การรู้ดิจิทัลของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏในภูมิภาคตะวันตก

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการรู้ดิจิทัลของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก และ 2) เสนอโครงร่างเนื้อหาและแผนการสอนรายวิชาการรู้ดิจิทัลสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภูมิภาคตะวันตก รวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามและได้รับคืนจำนวน 517 ชุด วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมุติฐานด้วย One-way ANOVA ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และทดสอบรายคู่ด้วย LSD ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษามีการรู้ดิจิทัลโดยรวมในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายมหาวิทยาลัย พบว่า นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึงมีการรู้ดิจิทัลในระดับสูง ขณะที่นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี นครปฐม และกาญจนบุรีมีการรู้ดิจิทัลในระดับปานกลาง 2) การทดสอบสมมุติฐาน พบว่า นักศึกษาที่ศึกษาในมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกัน มีการรู้ดิจิทัลโดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน ผู้วิจัยจึงนำเสนอโครงร่างเนื้อหารายวิชาการรู้ดิจิทัล 1 ชุด ประกอบด้วยเนื้อหา 9 บท ได้แก่ การรู้ดิจิทัล การรู้ดิจิทัลกับการคิด การรู้ดิจิทัลกับการสื่อสาร การใช้และการแก้ปัญหาการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัล การรู้เท่าทันสารสนเทศ การสื่อสารดิจิทัล การทำงานร่วมกันบนโลกดิจิทัล การสร้างเนื้อหาดิจิทัล และความปลอดภัยบนโลกดิจิทัล 3) เมื่อพิจารณาผลการทดสมมุติฐานจากตัวชี้วัด พบว่า นักศึกษาที่ศึกษาในมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกัน มีการรู้ดิจิทัลในบางตัวชี้วัดที่แตกต่างกัน ผู้วิจัยจึงออกแบบแผนการสอนรายวิชาการรู้ดิจิทัล โดยแบ่งวิธีการสอนเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 เป็นการสอนเนื้อหาพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับการรู้ดิจิทัลตามโครงร่างเนื้อหาในบทที่ 1-3 ในลักษณะของการบรรยายและการทำแบบฝึกหัดเพื่อทบทวนความรู้ ส่วนที่ 2 เป็นการสอนเกี่ยวกับทักษะการรู้ดิจิทัลตามโครงร่างเนื้อหาในบทที่ 4-9 ในลักษณะของการบรรยายและการฝึกปฏิบัติโดยเน้นที่ตัวชี้วัดที่มีค่าเฉลี่ยต่ำกว่า 5.00 ซึ่งแตกต่างกันตามแต่ละมหาวิทยาลัย เพื่อเพิ่มความเข้าใจและมีสมรรถนะในเรื่องนั้น ๆ และส่วนที่ 3 เป็นการมอบหมายให้ทำโปรเจกต์ร่วมกัน และนำเสนอผลงานผ่านเทคโนโลยีดิจิทัล เพื่อให้เกิดการนำไปใช้จริงและมีความเข้าใจมากยิ่งขึ้น