“Voice” in The Announcement of the People’s Party No. 1: Literary Techniques for the Revolution

Main Article Content

Dhidhaj Sumedhsvasti

Abstract

This article aims to offer a new reading of the People’s Party Announcement No. 1, a key component of the 1932 Siamese Revolution, through the lens of literary studies, specifically employing the theory of Narratology. From this perspective, the People’s Party Announcement No. 1 is not merely a significant historical document marking the political transition from absolute monarchy to democracy but can also be regarded as a literary text with literary techniques designed to communicate critical ideas. The author employs different narrative voices in the announcement, including the voices of the overthrower and the hero. These voices serve to imbue the writing with sufficient power to evoke emotional responses from various groups, especially the monarch and the ruling class, thereby assisting the success of the coup. Reading the People’s Party Announcement No. 1 from this angle leads to the comprehension that the narrative voices in the text are constructed to serve specific purposes and do not represent the actual voice of the composer or the collective voice of the People’s Party. Therefore, the narrator’s voice and the composer himself should be considered separately.


 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Sumedhsvasti, D. (2025). “Voice” in The Announcement of the People’s Party No. 1: Literary Techniques for the Revolution . Journal of Liberal Arts Thammasat University, 25(1), 543–572. https://doi.org/10.64731/jla.v25i1.281429
Section
Academic Articles

References

Animation. (13 มีนาคม 2567). แอนิเมชัน ๒๔๗๕ รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติ - 2475 Dawn of Revolutio [Video]. Youtube. https://www.youtube.com/watch?v=rmNvPB6Jxzo

กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรม. (24 มิถุนายน 2567). 24 มิ.ย. 2475 พระยาพหลฯ อ่านประกาศคำแถลงการณ์คณะราษฎรฉบับแรก. ศิลปวัฒนธรรม. https://www.silpa-mag.com/this-day-in-history/article_645

กุสุมา รักษมณี, สายวรุณ น้อยนินิตร, และ เสาวณิต จุลวงศ์. (2550). ศักดิ์ศรีและความอับอายในวรรณกรรมไทย. แม่คำผาง.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2561). อำนาจไร้พรมแดน: ภาษา วาทกรรม ชีวิตประจำวันและโลกที่เปลี่ยนแปลง. วิภาษา.

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และ ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. (2543). ปฏิวัติ 2475. มูลนิธิโครงการตำรามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และ ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. (2560). ปฏิวัติ 2475. มูลนิธิโครงการตำรามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2535). 2475: การปฏิวัติของสยาม. ประพันธสาส์น.

ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา. (2499). พระราชประวัติสมเด็จพระนเรศวรมหาราช: ดอนเจดีย์. บัญชรการพิมพ์.

ดุษฎี มาลากุล. (2518). เรื่องของคนห้าแผ่นดิน. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ตามไท ดิลกวิทยรัตน์. (2562). ทฤษฎีการเขียนประวัติศาสตร์ของเฮย์เดน ไวต์. วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์, 6(1), 129-166.

ธีธัช สุเมธสวัสดิ์. (2564). นวลักษณ์ของนิราศในนิราศนครวัด [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula Digital Collections.

นริศ จรัสจรรยาวงศ์. (2564). 2475 ราษฎรพลิกแผ่นดิน. มติชน.

นายหนหวย. (2530). เจ้าฟ้าประชาธิปก ราชันผู้นิราศ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ป. สัมพันธ์พาณิชย์.

น้ำผึ้ง ปัทมะลางคุล. (2560). ความฝันและจินตนาการในรำพันพิลาป: สุนทรภู่กับการประกอบสร้าง “เรื่องเล่า” ในวรรณคดีนิราศ. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 37(3), 203-228.

บัทสัน, บี เอ. (2547). อวสานสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในสยาม (พิมพ์ครั้งที่ 2). มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

ประยูร ภมรมนตรี. (2517). บันทึกเรื่องการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475. บรรณกิจเทรดดิ้ง.

ปิยวัฒน์ สีแตงสุก. (2566). นเรศวรนิพนธ์: การเมือง อนุสาวรีย์ และประวัติศาสตร์เรื่องแต่ง. มติชน.

พูนพิศมัย ดิศกุล, หม่อมเจ้า. (2533). สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็น. วัชรินทร์การพิมพ์.

ภูริ ฟูวงศ์เจริญ. (2563). การเมืองการปกครองไทย: พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ (พ.ศ. 2475-2540). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะรัฐศาสตร์.

ยาตาเบ, ยาสุกิจิ. (2562). บันทึกของทูตญี่ปุ่นผู้เห็นเหตุการณ์ปฏิวัติ 2475 การปฏิวัติและการเปลี่ยนแปลงในประเทศสยาม (เออิจิ มูราชิมา และ นครินทร์ เมฆไตรรัตน์, ผู้แปล, พิมพ์ครั้งที่ 3,). ศิลปวัฒนธรรม.

ราม วชิราวุธ. (2557). ประวัติต้นรัชกาลที่ 6. มติชน.

รูซ์, เอช. (2564). การปฏิวัติสยาม 2475 ในทัศนะของพันโท อองรี รูซ์ (พิมพลอย ปากเพรียว, ผู้แปล). ศิลปวัฒนธรรม.

วิชัย ประสังสิต. (2505). แผ่นดินสมเด็จพระปกเกล้า. ผดุงชาติ.

ส. พลายน้อย [สมบัติ พลายน้อย]. (2550). ตามรอยเบื้องพระยุคลบาท พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (พิมพ์ครั้งที่ 4). ศิลปวัฒนธรรม.

สายชล สัตยานุรักษ์. (2550). ประวัติศาสตร์วิธีคิดเกี่ยวกับสังคมและวัฒนธรรมไทยของปัญญาชน (พ.ศ. 2435-2535). สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

สุรเดช โชติอุดมพันธ์. (2559). ทฤษฎีวรรณคดีวิจารณ์ตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 20. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสทื้อน ศุภโสภณ. (2514). ชีวิตทางการเมืองของ พ.อ. พระยาฤทธิอัคเนย์ ทหารเสือปฏิวัติ 2475. วัชรินทร์การพิมพ์.

เสทื้อน ศุภโสภณ. (2535). ชีวิตและการต่อสู้ของพระยาทรงสุรเดช. คณะอนุกรรมการจัดพิมพ์หนังสือโครงการ 60 ปี ประชาธิปไตย.

เสาวณิต จุลวงศ์. (2559). จากฆ่าหรือไม่ฆ่า สู่คุณค่าในรามเกียรติ์ฉบับรัชกาลที่ 1. ใน ปกรณ์ ลิมปนุสรณ์ (บรรณาธิการ), โครงการ “ถกเถียงเรื่องคุณค่า” (น. 25-64). สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

อรรถจักร สัตยานุรักษ์. (2555). การเปลี่ยนแปลงโลกทัศน์ของชนชั้นผู้นำไทยตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ถึงพุทธศักราช 2475. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อิสระ ชูศรี. (25 มิถุนายน 2563). ประกาศคณะราษฎรกับ ‘หน้า’ ของพระปกเกล้า. The 101.World. https://www.the101.world/the-announcement-of-the-peoples-party-and-prajadhipok/

Coste, D. (1989). Narrative as communication. University of Minnesota Press.

Currie, G. (2010). Narratives & narrators: A philosophy of stories. Oxford University Press.

Fludernik, M. (2009). An introduction to narratology. Routledge.