การบูรณาการศีล สมาธิ ปัญญากับหลัก SDGs เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบูรณาการหลักพุทธธรรม ได้แก่ ศีล สมาธิ และปัญญา กับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals; SDGs) โดยนำเสนอแนวทางที่ครอบคลุมในด้านจริยธรรม การพัฒนาจิตใจ และการแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน โดยหลักศีลช่วยเสริมสร้างความโปร่งใส ความยุติธรรม และลดความเหลื่อมล้ำในสังคม ขณะที่สมาธิช่วยพัฒนาสุขภาพจิต ความสงบภายใน และเสริมสร้างการตัดสินใจอย่างรอบคอบ ส่วนปัญญาสนับสนุนการวางแผน การศึกษา และนวัตกรรมที่คำนึงถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสังคม ทั้งนี้ได้ยกตัวอย่างกรณีศึกษา ทั้งในประเทศไทย เช่น โครงการหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง และการฝึกสมาธิในโรงเรียน และต่างประเทศ เช่น โครงการ Mindfulness-Based Stress Reduction ในประเทศสหรัฐอเมริกา และนโยบาย Gross National Happiness ในประเทศภูฏาน เพื่อแสดงให้เห็นถึงผลลัพธ์และประโยชน์ของการประยุกต์ใช้พุทธธรรมกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบทต่าง ๆ ซึ่งข้อเสนอแนะจากการศึกษานี้เน้นการบูรณาการพุทธธรรมในนโยบายสาธารณะ การศึกษา และการพัฒนาชุมชน