การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอมเพื่อเชื่อมโยงการท่องเที่ยวสู่ชุมชนท่องเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษ

ผู้แต่ง

  • พิมพิลา คงขาว มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ
  • อภิชัย ธรรมนิยม มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ

คำสำคัญ:

พฤติกรรมนักท่องเที่ยว, ปราสาทขอม, การท่องเที่ยวชุมชน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอมและเชื่อมโยงการท่องเที่ยวจากแหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอมสู่ชุมชนท่องเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยว จำนวน 400 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญและกำหนดคุณสมบัติ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นเพศชาย (53.5%) มีอายุระหว่าง 41-50 ปี (40%) สนใจในแหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอม (58%) จัดการเดินทางด้วยตัวเอง (77%) เดินทางท่องเที่ยวโดยรถยนต์ส่วนตัว (50%) กับครอบครัวหรือญาติ (23%)  มีจำนวนผู้ร่วมเดินทาง 2-5 คน (75%) ใช้จ่ายในการท่องเที่ยวต่อครั้ง 2,001–5,000 บาท (59%) ใช้จ่ายมากที่สุดในหมวดค่าอาหาร (51) และไม่พักค้างคืน (74%) นอกจากนี้ยังพบว่า นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจมากที่สุดด้านสิ่งดึงดูดใจจากปราสาทขอม (4.40) รองลงมาคือด้านที่พัก (4.35) ด้านการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว (4.15) ด้านความดึงดูดใจของแหล่งท่องเที่ยวชุมชน (3.94) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก (3.90) และด้านกิจกรรมการท่องเที่ยว (3.84) จากผลการวิจัยสามารถเสนอแนวทางการพัฒนาและเชื่อมโยงการท่องเที่ยวปราสาทขอมและชุมชนท่องเที่ยวของจังหวัดศรีสะเกษ ดังนี้ 1. ด้านกิจกรรมการท่องเที่ยว แหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอมและแหล่งท่องเที่ยวชุมชนควรมีกิจกรรมการท่องเที่ยวที่หลากหลาย สามารถสร้างประสบการณ์ที่ดีและแปลกใหม่ให้กับนักท่องเที่ยว และ 2. ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ควรมีศูนย์บริการข้อมูลแก่นักท่องเที่ยว มีป้ายแสดงข้อมูลและแผนที่เชื่อมโยงจากแหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอมไปยังชุมชนท่องเที่ยวมีช่องทางการประชาสัมพันธ์และติดต่อสื่อสารที่หลากหลายทั้งออนไลน์และออฟไลน์และมีการประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร. (2567). ประกาศรายชื่อโบราณสถานที่ประกาศขึ้นทะเบียนแล้วจังหวัดศรีสะเกษ. สืบค้น 25 พฤศจิกายน 2567, จาก https://url.in.th/cftZc

กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศ รายจังหวัด ปี 2566. สืบค้น 21 ธันวาคม 2567, จาก https://www.mots.go.th/news/category/758

ชมพูนุท สมแสน และลินจง โพชารี. (2567). พฤติกรรมและความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดสกลนคร. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(57), 16-36.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2557). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว: Tourist Behavior (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เฟริ์นข้าหลวง พริ้นติ้วแอนด์พับลิชชิ่ง.

สยามล เทพทา. (2563). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวและแนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมในจังหวัดลพบุรี. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 7(2), 537-550.

สำนักงานจังหวัดศรีสะเกษ. (2567). แผนพัฒนาจังหวัดศรีสะเกษ (พ.ศ. 2566-2570) ประจำปีงบประมาณ 2568. ศรีสะเกษ: สำนักงานจังหวัดศรีสะเกษ.

สุวัฒนา ตุ้งสวัสดิ์. (2562). อิทธิพลของพฤติกรรมนักท่องเที่ยวและการบริหารจัดการการท่องเที่ยวต่อความพึงพอใจแหล่งท่องเที่ยวบนเส้นทางอารยธรรมขอม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(2), 180-191.

Bugrova, E. D. & Kirillova, N. (2024). Cultural Tourism as a Resource for Memory Studies. Observatory of Culture, 21(4), 348-357.

Cetin, G. & Bilgihan, A. (2016). Components of cultural tourists’ experiences in destinations. Current Issues in Tourism, 19(2), 137-154.

Dai, S. L. (2024). Implementation of Tourism Components to Increase the Tourist Attraction of Fort Kastela in Ternate Tourist Destinations. International Journal Papier Public Review, 5(3), 37–44.

Hair, J. F. et al. 2006). Multivariate data analysis (6th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.

Juvan, E. et al. (2017). Tourist Behaviour: An Overview of Models to Date. Retrieved March 20, 2020, from https://www.hippocampus.si/ISBN/978-961-7023-71-8/2.pdf

Li, J. et al. (2024). Sustainable tourist behavior: A systematic literature review and research agenda. Sustainable Development, 32(4), 3356–3374.

Lohmann, M. & Beer, H. (2013). Fundamentals of tourism: What makes a person a potential tourist and a region a potential tourism destination?. The Poznan University of Economics Review, 13(4), 83–97.

Richa, R. & Naithani, B. P. (2024). A Review of Cultural Tourism. Journal of Advances and Scholarly Research in Allied Education, 21(2), 45-50.

Yamane, T. (1973). Statistics an introductory analysis. New York: Harper & Row.

Zheng, D. et al. (2024). Introduction to the Handbook of Tourism and Consumer Behavior. Retrieved April 22, 2025, from https://url.in.th/tQNFD

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-25

รูปแบบการอ้างอิง

คงขาว พ., & ธรรมนิยม อ. (2025). การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอมเพื่อเชื่อมโยงการท่องเที่ยวสู่ชุมชนท่องเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 14(3), 95–108. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/288152