พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม

ผู้แต่ง

  • ลภัสรดา ศรีเจริญ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • วัชรินทร์ ชาญศิลป์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

วัฒนธรรมทางการเมือง, การมีส่วนร่วมของประชาชน, หลักสัปมัปปธาน 4

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาระดับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 2. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัปมัปปธาน 4 กับวัฒนธรรมทางการเมือง และ 3. นำเสนอพุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมือง ผู้วิจัยเลือกยกหลักธรรม “สัมมัปปธาน 4” ซึ่งเป็นหลักแห่งความเพียรพยายามอันชอบมาเป็นกรอบในการวิเคราะห์นั้น เนื่องจากวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมที่เข้มแข็งจำเป็นต้องอาศัยความกระตือรือร้นและความมุ่งมั่นของประชาชนในการละทิ้งพฤติกรรมเพิกเฉยทางการเมืองและเพียรสร้างสรรค์บทบาทหน้าที่พลเมืองที่ดีอย่างต่อเนื่อง ระเบียบวิธีการวิจัยใช้แบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) การวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน 239 คน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลโดยสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญด้วยการคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 9 รูปหรือคน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2. หลักสัมมัปปธาน 4 มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับวัฒนธรรมทางการเมืองในระดับปานกลาง แสดงให้เห็นว่า เมื่อประชาชนประยุกต์หลักสัมมัปปธาน 4 เข้ากับวัฒนธรรมทางการเมืองจะทำให้การเมืองมีคุณภาพมากยิ่งขึ้น 3. แนวการปฏิบัติที่สร้างวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วม ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ สังวรปธาน ทำหน้าที่เป็นกลไกเชิงป้องกันที่ช่วยปลูกฝังจิตสำนึกทางการเมืองที่ดีให้แก่ประชาชน ปหานปธาน ทำหน้าที่เป็นกลไกเชิงแก้ไข โดยมุ่งจัดการกับปัญหาหรือพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมทางการเมืองที่เกิดขึ้น ภาวนาปธาน มีบทบาทในการส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพของประชาชนในชุมชนให้มีทักษะทางการเมืองที่เหมาะสม และอนุรักขนาปธาน มีบทบาทในการธำรงรักษาและต่อยอดพฤติกรรมทางการเมืองที่ดีงาม ทั้งนี้แนวปฏิบัติดังกล่าวจะช่วยให้ประชาชนมี “ภูมิคุ้มกันทางเมือง” ที่แข็งแกร่ง เป็นการสร้างประชาธิปไตยจากฐานราก

เอกสารอ้างอิง

กำพล ศรีโท และคณะ. (2567). รูปแบบการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(1), 17-32.

คัมภีร์ พลการ และอรนันท์ กลันทปุระ. (2558). อัตลักษณ์และวัฒนธรรมทางการเมืองของผู้นำระดับตำบล และหมู่บ้าน จังหวัดตรัง. วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา, 5(2), 165-174.

ชัยวิทย์ ฤทธิพิชัยวัฒน์์ และคณะ. (2567). การบูรณาการหลักสัมมัปปธานเพื่อพัฒนาการป้องกันการทุจริตการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. วารสารวิชาการธรรมทัศน์, 24(3), 257-258.

ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. (2552). ปฏิวัติ ๒๔๗๕. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์.

ธงชัย สิงอุดม. (2563). พัฒนารูปแบบวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในพื้นที่จังหวัดเลย (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเฉลิม ถิรปุญฺโญ (ดีเลิศ). (2565). ศึกษาการพัฒนามนุษย์ตามหลักสัมมัปปธาน 4 ในพระพุทธศาสนาเถรวาท (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ไพวรรณ ปุริมาตร. (2563). พลวัตทางการเมืองกับการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักการเมืองท้องถิ่น (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มนัสวิน พันธ์เลือดไทย และคณะ. (2566). อุดมการณ์ทางการเมืองแบบอนุรักษ์นิยมกับงานประเพณีแห่เจ้าพ่อเจ้าแม่ในอำเภอชุมแสง ตามหลักสัมมัปปธาน 4. วารสารวิจยวิชาการ, 6(2), 283.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก 6.

สมชาย ชูเมือง. (2564). รูปแบบวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมที่ส่งเสริมความเข้มแข็งตามระบอบประชาธิปไตยในจังหวัดราชบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สิทธิกร พันศิริ. (2567). การบูรณาการหลักวิถีพุทธเพื่อส่งเสริมการตื่นรู้ทางการเมืองของประชาชนในจังหวัดฉะเชิงเทรา (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Best, J.W. (1981). Research in Education. New Jersey: Prentice Hall, Inc.

Likert, R. (1967). The Method of Constructing and Attitude Scale. New York: Wiley & Son.

Promgrid, P. (2014). Democracy development anddemocratic political culture building. Parliamentary Journal, 62(7), 9-43.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harperand Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-25

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีเจริญ ล., ชาญศิลป์ ว., & ฉัตรช่อฟ้า อ. (2026). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 15(5), 29–43. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/302933