BUDDHIST MONKS ROLE IN LOCAL CULTURAL CONSERVATION IN PAKKRED DISTRICT, NONTHABURI PROVINCE

Main Article Content

PhrakhruvinaithonKittisak Kittisakko
Phramaha Krisada Kittisobhano
Phrapalad Raphin Buddhisaro

Abstract

This article was to study the level of opinions, compare opinions, study problems, obstacles and suggestions on the role of monks in promoting Mon traditions. Pakkred District Nonthaburi Province using mixed methods.


 It was found that 1. People who supported the role of monks in promoting Mon traditions. Pakkred District Nonthaburi Province, by overall, were at  high level (gif.latex?\bar{X} = 3.75, S.D. = 0.74) 2. People with different age had different opinions  on the role of monks in promoting the Mon tradition Pakkred District Nonthaburi Province rejected the set hypothesis, . 3. Problems, obstacles, on the role of monks in promoting Mon traditions Pakkred District Nonthaburi province were found that monks who had deep knowledge and understanding of the Mon culture were hard to find and would fade away, Expanding the scope of participation in culture was that the monks did not have a proactive part in promoting local culture. The suggestion was that there should be a training to educate the monks at the present time to have more knowledge and understanding of Mon culture more concretely and strongly. The monks should disseminate and persuade people to conserve local culture more proactively. There should be a public forum and brainstorming ideas of all sectors on the conservation of local culture There should be more cooperation between temples, government and private sectors. There should be a main agency that is responsible for data and information collection, storage and dispatching the local traditions and cultures.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Kittisakko, P., Kittisobhano, P. K. ., & Buddhisaro, P. R. (2021). BUDDHIST MONKS ROLE IN LOCAL CULTURAL CONSERVATION IN PAKKRED DISTRICT, NONTHABURI PROVINCE. Journal of MCU Social Science Review, 10(4), 42–53. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/252832
Section
Research Articles

References

กระทรวงวัฒนธรรม. (2556). คู่มือการดำเนินงานโครงการภายใต้ยุทธศาสตร์ประเทศของกระทรวงวัฒนธรรม : โครงการรากวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม.

กองแผนงาน กรมการศาสนา. (2540). คู่มือพระสังฆาธิการว่าด้วยพระราชบัญญัติกฎ ระเบียบ และคำสั่งของคณะสงฆ์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2551). วัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด นวสาส์นการพิมพ์.

จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์ และคณะ. (2548). สังคมวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นิเทศ ตินณะกุล. (2549). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระครูประภัสร์มโนธรรม (ธงทิพย์ ปภสฺสโร). (2555). บทบาทพระสงฆ์ในการอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยทรงดำจังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูปราการคีรีรักษ์ (ประเสริฐ สจฺจวโร). (2563). การส่งเสริมวัฒนธรรมท้องถิ่นของพระสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 3(2), 40-49.

พระครูปลัดกฤษฎากรณ์ ญาณธโร. (2561). การพัฒนาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 1(1), 1-10.

พระครูพิศิษฏ์ประชานาถ (ประยูร นนฺทิโย). (2563). สภาพทั่วไปการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 3(2), 50-59.

พระครูสมุห์วิโรจน์. (2561). บทบาทของพระสงฆ์ในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นในอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพัฒน์ธนพงศ์ สุวฑฺฒโน. (2561). รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ในอำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 1(2), 21-29.

พระมหานิคม ญาณโสภโณ. (2554). บทบาทของวัดในการเป็นศูนย์การเรียนรู้ของชุมชนในอำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาพงศ์ปณต ญาณเวทีและคณะ. (2562). บทบาทของพระสงฆ์ในการจัดกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา ในเขตตำบลในเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 2(1), 10-21.

พระมารุต กิตฺติปาโล. (2564). บทบาทพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 4(1), 18-27.

พระราชญาณวิสิฐ (เสริมชัย ชยมงฺคโล). (2552). การบริหารวัด (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: เอสทีพี เพรส จำกัด.

พระสุคนธ์ ญาณาวุโธและคณะ. (2563). การส่งเสริมประชาชนในการดำเนินชีวิตตามหลักฆราวาสธรรมของพระสงฆ์ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 3(2), 25-39.

พระอธิการวิน ทีปธมฺโม. (2557). บทบาทของพระสงฆ์ต่อการอนุรักษ์ประเพณีการแข่งเรือยาววัดท่าหลวง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ยศ สันตสมบัติ. (2540). มนุษย์กับวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วารินทร์ จิตคำภู. (2551). การอนุรักษ์วัฒนธรรมพื้นบ้าน ไทยใหญ่ ในทัศนะของกรรมการบริหารสภาวัฒนธรรมอำเภอและจังหวัดแม่ฮ่องสอน (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันวัฒนธรรมศึกษา.

วีระ บำรุงรักษ์. (2540). ระบบการบริหารจัดการวัฒนธรรมสำหรับสำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ กรมศิลปากร. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

สนิท สมัครการ. (2545). การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมกับการพัฒนาสังคม (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

สมศักดิ์ ศรีสันติสุข. (2546). สังคมวิทยาชุมชน: หลักการศึกษาวิเคราะห์และปฏิบัติงานชุมชน. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สามารถ จันทร์สูรย์ และประทีป อินแสง. (2541). การศึกษากับศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

สิทธิโชค วิบูลย์ และคณะ. (2554). การศึกษาการอนุรักษ์ทางวัฒนธรรมชาวมอญเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชน กรณีศึกษา : ชุมชนศาลาแดงเหนือ จังหวัดปทุมธานี (รายงานการวิจัย). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

สุพัตรา สุภาพ. (2541). สังคมและวัฒนธรรมไทย คำนิยม : ครอบครัว : ศาสนา : ประเพณี. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.