การบริหารจัดการสาธารณะในยุคดิจิทัลด้วยหลักพละ 5

ผู้แต่ง

  • พิชัย งามบุญอนันต์ นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

การบริหารจัดการสาธารณะ, หลักพละ 5, รัฐบาลดิจิทัล, การเปลี่ยนผ่านดิจิทัล, การจัดการภาครัฐแนวใหม่

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การบริหารจัดการสาธารณะในยุคดิจิทัล ผ่านการบูรณาการหลักพละ 5 ซึ่งเป็นพลังภายในตามหลักพุทธธรรม เข้ากับการบริหารภาครัฐสมัยใหม่และการเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัล โดยใช้วิธีศึกษาเชิงเอกสารและสังเคราะห์เชิงวิชาการจากวรรณกรรมไทยและต่างประเทศ พระไตรปิฎก และเอกสารนโยบาย ผลการวิเคราะห์ชี้ว่า การบริการสาธารณะในยุคดิจิทัลไม่ใช่การปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบ แต่เป็นภารกิจเชิงสถาบันที่ยึดหลักสี่ประการ ได้แก่ ประโยชน์สาธารณะ ความเสมอภาค ความต่อเนื่อง และความโปร่งใส ภายใต้สภาวะโลกที่ผันผวน ไม่แน่นอน ซับซ้อน และคลุมเครือ (VUCA) รัฐต้องเปลี่ยนสู่การอภิบาลแบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง ขณะที่การจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่เน้นประสิทธิภาพเชิงปริมาณยังขาดมิติจริยธรรม หลักพละ 5 อันได้แก่ ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ และปัญญา จึงทำหน้าที่เป็นแกนคุณธรรมกำกับการใช้เทคโนโลยีให้พ้นจากภาวะไร้ธรรมาภิบาล ความสำเร็จจึงไม่ได้อยู่ที่ความทันสมัยของเครื่องมือ แต่อยู่ที่การผสานเทคโนโลยีกับศักยภาพมนุษย์ ซึ่งผู้เขียนสังเคราะห์เป็นกรอบที่เรียกว่า DIGI-BALA Model และเสนอสามแนวทาง คือ บรรจุหลักพละ 5 ในกรอบสมรรถนะของผู้บริหารและข้าราชการดิจิทัล ประเมินผลกระทบเชิงจริยธรรมก่อนใช้ปัญญาประดิษฐ์ในบริการประชาชน และวางกลไกธรรมาภิบาลข้อมูลที่ครอบคลุมประสิทธิภาพ ความโปร่งใส และมิติจริยธรรม

เอกสารอ้างอิง

ธงชัย สมบูรณ์. (2560). โลกหลังยุคใหม่ อนาคตทางการศึกษาและปัญญาของชาติ. สืบค้น 21 เมษายน 2569, จาก https://www.matichon.co.th/columnists/news_783896

ประยูร กาญจนดุล. (2549). คำบรรยายกฎหมายปกครอง (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปัณณทัต กาญจนะวสิต. (2560). โลกยุค 4.0 World 4.0. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขานุการกองทัพบก.

ปิยะ ปะตังทา สุรพล สุยะพรหม และเกียรติศักดิ์ สุขเหลือง. (2566). การพัฒนาสมรรถนะเชิงพุทธเพื่อการเรียนรู้เทคโนโลยีดิจิทัลของบุคลากรศาลปกครอง. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(2), R-1–R-13.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2548). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ช่อระกา.

พระธรรมธีรราชมหามุนี (โชดก ญาณสิทฺธิ). (2542). โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณฺโณ). (2538). พุทธศาสนาในฐานะที่เป็นรากฐานของวัฒนธรรมไทย. นครปฐม: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2549). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์.

พุทธทาสภิกขุ. (2538). สติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จักรานุกุลการพิมพ์.

เฟื่องลดา กลิ่นถือศีล, และวุฒิชัย อารักษ์โพชฌงค์. (2566). แนวทางการสร้างความพร้อมการประเมินผลการปฏิบัติงาน โดยการกำหนดตัวชี้วัดผลการดำเนินงาน (KPIs) ของศูนย์ฝึกการบิน สถาบันการบินพลเรือน. Strategic Perspectives on Business and Marketing Management, 10(1), 108-124.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รัชยา ภักดีจิตต์. (2557). ธรรมาภิบาลเพื่อการบริหารภาครัฐและภาคเอกชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2566). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนารัฐบาลดิจิทัล พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน).

สุรเดช จองวรรณศิริ. (2565). 4 ความท้าทายของ Digital Transformation ใน VUCA World. สืบค้น 22 เมษายน 2569, จาก https://www.tris.co.th/digital-transformation-in-vuca-world/

สุวัฒน์ บุญเรือง. (2545). ความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการของเทศบาลสุนทรภู่: ศึกษาเฉพาะด้านการจัดเก็บรายได้ (ปัญหาพิเศษรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขานโยบายสาธารณะ). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

อำนวย บุญรัตนไมตรี. (2559). แนวคิดการจัดทำบริการสาธารณะของรัฐและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 6(1), 25-37.

Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69(1), 3-19.

Voorwinden, A. (2023). Smart cities: Private means, public ends? Challenges in regulation and governance of smart city projects (Doctoral dissertation, University of Groningen). University of Groningen.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-29

รูปแบบการอ้างอิง

งามบุญอนันต์ พ. (2026). การบริหารจัดการสาธารณะในยุคดิจิทัลด้วยหลักพละ 5. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 15(3), 316–328. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/301258