กลยุทธ์การบริหารจัดการองค์การในยุคดิจิทัล
คำสำคัญ:
กลยุทธ์, การบริหารจัดการ, องค์การ, ยุคดิจิทัลบทคัดย่อ
รูปแบบองค์การในยุคดิจิทัล มีวิวัฒนาการมาจากทฤษฎีองค์การและแนวคิดการจัดการ ที่แตกต่างกันไป จะใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศมาเป็นหลักในการบริหารจัดการ โดยจะให้ความสำคัญต่อปัจจัยนั้น ๆ มากกว่าความเป็นเครื่องมือสู่ความสำเร็จ ได้แก่ 1. องค์การ
แห่งทุนมนุษย์ (Human Organism) ที่มนุษย์ตื่นตัวกับระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่ถูกนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อนำมาควบคุมระบบที่มีความซับซ้อนขององค์การ 2. องค์การแห่งเทคโนโลยีการสื่อสารประยุกต์ (Organic Information Technology) ที่เทคโนโลยีเข้ามาเป็นองค์ประกอบในชีวิตประจำวัน จนทำให้เกิดสังคมรูปแบบใหม่ที่มีความสัมพันธ์กันตามระเบียบกฎเกณฑ์ใหม่ ๆ เป็นสังคมเกิดขึ้นบนโลกเสมือนจริง และ 3. องค์การแห่งภูมิปัญญา (Wisdom Organization) เป็นกระบวนการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นอย่างเป็นระบบ เชื่อมโยงการบริหารจัดการต่อการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วนำไปสู่การยกระดับกรอบแนวคิดอย่างบูรณาการบนรากฐานแห่งปัญญามากขึ้น กลยุทธ์การบริหารจัดการองค์การยุคดิจิทัล เป็นกระบวนการในการกำหนดทิศทางและแนวทางของการปฎิบัติภารกิจขององค์การในอนาคต เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันขององค์การ โดยวิเคราะห์ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการปรับตัวขององค์การ รวมถึงแนวทางที่องค์การสามารถนำไปใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความยั่งยืน กลยุทธ์การบริหารจัดการองค์การในยุคดิจิทัล ผู้บริหารจัดการต้องให้ความสำคัญกับ 1. การใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน 2. การสร้างวัฒนธรรมองค์การที่ยืดหยุ่นและเปิดรับการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้สามารถปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว 3. การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้มีทักษะ ความรู้ ความชำนาญที่สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีสมัยใหม่ และ 4. การบริหารความเสี่ยงและความปลอดภัยทางเทคโนโลยีสารสนเทศสมัยใหม่ เพื่อปกป้องข้อมูลและสร้างความน่าเชื่อถือให้กับองค์การ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). แผนปฏิบัติราชการ 4 ปี พ.ศ. 2562-2565. กรุงเทพฯ: ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา.
จันทร์จิรา เหลาราช. (2564). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนสู่องค์กรดิจิทัล. วารสารสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 39(4), 1-14.
เทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์. (2553). ระบบการจัดการสารสนเทศเพื่อการจัดการทรัพยากรมนุษย์. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วสันต์ สุทธาวาศ. (2566). ทฤษฎีองค์การในศตวรรษที่ 21: The next station of Organization Theory. สืบค้น 1 มีนาคม 2566, จาก http://www.edsiam.com/ทฤษฎีองค์การ/
วิรไท สันติประภพ. (2566). ปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทยสู่ยุค 4.0. สืบค้น 1 มีนาคม 2566, จาก http://bit.ly/2ljkoex
สมบัติ กุสุมาวลี. (2559). HR 4.0 Trends and Move ทิศทางการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ @Thailand 4.0. HR Society Magazine, 14(164), 38-50.
Kavanagh J. M. et al. (2012). Human Resource Information Systems (2nd ed.). USA: SAGE.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น
