜ng KhāI [The Classification of Nong Khai Province Area forGeology and Mineral Resources Management]. Bangkok : Department of Mineral ResourcesMinistry of Natural Resources and Environment.
Jeena, K. and Khutrakun, A. (2018). Krabūankān thāithō̜t khwāmrū čhāk mahāwitthayālai sū chumchon : kō̜ranī sưksā khrōngkān ʻanurak wihān phračhao phan ʻong wat pong sanuk čhangwat Lampāng [Knowledge Transfer Process from University to Community: A Case Study of Viharn Phra Chao Pun Ong Conservation Project, Wat Pong Sanuk, Lampang Province]. Journal of Political Science and Public Administration Chiang Mai University. 9(1),59-80.
Khongsanthia, C., Jantharasa, R., Rungwannasak, K., Mekara, N. and Thuaisom, C. (2023). Kānčhatkān ʻongkhwāmrū phư̄a kān phœ̄iphrǣ phūmpanyā thō̜ngthin ʻĪsān : kān pradit phūangmahōt (phūang mālai ʻĪsān) [The Knowledge Management for Dissemination of I-San Local Wisdom:Invention of Phuang Ma-Hotra Paper Craft (I-San Garland)]. Arts and Culture Journal of the Lower Moon River Surin Rajabhat University. 12(1),1-15. doi : http://dx.doi.org/10.14456/acj.2023.1
Nonaka, I. and Takeuchi, H. (1995). The knowledge creating company: how Japanese companies create the dynamics of innovation. New York : Oxford University Press. doi http://dx.doi.org/10.1016/0024-6301(96)81509-3
Pengmol, T., Kanlaya, S. and Wita, N. (2018). Kānčhatkān ʻongkhwāmrū thāng watthanatham phư̄a kānthō̜ngthīeo yāng yangyư̄n [Cultural Knowledge Management for Sustainable Tourism]. Journal of Local Governance and Innovation Surin Rajabhat University. 2(3),93-106.
Phakdeetham-Chimvilaisup, A. (2019). Kānphatthanā chumchon yāng yangyư̄n : kō̜ranī sưksā chumchon bān mǣ sapō̜k tambon mǣ Win ʻamphœ̄ Mǣ Wāng čhangwat Chīang Mai [A Sustainable Development of Thai Community: A Case Study of Ban Mae Sa Pok Community, Mae Wang District, Chiang Mai Province]. In Kanda Wongwailikit (Ed.), Big Data and New Face of Asia : Reflection in Science, Arts, Social Sciences, and Humanities. RSU National Research Conference (500-509). Rangsit University.
Phetnawa, W. and Sukjairungwattana, T. (2020). Nǣothāng kānphatthanā chumchon hǣng kānrīanrū thāng wichāchīp khō̜ng rōngrīan matthayommasưksā nai saha witthayākhēt Wiphā Wadī Krung Thēp Mahā Nakhō̜n [Guidelines for Developing a Professional Learning Community in Secondary Schools in the Vibhavadi Academic Group, Bangkok]. Journal of MCU Social Development. 6(2),93-107.
Rattanarungsri, T. (2019). Kānphatthanā rūpbǣp kānsāng chumchon kānrīanrū thāng wichāchīp phư̄a sœ̄msāng khwāmsāmāt nai kānčhatkān rīanrū khō̜ng khrū phāsā Thai nai kānphatthanā thaksa kānsư̄sān yāng sāngsan khō̜ng nakrīan chan matthayommasưksā [The Development of the Construction Model of Professional Learning Community to Enhance Thai-Language Teachers’ Learning Management Capability to Develop the Creative Communication Skills of High School Students]. Phuket Rajabhat University Academic Journal. 15(1), 103-127.
Sangkom Subdistrict municipality. (2022). Khō̜mūn thūapai [Basic information]. Retrieved May 2022, from https://www.sangkhom.go.th/index.php?show=menu&file=detail&id=13.
Suppawimut, W. (2022). Khwāmrū kīeokap khrư̄angmư̄ thāng phūmisāt [Geographical tools]. Retrieved May 2022, from https://geo.cmru.ac.th/?p=1511
Whyte, W. F. (1991). Participatory Action Research. London : Sage Publications Inc. doi : http://dx.doi.org/10. 4135/9781412985383
