การศึกษาปัญหาและแนวทางการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี : กรณีศึกษานักศึกษาสาขาวิชาการตลาดปีการศึกษา 2568

ผู้แต่ง

  • ชรียา สร้อยสุวรรณ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
  • กริช ลีทซ์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
  • อารยา อริยา คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

คำสำคัญ:

การเขียนภาษาอังกฤษ, การเสริมสร้างทักษะการเขียน, การวิจัยแบบผสานวิธีฝังตัว, นักศึกษาการตลาด, การเรียนรู้ศตวรรษที่ 21

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. สำรวจปัญหาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาการตลาดระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ เพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนาแนวทางการพัฒนาเชิงคุณภาพ และ 2. พัฒนาและตรวจสอบแนวทางการเสริมสร้างทักษะการเขียนภาษาอังกฤษที่มีความเหมาะสมและสามารถประยุกต์ใช้ได้จริงในบริบทการเรียนรู้ของศตวรรษที่ 21 ใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธีฝังตัว (Embedded Mixed-Methods Design) โดยให้การวิจัยเชิงคุณภาพเป็นระเบียบวิธีหลัก และให้การวิจัยเชิงปริมาณเป็นระเบียบวิธีรองเพื่อสนับสนุนข้อมูลเชิงหลักฐาน ระยะที่ 1 เป็นการสำรวจเชิงปริมาณจากนักศึกษา จำนวน 100 คน เพื่อระบุปัญหาการเขียนภาษาอังกฤษ ระยะที่ 2 เป็นการสนทนากลุ่มกับผู้เชี่ยวชาญภาษาอังกฤษและอาจารย์สาขาการตลาดจำนวน 5 คน เพื่อพัฒนาและตรวจสอบความเหมาะสมของแนวทางที่ได้

ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาประสบปัญหาการเขียนภาษาอังกฤษในระดับมากถึงมากที่สุด โดยเฉพาะด้านการใช้ไวยากรณ์ ความสอดคล้องระหว่างประธานกับกริยา และการเรียบเรียงความคิดเชิงตรรกะ แนวทางที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 มิติหลัก ได้แก่ 1. ผู้เรียน 2. ผู้สอน 3. สื่อการสอน และ 4. การประเมินผล โดยผ่านการตรวจสอบความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญ (IOC = 0.66–1.00) ในระดับเหมาะสมมาก ข้อเสนอแนะ คือ การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาควรใช้แนวทางบูรณาการที่เน้นกระบวนการเขียน การมีส่วนร่วมระหว่างผู้เรียนและผู้สอน การใช้เทคโนโลยีสนับสนุนการเรียนรู้ และการประเมินตามสภาพจริง เพื่อเสริมสร้างความมั่นใจและความสามารถในการสื่อสารทางวิชาชีพของนักศึกษาในบริบทโลกาภิวัตน์

เอกสารอ้างอิง

Brown, H. D. (2007). Principles of Language Learning and Teaching (5th ed.). White Plains, NY: Pearson Education.

Cedar, P. (2004). Transferability and Translatability in Writing: A Study of EFL Students in Indonesia. International Education Journal, 4(3), 88–100.

Chen, Y. M. & Huang, R. F. (2003). The Impact of Reading on EFL Learners’ Writing. Academic Exchange Quarterly, 7(3), 128–133.

Fullan, M. (2021). The Right Drivers for Whole System Success. Melbourne: Centre for Strategic Education.

Harmer, J. (2023). How to Teach Writing (3rd ed.). Harlow: Pearson Education.

He, X. (2016). Action Research on English Writing Teaching for Non-English Majors in Chinese Vocational Colleges. Sino-US English Teaching, 13(5), 380–389.

Hyland, K. (2019). Second Language Writing (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.

Nation, I. S. P. (2020). Learning Vocabulary in Another Language (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.

Raimes, A. (1983). Techniques in Teaching Writing. New York: Oxford University Press.

Richards, J. C. & Renandya, W. A. (2020). Methodology in Language Teaching: An Anthology of Current Practice (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-25

รูปแบบการอ้างอิง

สร้อยสุวรรณ ช., ลีทซ์ ก., & อริยา อ. (2026). การศึกษาปัญหาและแนวทางการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี : กรณีศึกษานักศึกษาสาขาวิชาการตลาดปีการศึกษา 2568. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 15(1), 191–199. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/293093