MODEL OF THE BUDDHADHAMMA PRINCIPLES USE IN THE CONSERVATION TOURISM MANAGEMENT OF COMMUNITY IN SAMUTSONGKHRAM PROVINCE

Main Article Content

Phramaha Charoon Abhidhammacitto
Prasert Thilao
Phramaha Krisada Kittisobhano

Abstract

The Article was to study the general state, the Buddhadhamma principle, and present the model of the Buddhadhamma principle use in the ecotourism management of community in Samutsongkhram province. This qualitative research.


Found that 1) The general state, such as to have the natural resources and good environment to support the career creation and income from tourism, and more interesting for ecotourism from tourists, etc. 2) The use of the Buddhadhamma principle for management found that covered the Buddhist way to promote the right livelihood and way of life in 4 aspects that consist of Utthanasampada, Arukkhasampada, Kalyanamittata and Samajivita. 3) The model of the Buddhadhamma principle use in the ecotourism management of community in Samutsongkhram Province, are 4G -1P-3A model or 4 principles and 1 principle, 3 processes by 4G or 4 groups are the stakeholder network, and 1P or 1 principle such as principle of Titthadhammikatthanaprayoth (Virtues Conducive to benefits in the present) and 3A or 3 stages, consists of A1: Awareness is to realize to know the role, duty and harmony. A2: Activity is the activity to create and cultivate the good public mind as good host, activity to keep the standard for quality service, activity for friendly service and activity for service with honesty and hospitality. A3: Achievement is the effectiveness or the success to create the consciousness in conservation to community, the success to create the satisfaction to the tourists and the success of participation creation of stakeholders or is called as “Good Consciousness–Satisfaction –Participation”.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Abhidhammacitto, P. C. ., Thilao, P., & Kittisobhano, P. K. . (2021). MODEL OF THE BUDDHADHAMMA PRINCIPLES USE IN THE CONSERVATION TOURISM MANAGEMENT OF COMMUNITY IN SAMUTSONGKHRAM PROVINCE. Journal of MCU Social Science Review, 10(4), 54–65. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/252278
Section
Research Articles

References

จุฑาธิปต์ จันทร์เอียด และคณะ. (2559). การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยจักรยานของชุมชนบางพลับ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร ธุรกิจปริทัศน์, 8(2), 98-100.

พระครูพิมลธรรมภาณ (มานพ กนฺตสีโล). (2561). การบริหารการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 1(2), 11-21.

พระครูพิศิษฏ์ประชานาถ (ประยูร นนฺทิโย). (2563). สภาพทั่วไปการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 3(2), 50-59.

พระมารุต กิตฺติปาโล. (2564). บทบาทพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 4(1), 18-27.

พระแมนรัตน์ จตฺตมโลและคณะ. (2562). การพัฒนาวัดเพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 2(2), 24-33.

พระอนพัทย์ ฐิตธมฺโม. (2564). การส่งเสริมความสมานฉันท์ตามแนวพระพุทธศาสนาสำหรับชุมชนของวัดพระนารายณ์มหาราชวรวิหาร จังหวัดนครราชสีมา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 4(1), 22-31.

เพียงฤทัย เสงี่ยมศิลป์ และคณะ. (2561). การศึกษาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรของพื้นที่ ตาบลวังยาง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี (รายงานวิจัย). สุพรรณบุรี : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

วิทยา จันทร์แดง. (2555). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชุมชนเข้มแข็งตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในเขตจังหวัดภาคกลางตอนบน (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.

ศรัญญา ศรีทอง. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวเชิงเกษตรโดยชุมชน. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สภาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (สทท.). (2561). ดัชนีความเชื่อมั่นผู้ประกอบธุรกิจการท่องเที่ยวในประเทศไทย ไตรมาสที่ 4 ปี 2561. กรุงเทพฯ : สภาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (สทท.).

สมชาย ลำภู. (2563). การพัฒนาชุมชนตามแนวพระพุทธศาสนาในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 3(2), 59-67.