The Death of Lin Biao in 1971: the End of an Ambitious Leader or a Victim of the Cultural Revolution?
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The death of Lin Biao, Vice-Chairman of the Chinese Communist Party and Defense Minister of the People’s Republic of China (PRC), who was the rising star during the Cultural Revolution in 1971 is considered one of the great mysteries in the political history of modern China. The official version of PRC history portrays him as an ambitious leader who tried to stage a coup by assassinating Mao Zedong but failed. However, this article aims to shed new light on him by arguing that he was a humble leader whose death was a result of, first, his family’s roles that led to the conflict with Jiang Qing’s faction and, second, the difficulties he faced in maintaining a proper relationship with a highly-charismatic leader like Mao Zedong.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เขียน ธีระวิทย์. (2527). จีนผลัดแผ่นดิน.กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
จุลชีพ ชินวรรโณ. (2542). การเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีน: อดีตปัจจุบันและอนาคต. ในประทุมพร วัชรเสถียร และไชยวัฒน์ คํ้าชู (บรรณาธิการ), จีนในโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลง (น. 1-54). กรุงเทพฯ: ศูนย์จีนศึกษา สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โจวเอินไหล. (24 สิงหาคม 1973). คำรายงานต่อที่ประชุมสมัชชาผู้แทนทั่วประเทศครั้งที่ 10 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน. ในเอกสารสมัชชาผู้แทนทั่วประเทศครั้งที่ 10 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน. เอกสารการประชุมสภาผู้แทนประชาชนแห่งชาติสมัยที่ 1 ชุดที่ 4 แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน. (ม.ป.ป., น. 3-56). กรุงเทพฯ: กลุ่มเยาวชนรักชาติ.
บุญศักดิ์ แสงระวี. (2528). หมายเหตุผู้แปล. ในหยาวหมิงเล่อ. หลินเปียวเบื้องลึกแผนลับโค่นประธานเหมาฯ (น. 205-207). กรุงเทพฯ: หลักไท.
มติเกี่ยวกับปัญหาทางประวัติศาสตร์บางประการของพรรคคอมมิวนิสต์จีนนับแต่สถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นต้นมา. (1981). ปักกิ่ง: สำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศ.
วรศักด ิ์มหัทธโนบล. (2547). เศรษฐกิจการเมืองจีน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัยและศูนย์จีนศึกษา สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยความร่วมมือของคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิทธิพล เครือรัฐติกาล. (2556). “หลิวเส้าฉี: การต่อสู้สองแนวทางและการปฏิวัติวัฒนธรรม.” วารสารศิลปศาสตร์, 13(2), 58-75.
หยาวหมิงเล่อ. (2528). หลินเปียวเบื้องลึกแผนลับโค่นประธานเหมาฯ (บุญศักด ิ์แสงระวี, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: หลักไท.
หลิวหุยเหนียน จ้าวฉี ฉี่ซินหวา โจวฉือปู้ และหยางจินโจว. (1980, 24 พฤศจิกายน). บันทึกความพินาศแห่งการรัฐประหารปฏิปักษ์ปฏิวัติของหลินเปียว. เหรินหมินรึเป้า.ในหยาวหมิงเล่อ. (2528). หลินเปียวเบื้องลึกแผนลับโค่นประธานเหมาฯ (บุญศักดิ์ แสงระวี, ผู้ แปล, น. 209-236). กรุงเทพฯ: หลักไท.
A Chronology of the People’s Republic of China. (1989). Beijing: New Star Publishers.
A Great Trial in Chinese History: The Trial of the Lin Biao and Jiang Qing Counter-Revolutionary Cliques, Nov. 1980 – Jan. 1981. (1981). Beijing: New World Press.
Chan Shih-pu. (1976). Great Victory for the Military Line of Chairman Mao Tsetung – A Criticism of Lin Piao’s Military Line in the Liaohsi-Shenyang and Peiping-Tientsin Campaigns. Peking: Foreign Languages Press.
Fei Hsiao Tung. (1981). Reflections of a Judge – By Way of a Preface. In A Great Trial in Chinese History: The Trial of the Lin Biao and Jiang Qing Counter-Revolutionary Cliques, Nov. 1980 – Jan. 1981 (pp. 1-11). Beijing: New World Press.
Gao Wenqian. (2007). Zhou Enlai: The Last Perfect Revolutionary (Peter Rand & Lawrence R. Sullivan, Trans.). New York, NY: Public Affairs.
Hamrin, C. L. (1994). Elite Politics and the Development of China’s Foreign Relations. In Thomas W. Robinson & David Shambaugh (Eds.), Chinese Foreign Policy: Theory and Practice. Oxford: Clarendon Press.
Hannam, P., & S. V. Lawrence. (1994, January 31). Solving a Chinese Puzzle: Lin Biao’s final days and death, after two decades of intrigue. U.S. News & World Report. Retrieved October 25, 2012, from http://www.usnews.com.
Hu Sheng. (1994). A Concise History of the Communist Party of China. Beijing: Foreign Languages Press.
Jin Qiu. (1999). The Culture of Power: The Lin Biao Incident in the Cultural Revolution. Stanford, CA: Stanford University Press.
MacFarquhar, R. (1991). The Succession to Mao and the End of Maoism. In Roderick MacFarquhar & John K. Fairbank (Eds.), The Cambridge History of China, Volume 15, The People’s Republic, Part 2, Revolutions within the Chinese Revolution, 1966-1982 (pp. 305-401). NY: Cambridge University Press.
Mao Zedong. (1998). Mao Zedong on Diplomacy. Beijing: Foreign Languages Press.
Pye, L. W. (2000, Jul). The Thin Line between Loyalty and Treachery in Mao’s China [Review of the book The Culture of Power: The Lin Biao Incident in the Cultural Revolution and The Tragedy of Lin Biao: Riding the Tiger during the Cultural Revolution, 1966-1971]. The China Journal, 44, 145-152.
Ross, R. S. (2009). Chinese Security Policy: Structure, Power and Politics. London: Routledge.
Sun, W. (1998). Lin Biao. In Colin Mackerras & Donald H. Mcmillen (Eds.). Dictionary of the Politics of the People’s Republic of China (pp. 140-141). London: Routledge.
Teiwes, F. C. (2010). Mao and His Followers. In Timothy Cheek (Ed.), A Critical Introduction to Mao (pp. 129-168). NY: Cambridge University Press.
Teiwes, F. C., & W. Sun. (1996). The Tragedy of Lin Biao: Riding the Tiger during the Cultural Revolution, 1966-1971. HI: University of Hawaii Press.
Weigelin-Schwiedrzik, S. (2007). In Search of a Master Narrative for 20th-Century Chinese History. In Julia Strauss (Ed.), The History of the PRC (1949-1976)(pp. 216-237). Cambridge: Cambridge University Press.
Zhang Yunsheng. (1993, March-April). True Account of Maojiawan: Reminiscences of Lin Biao’s Secretary. Chinese Law and Government, 26(2), 11-82.
Zong Huaiwen. (1989). Years of Trial, Turmoil and Triumph – China from 1949 to 1988.Beijing: Foreign Languages Press.
Bianxiezu (编写组). (2010). Zhongguo jinxiandai lishi gangyao (中国近代历史纲要)[เค้าโครงประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่]. Beijing: Gaodeng Jiaoyu Chubanshe.
Guan Weixun (官伟勋). (1993). Wo suo zhidao de Ye Qun(我所知道的叶群) [เย่ฉวินที่ข้าพเจ้ารู้จัก]. Beijing: Zhongguo Wenxue Chubanshe.
Zhang Yunsheng (张云生). (1988). Maojiawan jishi: Lin Biao mishu huiyilu(毛家湾纪实)：林彪秘书回忆录[บันทึกเหตุการณ์ในเหมาเจียวันผ่านความทรงจําของเลขานุการของหลินเปียว]. Beijing: Chunqiu Chubanshe.
