พุทธบูรณาการเพื่อการบริหารจัดการงานสาธารณูปการของคณะสงฆ์จังหวัดสมุทรสงคราม

ผู้แต่ง

  • พระครูสังฆรักษ์เอกลักษณ์ อชิโต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูวิลาศกาญจนธรรม (เล็ก สุธมฺมปญฺโญ) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

พุทธบูรณาการ, การบริหารจัดการงาน, สาธารณูปการ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาสภาพทั่วไป 2. กระบวนการในการบริหารจัดการงานสาธารณูปการของคณะสงฆ์จังหวัดสมุทรสงคราม และ 3. แนวทางพุทธบูรณาการเพื่อการบริหารจัดการ การวิจัยใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 25 รูปหรือคน ประกอบด้วยกลุ่มผู้ออกนโยบาย กลุ่มผู้ปฏิบัติการ และกลุ่มผู้สนับสนุนโครงการ และการสนทนากลุ่มเฉพาะกับผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 10 รูปหรือคน ซึ่งครอบคลุมผู้เชี่ยวชาญด้านการวิจัย การบริหารกิจการคณะสงฆ์ และงานสาธารณูปการ โดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างและแบบสนทนากลุ่มเฉพาะที่มีค่าดัชนีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาที่ 1.00

ผลการวิจัยพบว่า สภาพทั่วไปมีทั้งปัจจัยเอื้อ อาทิ นโยบายที่ชัดเจนจากผู้บริหารระดับสูง การพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง และการได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานในพื้นที่ ขณะที่มีข้อจำกัดด้านงบประมาณ บุคลากร และการประสานงานที่ล่าช้า กระบวนการบริหารจัดการประกอบด้วยการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์แบบมีส่วนร่วม การปฏิบัติที่เน้นการถ่ายทอดแผนและพัฒนาศักยภาพ การตรวจสอบผ่านคณะกรรมการและการลงพื้นที่ และการปรับปรุงแก้ไขอย่างเป็นระบบ แนวทางพุทธบูรณาการได้ประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ร่วมกับการบริหารสมัยใหม่โดยส่งเสริมฉันทะผ่านการสร้างแรงจูงใจและการมีส่วนร่วม พัฒนาวิริยะด้วยการเป็นแบบอย่างที่ดี เสริมสร้างจิตตะด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ และใช้วิมังสาในการวิเคราะห์และประเมินผลอย่างเป็นระบบ

เอกสารอ้างอิง

กนก แสนประเสริฐ. (2549). ประมวลพระราชบัญญัติคณะสงฆ์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

ณดา จันทร์สม. (2555). การบริหารการเงินของวัดในประเทศไทย (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ประดิษฐ์ ดีวัฒนกุล. (2549). การบริหารกรุงเทพมหานคร: ศึกษาการพัฒนารูปแบบที่เหมาะสม (ดุษฎีนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

พระปลัดวรัญญู อคฺควชิโร. (2558). การพัฒนาการบริหารจัดการวัดให้เป็นศูนย์กลางชุมชนในยุคโลกาภิวัตน์ (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัญฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหากังวาล ธีรธมฺโม. (2558). การพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาประสงค์ กิตฺติญาโณ. (2555). การศึกษาเปรียบเทียบการบริหารงานบุคคลในองค์กรสมัยใหม่กับแนวคิดทางพระพุทธศาสนา (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาอำนาจ ปวฑฺฒโน. (2557). การพัฒนารูปแบบการจัดการการศึกษาพระปริยัติธรรม (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมหวัง บุญสิทธิ์. (2546). การศึกษารูปแบบการพัฒนาประสิทธิภาพการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนของข้าราชการครูสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดขอนแก่น. ขอนแก่น: สำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดขอนแก่น.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2545). วัดพัฒนา 45. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

อรุณ ศิริจานุสรณ์. (2555). การบริหารจัดการออกแบบและพัฒนาการสถาบันศาสนา. วารสารวิจัยคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 3(1), 32-44.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-04-25

รูปแบบการอ้างอิง

อชิโต พ., & (เล็ก สุธมฺมปญฺโญ) พ. (2025). พุทธบูรณาการเพื่อการบริหารจัดการงานสาธารณูปการของคณะสงฆ์จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 14(2), 144–158. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/286290