MODEL OF DROUGHT RISK REDUCTION IN LOWER NORTHERN AREA

Authors

  • Kwanjai Pueynongkhae Rajabhat Mahasarakham University
  • Phakdee Phosing Rajabhat Mahasarakham University
  • Yupaporn Yupas Rajabhat Mahasarakham University

Keywords:

Risk Reduction, Drought, Lower Northern Areas

Abstract

The objective of this research was to study the general condition of the factor as well as to establish and confirm a model for reducing drought risk in the lower Northern Region using mixed research methods. The quantitative research used questionnaires to collect data from 387 samples who were staff of local government organizations. and Department of Disaster Prevention and Mitigation officials (District/Province) in the lower Northern Provinces. The sample size was determined according to the Taro Yamane formula. The method used to analyze data were mean, percentage, standard deviation. Pearson's correlation coefficient analysis the causal relationship structure model was analyzed by Mplus Program and the model was confirmed by 20 experts. The median, mode, and interquartile ranges were analyzed. The qualitative research used a method of organizing a brainstorming meeting of 20 people.

          The results showed that the factors affecting the drought risk reduction were as follows: direct effects quantity 5 factors, sort the direct influence coefficients in descending namely: results-based management, communication between organizations, innovation and information technology, government promotion policies, people participation. Indirect effects quantify 3 factors, namely: administrative resources, results-based management, government promotion policies. Total effects quantify 6 factors namely: results-based management, government promotion policies, administrative resources, communication between organizations, innovation and information technology and people participation.

References

กรมชลประทาน. (2563). ชป. เปิดศูนย์ฯบรรเทาวิกฤตภัยแล้ง ปี 2563 ลุ่มน้ำน่าน ช่วยเหลือพื้นที่ภัยแล้งภาคเหนือตอนล่าง. สืบค้น 6 กันยายน 2564, จาก https://www.rid.go.th/main/index.php?option=com_content&view=article&id=6001:---2563--&catid=6:2009-04-12-07-50-21&Itemid=7

กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2556). คู่มือการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. กรุงเทพฯ: กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย.

________. (2558). แผนการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งชาติ พ.ศ. 2558. กรุงเทพฯ: กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย.

________. (2559). การลดความเสี่ยงจากสาธารณภัย (พิมพ์ครั้งที่ 3) กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.

________. (2560). กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการจัดการสาธารณภัย มุ่งสู่การสร้างประเทศไทยปลอดภัย. สืบค้น 7 กันยายน 2564, จาก https://gnews.apps.go.th/news?news=2446.

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2562). มาตรฐานระบบน้ำสะอาด. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.

ขวัญใจ เปือยหนองแข้ และคณะ. (2563). แนวนโยบายการบริหารจัดการภัยแล้งตามแนวทาง การป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(1), 284 – 287.

จรัญพัฒน์ ภูวนันท์ และคณะ. (2559). นโยบายการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยกับการพัฒนาที่อยู่อาศัยเพื่อผู้ประสบภัยพิบัติในประเทศไทย. วารสารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 3(5), 105 – 107.

ชาญวิทย์ คุณาวิวัฒนางกูร และสุริยจรัส เตชะตันมีนสกุล. (2561). ผลการนำนโยบายการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในอำเภอเมืองเชียง ใหม่ไปสู่การปฏิบัติ. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 1(4), 70 – 80.

นาถนเรศ อาคาสุวรรณ. (2561) การศึกษาพื้นที่เสี่ยงภัยแล้งและแนวทางป้องกันภัยแล้งในพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ. วารสารอินทนิลทักษิณสาร, 13(1), 56- 80.

นิรันดร์ บุญสิงห์ และธรรมนิตย์ วราภรณ์. (2560). นโยบายภาครัฐและการมีส่วนร่วมของประชาชนที่ส่งผลต่อสัมฤทธิ์ผลในการป้องกันและแก้ไขปัญหาภัยแล้ง กรณีศึกษาศูนย์ป้องกัน และบรรเทาสาธารณภัย เขต 13 อุบลราชธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(2), 99 – 107.

เปรมชัย สโรบล. (2550). ปัจจัยการบริหารที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พิทักษ์ มั่นจันทึก และศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน. (2558). กลยุทธ์การบริหารด้านการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยของเทศบาล ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, SilpakornUniversity ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 8(2), 2351-2368.

เพชรรัตน์ แสนทวีสุข. (2552). การบริหารงานด้านการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยของ สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดอุบลราชธานี (ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์). อุบลราชธานี : มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.

ศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน. (2558). กลยุทธ์การบริหารด้านการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยของเทศบาลในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี. Veridian E-Journal, Slipakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(2), 2351 – 2357.

Likert, R. (1932). New Patterns of Management. New York: McGraw - Hill.

Simon, H. A. (1972). Sistema Sekkei to Soshikiron (System Planning and Organization Theory. Soshiki Kagaku Organizational Science, (6), 27-34.

Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd EdX. New York. Harper and RowPublications.

Downloads

Published

2023-04-26

How to Cite

Pueynongkhae, K. ., Phosing, P., & Yupas, Y. . (2023). MODEL OF DROUGHT RISK REDUCTION IN LOWER NORTHERN AREA. Journal of MCU Social Science Review, 12(2), R28-R44. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/256022