ประยุกต์หลักอริยวัฑฒิธรรม 5 เพื่อส่งเสริมความไว้วางใจทางการเมือง

ผู้แต่ง

  • จักรวาล เหมือนแจ่ม นักวิชาการอิสระ
  • สัภยา ขาวหมื่นไวย์ นักวิชาการอิสระ
  • พระอธิการประเสริฐ ปญฺญาวโร นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

ประยุกต์, อริยวัฑฒิธรรม 5, ความไว้วางใจทางการเมือง

บทคัดย่อ

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการส่งเสริมความไว้วางใจทางการเมืองเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเสถียรภาพของระบบประชาธิปไตย เนื่องจากส่งเสริมการมีส่วนร่วมของพลเมืองและส่งเสริมการทำงานร่วมกันระหว่างสถาบันของรัฐและประชาชน ความไว้วางใจทางการเมืองยังมีบทบาทสำคัญในการเพิ่มประสิทธิภาพของการกำกับดูแลเนื่องจากกระตุ้นให้ประชาชนมีส่วนร่วมกับผู้นำและทำให้พวกเขารับผิดชอบต่อการกระทำของพวกเขา การสร้างความไว้วางใจนี้สามารถทำได้ผ่านการส่งเสริมความโปร่งใสในการดำเนินงานของรัฐบาลและการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการตัดสินใจที่สำคัญ ด้วยหลักอริยวัฑฒิธรรม 5 การสร้างความไว้วางใจทางการเมืองเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งและเสถียรภาพของระบอบประชาธิปไตย การสร้างความไว้วางใจทางการเมืองจึงต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ทั้งรัฐบาล ภาคประชาสังคม และประชาชน เพื่อให้หลักธรรมเหล่านี้ถูกนำไปปฏิบัติอย่างจริงจังและมีประสิทธิภาพ การประยุกต์หลักอริยวัฑฒิธรรม 5 ในพระพุทธศาสนาเป็นแนวทางที่สามารถนำมาช่วยส่งเสริมความไว้วางใจทางการเมืองได้อย่างมีประสิทธิภาพ หลักอริยวัฑฒิธรรม 5 ประกอบด้วย ศรัทธา (ความเชื่อ) ศีล (การประพฤติปฏิบัติที่ดี) สุตะ (การศึกษาและฟังรู้) จาคะ (การให้) และปัญญา (ความรู้และความเข้าใจ) โดยมุ่งเน้นการวิเคราะห์และประยุกต์ใช้หลักธรรมเหล่านี้เพื่อสร้างความไว้วางใจทางการเมือง พบว่า การปฏิบัติตนด้วยศรัทธาและความเชื่อในความถูกต้องและความยุติธรรม การประพฤติปฏิบัติที่ดีตามศีล การศึกษาและฟังรู้อย่างต่อเนื่อง การให้และการเสียสละเพื่อประโยชน์ของสังคม และการมีปัญญาในการตัดสินใจและแก้ไขปัญหา สามารถสร้างความไว้วางใจและความเชื่อมั่นทางการเมืองได้อย่างมีประสิทธิภาพ การประยุกต์ใช้หลักอริยวัฑฒิธรรม 5 จึงเป็นแนวทางที่สำคัญในการเสริมสร้างความไว้วางใจทางการเมืองและสามารถนำไปสู่การสร้างสังคมที่มีความเข้มแข็งและเป็นธรรมอย่างยั่งยืน การสร้างสังคมที่มีความเข้มแข็งและเป็นธรรมนี้ไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มเสถียรภาพทางการเมือง แต่ยังส่งผลให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศอย่างแท้จริง โดยการนำหลักอริยวัฑฒิธรรม 5 มาปรับใช้ในทุกระดับของสังคม

เอกสารอ้างอิง

เชาวณะ ไตรมาส. (2545). การเลือกตั้งแบบใหม่ : ทำไมคนไทยต้องไปเลือกตั้ง. กรุงเทพฯ: สุขุม และบุตร.

ทวีทอง หงส์วิวัฒน์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษานโยบาย.

พระเทพดิลก (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2544). ธรรมปริทัศน์. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2548). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ชุด คำวัด. กรุงเทพฯ: วัดราชโอรสาราม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัทสหธรรมิกจำกัด.

พระราชธรรมนิเทศ (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2537). นิเทศธรรม. กรุงเทพฯ: ธีรพงษ์การพิมพ์.

พระราชสุทธิญาณมงคล (จรัญ ฐิติธมฺโม). (2542). หลักธรรมกับความเปลี่ยนแปลงของชีวิต. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ธุรกิจก้าวหน้า.

พฤทธิสาน ชุมพล. (2540). ระบบการเมือง : ความรู้เบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2533). โมขธรรมประยุกต์. กรุงเทพฯ: ธรรมทานมูลนิธิ.

สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร). (2541). ธรรมะสร้างเยาวชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2550). คู่มือแนวทางการสร้างมาตรฐานความโปร่งใสของส่วนราชการ. นนทบุรี: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.

Easton, D. (1965). A Systems Analysis of Political Life. New York: John Wiley.

Healey, J. (2007). Radical Trust: How Today’s Great Leaders Convert People to Learning. New York: John Wiley & Sons.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-25

รูปแบบการอ้างอิง

เหมือนแจ่ม จ., ขาวหมื่นไวย์ ส., & ปญฺญาวโร พ. (2025). ประยุกต์หลักอริยวัฑฒิธรรม 5 เพื่อส่งเสริมความไว้วางใจทางการเมือง. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 14(3), 233–243. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/286734