THE ROLES OF THE GOVERNMENT IN MANAGEMENT OF MARINE AND COASTAL RESOURCES FROM THE VIEWPOINT OF PUBLIC ADMINISTRATION PARADIGM

Authors

  • Punyavee Nooprakob Suratthani Rajabhat University
  • Pawida Rungsee Suratthani Rajabhat University

Keywords:

Roles of government, Marine and coastal resources, Paradigm, Public Administration

Abstract

The tasks of a government are involved with various aspects of the daily life of its population. This article aimed to bring the concept of the Public Administration Paradigm of Stephen P. Osborne to analyze the roles of government in the management of marine and coastal resources by studying the government’s national socio-economic development plan from the 1st–12th issue of The National Economic and Social Development Plan. The roles of the government in the management of marine and coastal resources are divided into 3 phases of the main paradigm: the first part concerns 1st–5th issue of The National Economic and Social Development Plan which were in accordance with the Public Administration paradigm. However, due to resource degradation, the second phase, which was in line with the 6th National Economic and Social Development Plan, became the connecting point of changes in paradigm of the solving problems. Therefore, in the third phase from the 7th-12th National Economic and Social Development Plan, the main paradigm in resource management of the government shifted to the New Public Governance paradigm, supported by the Public Administration and New Public Management paradigm.

References

กฤษณ์ รักชาติเจริญ. (2557). การจัดการบริการสาธารณะ: จากมุมมองของการพัฒนาการจัดการภาครัฐ. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ มหาวิทยาลัยมหิดล, 1(1), 21-32.

คณะอนุกรรมการจัดการความรู้เพื่อผลประโยชน์แห่งชาติทางทะเล. (2562). ทะเลและมหาสมุทรและผลประโยชน์ของชาติทางทะเล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

จักรกฤษณ์ นรนิติผดุงการ. (2561). รัฐประศาสนศาสตร์ในประเทศไทย: ทฤษฎีและการปฏิบัติ. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 7(2), 197-203.

จุลศักดิ์ ชาญณรงค์. (2563). แนวทางการศึกษาพัฒนาการรัฐประศาสนศาสตร์. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 11(1), 115-140.

เจษฎา ทองรุ่งโรจน์. (2559). พจนานุกรมอังกฤษ-ไทย รัฐศาสตร์. กรุงเทพฯ: โสภณการพิมพ์.

ปิยากร หวังมหาพร. (2563). การจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่: มองผ่านนโยบายประชารัฐ. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.

พิทยา บวรวัฒนา. (2546). รัฐประศาสนศาสตร์: ทฤษฎีและแนวการศึกษา (ค.ศ. 1887 – ค.ศ. 1970) (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภาวิดา รังษี และ เศกสรรค์ ยงวณิชย์. (2564). บทบาทของสหภาพยุโรปต่อการจัดการประมงพาณิชย์ในประเทศไทย กรณีศึกษา การประกอบอาชีพประมงในจังหวัดระนอง. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 4(2), 1-14.

เรืองไร โตกฤษณะ. (2558). การจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง: ทรัพยากรประมงทะเล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2525). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2525-2529). สืบค้น 15 กรกฎาคม 2564, จาก https:// www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=3780

อมรา พงศาพิชญ์. (2557). กระบวนทัศน์ สิทธิมนุษยชน และความยุติธรรมในสังคมเปลี่ยนผ่าน. วารสารสังคมศาสตร์, 44(2), 7-20.

อัญชิรญา จันทรปิฎก. (2563). บทวิเคราะห์บทบาทรัฐ-สาธารณะในการจัดบริการสาธารณะตามแนวคิดการร่วมผลิต. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 15(2), 240-247.

Osborne, S. P. (2006). The new public governance?. Public Management Review, 8(3), 377-387.

Torfing, J. (2012). Governance networks. In D. Levi-Faur (Ed.), The Oxford Handbook of Governance. Oxford: Oxford University Press.

Downloads

Published

2023-06-23

How to Cite

Nooprakob, P., & Rungsee, P. (2023). THE ROLES OF THE GOVERNMENT IN MANAGEMENT OF MARINE AND COASTAL RESOURCES FROM THE VIEWPOINT OF PUBLIC ADMINISTRATION PARADIGM. Journal of MCU Social Science Review, 12(3), 460–470. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/255938