การสื่อสารทางการเมืองท้องถิ่นยุคดิจิทัลในการส่งเสริมพฤติกรรม การมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นของคนรุ่นใหม่ ระดับอุดมศึกษาในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับบทบาทของการสื่อสารทางการเมืองท้องถิ่นยุคดิจิทัลกับพฤติกรรม การมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบทบาทการสื่อสารทางการเมืองท้องถิ่นยุคดิจิทัลกับพฤติกรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นของคนรุ่นใหม่ ในการแสวงหาแนวทางการกระตุ้นการมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นของคนรุ่นใหม่โดยผ่านกลไกของสื่อมวลชนในการสื่อสารทางการเมืองท้องถิ่นยุคดิจิทัล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสานใช้แบบสอบถามในการสำรวจข้อมูล และแบบสัมภาษณ์ พื้นที่การวิจัยคือ สถาบันอุดมศึกษาที่อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ประชากรการวิจัยเป็นนักศึกษาทั้งชายและหญิงในสถาบันอุดมศึกษา การวิจัยเชิงปริมาณศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างรวม 1,077 คน การวิจัยเชิงคุณภาพศึกษากลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 16 คน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์คาโนนิคอลและตัวแบบเส้นทาง ผลการศึกษาพบว่า 1) บทบาทการสื่อสารทางการเมืองท้องถิ่นยุคดิจิทัลของคนรุ่นใหม่ระดับอุดมศึกษาในจังหวัดสุราษฎร์ธานีอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะบทบาทด้านการเสนอความคิดเห็นทางการเมืองท้องถิ่น การเป็นสื่อกลางระหว่างนักการเมืองท้องถิ่นกับประชาชน การถ่ายทอดข่าวสารทางการเมืองท้องถิ่น และการให้ความรู้ทางการเมืองท้องถิ่น 2) การมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นของกลุ่มคนรุ่นใหม่ระดับอุดมศึกษา อยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะพฤติกรรมการปรับเปลี่ยนทางการเมืองท้องถิ่น การเริ่มสนใจทางการเมือง และการมีส่วนร่วมในการติดตามและประเมินผลการจัดทำกิจการสาธารณะ 3) การสื่อสารทางการเมืองท้องถิ่นยุคดิจิทัล มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่น โดยบทบาทด้านการพัฒนาทางการเมืองท้องถิ่น การถ่ายทอดข่าวสารทางการเมืองท้องถิ่น และการเสนอความคิดเห็นทางการเมืองท้องถิ่นมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรม เริ่มสนใจทางการเมือง การมีส่วนร่วมตัดสินใจทำกิจการสาธารณะและการปรับเปลี่ยนทางการเมืองท้องถิ่น 4) การสื่อสาร ทางการเมืองท้องถิ่นยุคดิจิทัลด้านการถ่ายทอดข่าวสารทางการเมืองท้องถิ่นและการพัฒนาทางการเมืองท้องถิ่น เป็นปัจจัย ในการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่น 4.1) การมีส่วนร่วมโดยการริเริ่มสนใจการเมืองท้องถิ่นในการติดตามข่าวสาร ที่เกี่ยวกับการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ 4.2) การมีส่วนร่วมตัดสินใจทำกิจการสาธารณะท้องถิ่นเกี่ยวกับการรับรู้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการประชุมเพื่อจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นและร่วมตัดสินใจในประเด็นที่ชุมชนต้องการในการพัฒนาท้องถิ่น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Bunchoet marasi. (2010). botbāt kamnan phūyaibān thī mī tō̜ kān sœ̄msāng kānmī sūanrūam thāngkān mư̄ang khō̜ng prachāchon sưksā kō̜ranī ʻamphœ̄ bưng sāmakkhī čhangwat kamphǣng phet. (The role of the village headman and village headman in enhancing people's political participation Study the case of Bueng Samakkhi District Kamphaeng Phet Province). Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.
Chayettha chaisat. (2012). kānsư̄sān thāngkān mư̄ang thī mī ʻitthiphon tō̜ phrưttikamkān ʻō̜ksīang lư̄aktang kānmư̄ang thō̜ngthin :kō̜ranī sưksā kānlư̄ak tangthō̜ng thin. (Political communication influencing voting behavior in local politics: Case studies of local elections). Bangkok: Ramkhamhaeng University.
Chen, L. (2009). Online consumer behavior: An empirical study based on theory of planned behavior. Unpublished doctoral dissertation, University of Nebraska, Lincoln.
Jeff Howe. (2008). Crowdsourcing: Why the Power of the Crowd is Driving the Future of Business. New York: Three Rivers.
Kadar, M., & Konczey, Z. (2014). The content management of media convergence. Journal of Media Research, 3(20), 25-32.
Loephop sorat. (2011). botbāt sư̄mūanchon kap kānmī sūanrūam thāngkān mư̄ang. (The role of the media in political participation). Pathum Thani: Valaya Alongkorn Rajabhat University under the Royal Patronage
Milbrath, L.W. (1965). Political participation. Chicago: Rand McNally..
Narasimhamurthy, N. (2014). New media and new culture: The dependency of Indian online community. IOSR Journal of Humanities and Social Science, VIII(9), 42-49.
Peterson, Steven A. (1990). Political Behavior : Patterns in Everyday Life. California : SAGE.
Phit phongsawat. (2021). phadetkān dičhithan kap wikrit sư̄ sōchīan. (Digital dictatorship and the social media crisis). Available from: https://www.matichon.co.th/columnists/news1817137, 20 December 2021.
Pira Jirasopon and others. (2016). khwāmrū thaothan kānsư̄sān yuk dičhithan kap botbāt nai kānkamnot nǣothāng kanpatirū kānsư̄sān nai sangkhom Thai. (Knowledge of communication in the digital age and its role in shaping communication reform guidelines in Thai society). Bangkok: Dhurakij Pundit University.
Prachachat thurakit. (2021). 9 khamsonkhongpho phrabidahaengtheknoloyi. Available from: https://www.prachachat.net/rama9royalfuneral/news-58529, 12 May 2021.
Ratchanon Thongaram. (2016). kānsāng khīt khwāmsāmāt khō̜ng ʻongkō̜n pokkhrō̜ng sūan thō̜ngthin nai kānbō̜rihān kānkam kap sō̜m sāng thanon. (Capability of Local Government in Road Rebuilding Management). Nakhon Pathom: Rajamangala University of Technology Rattanakosin.
Sombat thamrongthanwong. (1995). kānmư̄ang : nǣo khwāmkhit læ kānphatthanā. (Politics: Concept and Development). Bangkok: National Institute of Development Administration.
Somkhit loetphaithun. (2001). sārānukrom ratthammanūn hǣng rātchaʻānāčhak Thai ( Phō̜.Sō̜. sō̜ngphanhārō̜isīsip ) mūat thūapai rư̄ang sī kān pokkhrō̜ng sūan thō̜ngthin. (Encyclopedia of the Constitution of the Kingdom of Thailand (BE 2540), General Section 4, Local Government). Bangkok: Teachers Council of Thailand Trade Organization.
Washington, M. R. (2006). From consumer to prosumer: Changing perceptions in the use and production of digital video. Unpublished master’s thesis, University of Calgary, Alberta, Canada.
Worawit rit thit. (1995). sư̄mūanchon kap khwāmrapphit thāng kotmāi. (Mass media and legal liability). Bangkok: winyuchonchut.