พลังพลเมือง : ยุทธศาสตร์ใหม่ในการพัฒนาท้องถิ่นไทย

ผู้แต่ง

  • อรัญญา ชูโอชา นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

พลังพลเมือง, การบริหารบ้านเมืองที่ดี, ยุทธศาสตร์ใหม่

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งสำรวจพลังพลเมือง ซึ่งเป็นยุทธศาสตร์ใหม่และสำคัญยิ่งในการพัฒนาท้องถิ่นของไทย โดยเปลี่ยนบทบาทของประชาชนจากผู้รับบริการธรรมดาให้กลายเป็นผู้ร่วมขับเคลื่อนการพัฒนา อย่างแท้จริง การมีส่วนร่วมของประชาชนมิใช่เพียงแค่การเข้าร่วม แต่เป็นการร่วมคิด ร่วมตัดสินใจ ร่วมดำเนินการ และร่วมประเมินผลในทุกขั้นตอนของการบริหารบ้านเมืองในระดับชุมชนบทความนี้จะวิเคราะห์แนวปฏิบัติที่สร้างสรรค์และยั่งยืนในท้องถิ่น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความสำเร็จของการพัฒนาไม่ได้ขึ้นอยู่กับภาครัฐเพียงอย่างเดียว หากแต่ต้องอาศัย ความเข้มแข็งของกลุ่มองค์กรชุมชน และการสร้างกลไกที่เปิดพื้นที่ให้ประชาชนมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดนโยบาย การจัดการทรัพยากร หรือการดูแลบริการสาธารณะในชุมชน ตั้งแต่เรื่องการจัดการน้ำ การเก็บขยะ ไปจนถึงการดูแลผู้สูงอายุและการส่งเสริมการศึกษา การส่งเสริมพลังพลเมืองให้เป็นยุทธศาสตร์หลักนี้ จะต้องดำเนินการควบคู่ไปกับการพัฒนาศักยภาพและความรู้ของประชาชน การสร้างเครือข่ายความร่วมมือที่แข็งแกร่งระหว่างภาครัฐ ท้องถิ่น และประชาชน เพื่อให้เกิดการพัฒนาแบบมีส่วนร่วมที่โปร่งใส มีประสิทธิภาพ และสามารถตอบสนองความต้องการของชุมชนได้อย่างแท้จริง อันจะนำไปสู่การบริหารท้องถิ่นที่ยั่งยืนและมีคุณค่าต่อทุกคนในสังคม

เอกสารอ้างอิง

กุลธน ธนาพงศธร. (2522). การบริหารรัฐกิจเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.

จันทนา สุทธิจารี. (2554). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการเมืองการปกครองตามรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ วี.เจ พริ้นติ้ง.

ถวิลวดี บุรีกุล. (2548). การมีส่วนร่วมแนวคิดทฤษฎีและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: บริษัทพาณิช.

ทวีทอง หงส์วิวัฒน์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษานโยบาย.

ปาริชาต สถาปิตานนท์. (2549). การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมและการพัฒนาชุมชน: จากแนวคิดสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: กิจเจริญ.

เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2556). การจัดการภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.

วีณา เที่ยงธรรม. (2558). การพัฒนาศักยภาพชุมชน: แนวคิด และการประยุกต์ใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สุจิต บุญบงการ. (2537). การมีส่วนร่วมทางการเมืองกับเสถียรภาพทางการเมืองของไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Verba, S. & N. Nie. (1972). Participation in America: Political Democracy and Social Equality. New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-25

รูปแบบการอ้างอิง

ชูโอชา อ. (2026). พลังพลเมือง : ยุทธศาสตร์ใหม่ในการพัฒนาท้องถิ่นไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 15(1), 214–224. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/293201