ความสัมพันธ์ระหว่างส่วนผสมทางการตลาด (4P) กับผลตอบแทนทางการเงินในการสร้างศักยภาพการแข่งขันของผลิตภัณฑ์กระยาสารทกล้วยไข่ จังหวัดกำแพงเพชร

ศิริพร โสมคำภา; วิษณุเดช นันไชยแก้ว; นภาลัย บุญคำเมือง; อนุธิดา เพชรพิมูล

ผู้แต่ง

ศิริพร โสมคำภา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
วิษณุเดช นันไชยแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
นภาลัย บุญคำเมือง มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
อนุธิดา เพชรพิมูล มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร

คำสำคัญ:

ความสัมพันธ์, ส่วนผสมทางการตลาด (4P), ผลตอบแทนทางการเงิน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนผลิตภัณฑ์กระยาสารทกล้วยไข่ จังหวัดกำแพงเพชร 2. ศึกษาความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อส่วนผสมทางการตลาด (4P) ผลิตภัณฑ์กระยาสารทกล้วยไข่ จังหวัดกำแพงเพชร และ 3. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างส่วนผสมทางการตลาด (4P) กับผลตอบแทนทางการเงินในการสร้างศักยภาพการแข่งขันของผลิตภัณฑ์กระยาสารทกล้วยไข่ จังหวัดกำแพงเพชร โดยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ผู้ให้ข้อมูลการผลิตกระยาสารท และข้อมูลผลการดำเนินงานทางการเงิน ได้แก่ กลุ่มผลิตภัณฑ์กระยาสารทกล้วยไข่ ตำบลลานดอกไม้ตก อำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร และกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริโภค จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลการผลิตกระยาสารท แบบสอบถามข้อมูลทางการเงิน และแบบสอบถามความคิดเห็นของผู้บริโภคต่อส่วนผสมทางการตลาด (4P)

ผลการวิจัยพบว่า รายได้จากการขายผลิตภัณฑ์ เท่ากับ 16,625 บาท ต้นทุนการผลิต (ต่อรอบการผลิต) เท่ากับ 12,428 บาท โดยต้นทุนที่มีค่าใช้จ่ายมากที่สุด คือ ต้นทุนวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต เป็นจำนวนเงิน 7,744 บาท คิดเป็นร้อยละ 62.31 รองลงมาคือ ต้นทุนค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน เป็นจำนวนเงิน 3,484 บาท คิดเป็นร้อยละ 28.03 และต้นทุนที่น้อยที่สุด คือ ต้นทุนค่าแรงงานในการผลิต เป็นจำนวนเงิน 1,200 บาท คิดเป็นร้อยละ 9.66 ผลการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างส่วนผสมทางการตลาด (4P) กับผลตอบแทนทางการเงินในการสร้างศักยภาพการแข่งขันของผลิตภัณฑ์กระยาสารทกล้วยไข่ จังหวัดกำแพงเพชร พบว่า ส่วนผสมทางการตลาด (4P) ด้านราคา (Price) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลตอบแทนทางการเงินด้านกำไรสุทธิ (Net Profit) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีความสัมพันธ์กันในระดับน้อยหรือต่ำ (r=.388, Sig=.045)

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2565). รายงานอุตสาหกรรมอาหารพื้นเมืองในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงอุตสาหกรรม.

กันตภณ นันทวัฒน์ และคณะ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อขนมไทยในยุคดิจิทัล. วารสารการตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค, 10(2), 45-59.

กัสมา กาซ้อน และคณะ. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีต่อผลตอบแทนจากยอดขายผลิตภัณฑ์ผ้ามัดย้อม. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงราย, 12(2), 120-135.

ธนวัฒน์ วงศ์สุวรรณ และคณะ. (2564). กลยุทธ์การบริหารต้นทุนในธุรกิจอาหารพื้นเมืองเพื่อความอยู่รอดของผู้ประกอบการรายย่อย. วารสารบริหารธุรกิจ, 20(1), 33-47.

วรัญญู โพธิ์ศรี และคณะ. (2565). การกระจายสินค้าผ่านช่องทางดิจิทัลและผลกระทบต่อพฤติกรรมการซื้อของผู้บริโภค. วารสารบริหารธุรกิจ, 22(1), 61-75.

สมชาย วิริยะกุล และคณะ. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อความเชื่อมั่นของผู้บริโภคต่อผลิตภัณฑ์อาหารเพื่อสุขภาพในประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการ, 18(3), 99-114.

สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม. (2566). แนวโน้มอุตสาหกรรมอาหารและขนมไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงอุตสาหกรรม.

สุธิดา นามเมืองปัก และพรทิพย์ รอดพ้น. (2567). ภาพลักษณ์ตราสินค้าและคุณค่าของตราสินค้าที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้ออาหารสําเร็จรูปแช่แข็งของผู้บริโภคเจนเนอเรชั่นวายในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(6), 77-89.

อภิสิทธิ์ แสงอรุณ และคณะ. (2563). ผลกระทบของการกำหนดราคาตามต้นทุนที่เหมาะสมต่อส่วนแบ่งทางการตลาดของธุรกิจ SME. วารสารการตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค, 12(1), 88-102.

อารยา เกียรติชัย และคณะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างราคาสินค้าและความคุ้มค่าในการซื้อของผู้บริโภค. วารสารเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ, 14(3), 112-127.

Porter, M. E. (1985). Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. New York: Free Press.