การออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ เพื่อสร้างมูลค่าผลิตภัณฑ์กระเป๋าสตรีจากผ้าปาเต๊ะของกลุ่มพัฒนาสตรี เทศบาลตำบลย่านดินแดง อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ผู้แต่ง

  • ลภัสรดา เนียมนุช มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี

คำสำคัญ:

การออกแบบตราสินค้าและบรรุภัณฑ์, ผลิตภัณฑ์กระเป๋าสตรี, ผ้าปาเต๊ะ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาความต้องการ 2. พัฒนาตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ และ 3. ประเมินความพึงพอใจของตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์กระเป๋าสตรีจากผ้าปาเต๊ะใช้วิธีการศึกษาแบบผสมผสานวิธี ด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหา การสัมภาษณ์เชิงลึก และการประชุมกลุ่มย่อย ส่วนการศึกษาเชิงปริมาณใช้เครื่องมือแบบสอบถามในการสำรวจการรับรู้และความพึงพอใจของตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ของกลุ่มผู้ซื้อและกลุ่มผู้จำหน่าย

ผลการวิจัยพบว่า จากาวิเคราะห์ความต้องการในการสร้างชื่อและพัฒนาตราสินค้าของกระเป๋าสตรี และต้องการปรับปรุงบรรจุภัณฑ์ พบว่า กลุ่มพัฒนาสตรีมีความต้องการชื่อตราสินค้า โดยใช้ชื่อว่า ญ หญิง ย่านดินแดง สีของตราสินค้าใช้สีเหลือทอง ที่สื่อความเป็นอัตลัษณ์ของกลุ่มพัฒนาสตรี และชุมชนที่อาศัยอยู่ และปรับปรุงบรรจุภัณฑ์มี 2 ประเภท คือ ถุงผ้าสปันบอนด์สีขาว เพื่อลดพื้นที่ในการจัดเก็บ และง่ายต่อการจัดแสดงสินค้า และถุงกระดาษเพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าหลังจากการจัดจำหน่าย และสำรวจการรับรู้และความพึงพอใจของตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ที่ได้รับการพัฒนาจากกลุ่มผู้ซื้อและกลุ่มผู้จำหน่าย จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน พบว่า กลุ่มผู้ซื้อและกลุ่มผู้จำหน่ายมีความพึงพอใจกับตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ที่ได้รับการพัฒนา ส่งผลให้กลุ่มพัฒนาสตรีสามารถนำชื่อและตราสินค้า รวมถึงบรรจุภัณฑ์ไปประยุกต์ใช้ในการสื่อสารทางการตลาดทั้งในรูปแบบออนไลน์ และออฟไลน์ เพื่อสนองความต้องการที่แท้จริงของผู้บริโภค

เอกสารอ้างอิง

กฤษฎา ดูพันดุง. (2561). การออกแบบบรรจุภัณฑ์และตราสินค้า กลุ่มจักสานไม้ไผ่ บ้านดงเย็น.วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 10(1), 127-140.

ฉัตรชัย อินทสังข์ และคณะ. (2564). การออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์เพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ข้าว : กรณีศึกษา วิสาหกิจชุมชนกลุ่มข้าวฮางงอกโพธิ์กลาง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารศิลปะศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 8(2), 63-75.

นัทธ์หทัย เถาตระกูล. (2561). การออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ของกลุ่มธุรกิจชุมชนในอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 11(2), 100–117.

นิอร ดาวเจริญพร และรุ่งฤทัย รำพึงจิต. (2566). การออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์เพื่อส่งเสริมผลิตภัณฑ์ของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเย็บผ้าและศิลปะประดิษฐ์ ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(4), 174–191.

บัญชา จุลุกุล. (2561). โครงการวิจัยการพัฒนาตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์เพื่อส่งเสริมการขาย : กรณีศึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชน ตำบลรำแดง อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา. สงขลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.

อนันต์ สุนทราเมธากุล และคณะ. (2564). การพัฒนาตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ของกลุ่มผู้สูงอายุชุมชนคำครตา อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร เพื่อเพิ่มความสามารถทางเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(1), 1-23.

อาชิรญาณ์ เผ่าต๊ะใจ และคณะ. (2563). การสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์กระเทียมปลอดภัยของผู้ประกอบการจังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

Carson, D. J. et al. (2001). Qualitative Marketing Research. London: Sage.

Yonwikai, W. (2014). The Evolution of Creating Shared Value. Executive Journal, 34(2), 116-125.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-25

รูปแบบการอ้างอิง

เนียมนุช ล. (2025). การออกแบบตราสินค้าและบรรจุภัณฑ์ เพื่อสร้างมูลค่าผลิตภัณฑ์กระเป๋าสตรีจากผ้าปาเต๊ะของกลุ่มพัฒนาสตรี เทศบาลตำบลย่านดินแดง อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 14(3), 24–37. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/286968