A MANAGEMENT MODEL OF MORALITY AND ETHICS DEVELOPMENT OF IN SCHOOL MORALITY TEACHING MONKS IN CHIANGMAI PROVINCE

Main Article Content

Phramaha Naratha Cariyamedhi
Phramaha Krisada Kittisobhano
Phrapalad Raphin Buddhisaro

Abstract

Objectives of this research were to study general condition, management level and propose a model. Methodology was the mixed methods: The qualitative research, data were collected from 18 key informants by in-depth-interview and from 10 participants in focus group discussion. Data were analyzed by systematic descriptive interpretation. The quantitative research, by survey method, data were collected with questionnaires that had reliability value at 0.964. from 177 samples, derived from 385 morality teaching monks. Data were analyzed with frequency, percentage, mean and standard deviation.


Findings were as follows: 1. A morality teaching monks had a methods; advice, Dhamma discussion, Dhamma lecture, youth training, Buddhist activities setting with educational institutes, and evaluating the target group together with education institutes.  2. A morality teaching monks had opinions to a model of morality and ethics development in schools of in school morality teaching monks in Chiangmai Province at high level (gif.latex?\bar{X}  = 4.06, S.D. = 0.510). When considered that all sides found that was high every aspect. 3. The management model was the morality teaching monks together with schools planned for students advice, learning and teaching plan laying out, morality and ethics development plan emphasizing Dhamma discourse or Dhamma lecture on the topics of interests. In school morality teaching monks planned to use teaching techniques that are situatable with behavior.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Cariyamedhi , P. N. ., Kittisobhano, P. K., & Buddhisaro, P. R. (2021). A MANAGEMENT MODEL OF MORALITY AND ETHICS DEVELOPMENT OF IN SCHOOL MORALITY TEACHING MONKS IN CHIANGMAI PROVINCE. Journal of MCU Social Science Review, 10(2), 136–145. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/250289
Section
Research Articles

References

ไทยรัฐ. (2548, 19 เมษายน). เชียร์พระสอนศีลธรรม. ไทยรัฐ. น. 3.

บุษกร วัฒนบุตร. (2555). การนำพุทธญาณวิทยา (ไตรสิกขา) และตัวแบบ KSM เพื่อสร้างและพัฒนาทุนมนุษย์ในองค์กรมหาชน. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

พระเทพรัตนสุธี (สมศักดิ์ โชตินฺธโร). (2557). กลยุทธ์การปกครองคณะสงฆ์ภาค 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ (แซ่หลี). (2562). รูปแบบการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรมสำหรับวัยรุ่นไทยยุคใหม่ตามหลักพุทธธรรม ผ่านกลไกการขับเคลื่อนโครงการคลินิกคุณธรรม ของพระธรรมวิทยากร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(1), 59-70.

วีรชัย อนันต์เธียร. (2556). กลยุทธ์การพัฒนาจริยธรรมสำหรับเยาวชนไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สำนักงานพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน. (2562). สถิติพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน. [ออนไลน์]. สืบค้น 12 พฤศจิกายน 2562. จาก https://www.krupra.net/

new/index.php.

สุทธิพงศ์ ตันตยาพิศาลสุทธิ์. (2542). พระบรมราโชวาท. ข้าราชการครู, 20(1), 2 – 11.

อนุพันธ์ อภิชยานุภาพ. (2555). การติดตามประเมินผลโครงการครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน สังกัดมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตมหาวชิราลงกรณราชวิทยาลัย (รายงานการวิจัย). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.