ต้นหลิวในกวีนิพนธ์สมัยถัง : มิติทางวัฒนธรรมและอารมณ์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความหมายเชิงสัญลักษณ์ของคำว่า ต้นหลิว (柳) ในกวีนิพนธ์จีนยุคราชวงศ์ถัง โดยมีข้อสังเกตว่าสัญลักษณ์ดังกล่าวมักถูกตีความอย่างจำกัดในกรอบของความเศร้าและการจากลา ทั้งที่ในบทกวีจำนวนมากมีการใช้คำว่า ต้นหลิว (柳) เพื่อสื่อความหมายที่หลากหลายยิ่งกว่าเดิม งานวิจัยนี้จึงมุ่งเสนอการตีความในมิติทางวัฒนธรรมและอารมณ์ผ่านกรอบแนวคิดทฤษฎีปฏิสัมพันธ์เชิงสัญลักษณ์ของ Herbert Blumer โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพจากการวิเคราะห์บทกวีในหนังสือรวมกวีนิพนธ์สมัยถัง《唐诗》จำนวน 22 บท ซึ่งได้กล่าวถึงคำว่า ต้นหลิว (柳) อย่างมีนัยสำคัญ ผลการวิจัยพบว่า ต้นหลิวในบทกวีถังทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของภาวะภายในและบริบททางสังคมหลากหลายรูปแบบ รวม 11 ด้าน ได้แก่ การจากลา ความคิดถึงบ้านเกิด การมาถึงของฤดูใบไม้ผลิ สัญลักษณ์ของผู้หญิง ความอาลัยต่อแผ่นดินเกิด ความเงียบสงบ ความเหงา เทศกาลหานสือ การไร้ความรู้สึก การชมความงามธรรมชาติ และความทรงจำ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าต้นหลิว (柳) ไม่ได้มีความหมายตายตัว หากแต่เป็นผลจากการตีความและการให้ความหมายร่วมกันของกวีและสังคม งานวิจัยนี้จึงสามารถขยายขอบเขตความเข้าใจเกี่ยวกับสัญลักษณ์ในวรรณกรรมจีนคลาสสิก และเสนอแนวทางใหม่ในการวิเคราะห์วรรณกรรมผ่านมุมมองทางวัฒนธรรมและสังคมได้อย่างลุ่มลึก