พุทธนวัตกรรมการให้คำปรึกษาด้วยระบบเทคโนโลยีดิจิทัลของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาการให้คำปรึกษาด้วยระบบเทคโนโลยีดิจิทัล 2. พัฒนาพุทธนวัตกรรมการให้คำปรึกษาด้วยระบบเทคโนโลยีดิจิทัล และ 3. นำเสนอพุทธนวัตกรรมดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบการวิจัยและพัฒนา ดำเนินการ 6 ขั้นตอน บูรณาการแนวคิดการพัฒนาองค์การ หลักอริยสัจ 4 และแบบจำลองความสำเร็จของระบบสารสนเทศของ DeLone และ McLean ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 25 รูปหรือคน คัดเลือกแบบเจาะจงจาก 6 กลุ่ม กลุ่มทดลองใช้ต้นแบบ 21 คน และผู้ทรงคุณวุฒิสนทนากลุ่มเฉพาะ 10 รูปหรือคน เก็บข้อมูลด้วยการศึกษาเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้าง การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การทดลองใช้และประเมินความพึงพอใจ และการสนทนากลุ่มเฉพาะ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระบบการให้คำปรึกษาของมหาวิทยาลัยยังเป็นบริการแบบมนุษย์ต่อมนุษย์ มีข้อจำกัดด้านเวลาและสถานที่ ขาดระบบคัดกรองและการส่งต่อที่เป็นมาตรฐาน จากการวิเคราะห์พบว่าสาเหตุสำคัญคือการยังไม่นำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้อย่างเป็นระบบ จึงพัฒนารูปแบบการปรึกษาโดยบูรณาการพุทธธรรม และ PDPA 2. พัฒนาต้นแบบแอปพลิเคชัน ธรรมใจ บูรณาการหลักอริยสัจ 4 กับสถาปัตยกรรมระบบดิจิทัล มีช่องทางให้คำปรึกษา รองรับการไม่เปิดเผยตัวตน มีระบบคัดกรอง 2Q และ ST5 และระบบรับรองผู้ให้คำปรึกษาตามกรอบ KAS 3. ความพึงพอใจหลังใช้งานอยู่ในระดับมาก (4.34) สูงกว่าก่อนใช้งานที่อยู่ในระดับปานกลาง (2.52) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ระบบมีคุณภาพครบทั้ง 6 ด้านตามแบบจำลอง DeLone และ McLean เกิดประโยชน์ในระดับบุคคล องค์การ และสังคม ผู้ทรงคุณวุฒิเห็นสอดคล้องกันว่าพุทธนวัตกรรมนี้มีความเหมาะสม เป็นไปได้ และต่อยอดเป็นนวัตกรรมเพื่อสังคมได้