การพัฒนายุทธศาสตร์การแก้ปัญหาครัวเรือนยากจนแบบเบ็ดเสร็จและแม่นยำใน 2 อำเภอต้นแบบ (อำเภอรามัน/อำเภอบันนังสตา) จังหวัดยะลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนายุทธศาสตร์การแก้ไขปัญหาครัวเรือนยากจนแบบเบ็ดเสร็จและแม่นยำใน 2 อำเภอต้นแบบ (อำเภอรามัน/อำเภอบันนังสตา) จังหวัดยะลา มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) นำเสนอความสำเร็จที่เกิดจากการพัฒนาและสังเคราะห์ยุทธศาสตร์การแก้ไขปัญหาครัวเรือนยากจนแบบเบ็ดเสร็จและแม่นยำใน 2 อำเภอต้นแบบ 2) นำเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการแก้ปัญหาและพัฒนาครัวเรือนยากจน จังหวัดยะลา ความสำเร็จที่เกิดจากการพัฒนาและการสังเคราะห์ยุทธศาสตร์ฯ ทำให้เกิดการพัฒนาแผนยุทธศาสตร์ระดับอำเภอต้นแบบในการแก้ปัญหาความยากจน การมีส่วนร่วมของกลไกหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โมเดลการทำงานแบบพหุภาคีของอำเภอต้นแบบระบบฐานข้อมูลครัวเรือนยากจนที่ผ่านการสอบทานอย่างแม่นยำ การใช้ข้อมูลครัวเรือนยากจนในการวางแผนแก้ไขปัญหาและการพัฒนาระบบงานภาครัฐเชิงพื้นที่เกิดการใช้กลไกหน่วยปฏิบัติการส่วนหน้ากระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมจังหวัดยะลาในการพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อแก้ปัญหาความยากจน ส่วนข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ได้แก่ ควรมีการขับเคลื่อนการแก้ปัญหาและพัฒนาเชิงพื้นที่ทุกบริบทที่เกี่ยวข้องกับครัวเรือนยากจนแบบองค์รวม การบูรณาการทำงานภายใต้เครือข่ายความร่วมมือ มีการจัดตั้งศูนย์ข้อมูลครัวเรือนยากจนอย่างเป็นรูปธรรม ควรนำข้อมูลจากฐานข้อมูลครัวเรือนยากจนไปใช้ในการวางแผนยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติการแก้จนทุกระดับ และควรส่งต่อข้อมูลครัวเรือนยากจนที่ผ่านการยืนยันข้อมูลและมีความยินยอมที่จะเปิดเผยข้อมูลเข้าสู่ระบบและช่องทางการช่วยเหลือภายใต้การทำงานของภาคีเครือข่ายความร่วมมือ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กองพัฒนาข้อมูลและตัวชี้วัดสังคม. (2566). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำในประเทศไทย พ.ศ.2565. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
กิตติ สัจจาวัฒนา. (2560). งานวิจัยเพื่อพัฒนาเชิงพื้นที่ รูปแบบงานวิจัยใหม่ที่ท้าทายกระบวนทัศน์การวิจัยของประเทศไทย. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 9(1), 3-7.
จินตวีร์ เกษมศุข. (2561). แนวคิดการมีส่วนร่วมของประชาชนเพื่อการพัฒนาชุมชนที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 26(50), 169-186.
ชุติมา ถวัลย์ปรีดา, ภัทรกันย์ ระเบียบดี, รัฐพงษ์ แซ่ย่าง, วริศรา นบนอบ, สุเมธา ทัศนเปรมสิน, อัญเชิญพร ธิติยศศักดิ์, และ จันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์. (2564). ชุมชนแห่งการเรียนรู้กับการพัฒนา. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 1(2), 97-111.
ฐานริณทร์ หาญเกียรติวงศ์, รุจิกาญจน์ สานนท์, และ ทีปอุทัย แสนกาศ. (2563). ระบบอุปถัมป์กับปัญหาความยากจนในประเทศไทย. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 2(3), 1-14.
ณัฏฐ์ชวัล โภคาพานิชวงษ์. (2566). ประวัติศาสตร์ของการศึกษาความยากจน: พลวัตเชิงแนวคิดและวิธีวิทยา. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 23(1), 686-724.
ธนิกานต์ ศรีจันทร์ และ เสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร. (2566). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี กับการพัฒนาประเทศไทย. journal of Modern Learning Development, 8(1), 413-435.
ปานพิมพ์ พันธุ์เสือ. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ของเทศบาลในจังหวัดนนทบุรี. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 7(1), 137-162.
ผ่องพรรณ ตรัยมงคลกูล และ สุภาพ ฉัตารภรณ์. 2555. การออกแบบการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พระครูปลัดเถรานุวัฒน์ (สุเทพ) ดีเยี่ยม. (2564). การบริหารจัดการภาครัฐต่อปัญหาความยากจนและความเหลื่อมล้ำของสังคม. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 10(1), 216-227.
มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. (2566). แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566-2570). https://yru.ac.th/th/about-us.
วรายุทธ โดยพิลา, ชมพูนุท ลาลู่, สิรินทร์ยา ไพคำนาม, และ ไอรดา พิมล. (2566). แนวทางการบริหารภาครัฐเพื่อแก้ปัญหาความยากจน. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 1(1), 53-68.
สีลาภรณ์ บัวสาย. (2557). งานวิจัยเพื่อพัฒนาพื้นที่ (Area Based Collaborative Research) กับการสร้างความเปลี่ยนแปลงในพื้นที่. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 6(3), 123-128.
สำนักงานจังหวัดยะลา. (2566). แผนพัฒนาจังหวัดยะลา 5 ปี พ.ศ. 2566-2570. https://www.yala.go.th
สำนักนายกรัฐมนตรี, สำนักสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2560). นโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2565-2567. สำนักนายกรัฐมนตรี.
หวัง เต้าหมิง และ วราวุฒิ เรือนคำ. (2564). วิเคราะห์แนวคิดนโยบายลดความยากจนของประธานาธิบดี สี จิ้นผิง. วารสารสุทธิปริทัศน์, 35(3), 249-270.
หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่. (2566). ระบบข้อมูลครัวเรือนยากจนระดับจังหวัดยะลา. https://ppaos.com/ppaos/frontend/web/
อารยา ยอดขยัน, ประจวบ ทองศรี, และ อัลญาน์ สมุห์เสนีโต. (2566). กลยุทธ์การแก้ไขปัญหาความยากจนของประชาชนในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(10), 278-285.
อัยรวี วีระพันธ์พงศ์ และ อัชกรณ์ วงศ์ปรีดี. (2566). การศึกษาการจัดการความยากจนหลายมิติของประเทศไทยตามระบบบริหารจัดการข้อมูลการพัฒนาคนแบบชี้เป้า ด้านการเข้าถึงบริการรัฐผ่านการจัดสรรงบจังหวัด ประจำปีงบประมาณ 2560-2562. วารสารการเมืองการปกครอง, 13(1), 63-79.
Banovcinova, A., Levicka, J., & Veres, M. (2014). The impact of poverty on the family system functioning. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 132, 148-153.
Department for International Development. (1999). Sustainable livelihoods guidance sheets. FID.
Abdul, H., Ihtsham P., & Shahid, K. (2016). Multidimensional poverty mapping for rural Pakistan. In 1st International Conference on Business, Economics, & Education Management – ICBEM (pp. 1-27). Institute of Business Administration Sukkur. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3149119
Nasim, Z., & Khan, I. (2018, September). Solving Poverty using Ontology. In The 10th International Joint Conference on Knowledge Discovery, Knowledge Engineering and Knowledge Management (IC3K 2018): Vol 2. KEOD (pp. 271-278). Institute of Business Administration, Karachi, Pakistan.
Pervez, S. (2016). Role of education in poverty elimination in pakistan with special reference of south punjab. International Journal of Innovation and Applied Studies, 17(1), 70-73.
Xinghong, L., Premprasit, R., Mee-Udon, F., & Rattanathum, N. (2022). Lessons learned: Success of poverty alleviation policy in rural China. Journal of Economics and Management Strategy, 9(1), 238-248.
