THE POLITICAL SOCIALIZATION MODEL OF STUDENTS IN SECONDARY SCHOOLS OF SUPHANBURI PROVINCE

Main Article Content

Panadda Raksakaeo
Anubhumi Sowkasem

Abstract

The research study consisted of 3 main objectives: 1. To study learning conditions and political socialization model of students in Secondary Schools of Suphanburi Province; 2. To study the factors that promoted learning model of political socialization model of students in Secondary Schools of Suphanburi Province; and 3. To present the political socialization model of students in Secondary Schools of Suphanburi Province, conducted by Mixed Methods:  Quantitative Research and Qualitative Research.


Findings were as follows: 1. The schools had paid great attention on political socialization by promoting democracy support according to the Ministry of Education's important policy to add content in the 2017 Constitution to be added in the curriculum and teaching and learning activities at all levels and transmit as well as disseminate to the target groups of students. 2. The factors that promoted learning on the political socialization model of students in Secondary Schools of Suphanburi Province consisted of: family, educational institution, peer groups, career groups, Mass media, and religious Institutions; and 3. The political socialization model of students in Secondary Schools of Suphanburi Province was that the political agents : peer groups, career group, Mass media, and religious institutions became very important agents and rely on each other by providing school students to participate in every activity, being trained for living skills by applying the Ti-sikkha (threefold training).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Raksakaeo ป. ., & Sowkasem อ. . (2021). THE POLITICAL SOCIALIZATION MODEL OF STUDENTS IN SECONDARY SCHOOLS OF SUPHANBURI PROVINCE. Journal of MCU Social Science Review, 10(4), 168–181. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/251057
Section
Research Articles

References

ดุษณี สุทธปรียาศรี และ วรรณา ปูรณโชติ. (2540). กระบวนการปลูกฝังค่านิยมและวิถีชีวิตประชาธิปไตยในสถาบันอุดมศึกษา (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ.

ฉลองโชค ประดิษฐ์สาร. (2559). นโยบาย หลักสูตรการศึกษา และการอบรมกล่อมเกลาทางการเมือง : ศึกษากรณีระดับมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2554). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง. กรุงเทพฯ: บริษัท พี.เพรส จำกัด.

นุชิต ศุภพินิจ. (2553). ประชาธิปไตยกับการมีส่วนร่วมของสภานักเรียน: กรณีศึกษาสภานักเรียน โรงเรียนกันทรารมณ์ อำเภอกันทรารมณ์ จังหวัดศรีสะเกษ (การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง). อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.

ปรีชา ธรรมวินทร. (2532). การกล่อมเกลาทางการเมืองโดยผ่านหนังสือเรียน: วิเคราะห์หนังสือเรียนตามหลักสูตรประถมศึกษา พุทธศักราช 2521 (สารนิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการปกครอง). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ไพบูลย์ โพธิ์หวังประสิทธิ์. (2553). การกล่อมเกลาทางการเมืองโดยผ่านสถาบันทางศาสนา: ศึกษาเฉพาะกรณีคำเทศนาของหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ. ภูเก็ต: การประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ตวิจัยครั้งที่ 3.

มยุรี ถนอมสุข สุจิต. (2554). การรับรู้ข่าวสารทางการเมืองกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนิสิตภาควิชาพลศึกษาและกีฬา. นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์ และพัฒนศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2540). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540. กรุงเทพฯ: สำนักการพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

Castro A. J., & Knowles R. T. (2015), International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences. USA: University of Central Florida.

Haber & Vusi M. (2015). International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences. USA: University of Central Florida.

Massialas, B. G., & Cox, B. (1966). Inquiry in social studies. New York: McGraw – Hill.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harper and Row Publications.