PROBLEMS AND OBSTACLES IN COMPLYING WITH THE LAW ON CONFLICT OF PERSONAL AND PUBLIC INTERESTS OF PUBLIC OFFICERS

Main Article Content

Kampanart Wongwatthanaphong

Abstract

Objectives of this research were to examine problems and obstacles in complying with the law on conflict of personal and public interests. The researcher used a qualitative research methodology. Data were collected by using in-depth interview with 10 executives, 21 heads of taskforce, 19 operational officers, and 2 academicians, including focus group discussion with 2 groups of public officers.


The findings were found that Problems and obstacles on the legal practice on the conflict of personal and public interests were as follows 1. The practice operators still lacked knowledge, understanding on legal principles. 2. The administrators had abused of power, using patronizing system, favoritism among relatives. 3.Some of the public officers could not differentiate between conflict of personal and public interests. 4. The ignorance of behavior on conflict of personal and public interests in the working units. 5. Lacked the effective monitoring, the public working units still did not have monitoring system linking the first person’s interest to the second-third person. 6. The overlapping of law enforcement.
7. The monitoring and law enforcement organizations lack the neutrality without actual freedom. And 8. Social, economic, political and cultural factors did not support the legal practice on the conflict of personal and public interests.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Wongwatthanaphong, K. . (2021). PROBLEMS AND OBSTACLES IN COMPLYING WITH THE LAW ON CONFLICT OF PERSONAL AND PUBLIC INTERESTS OF PUBLIC OFFICERS. Journal of MCU Social Science Review, 10(2), 250–262. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/250156
Section
Research Articles

References

กัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์ และคณะ. (2563). การสำรวจและประเมินผลความรู้ เจตคติ และการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ของรัฐต่อกฎหมายว่าด้วยการขัดกันระหว่างประโยชน์ส่วนบุคคลกับประโยชน์ส่วนรวม. วารสารวิชาการ ป.ป.ช., 13(2), 66-90.

วัชรา ไชยสาร และวรวุฒิ รักษาวงษ์. (2562). การศึกษากลุ่มอิทธิพลซึ่งนำไปสู่การทุจริตคอร์รัปชันอย่างเป็นระบบจำแนกตามภาคเศรษฐกิจ: กรณีศึกษาการทุจริตภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีศุลกากรในประเทศไทย. วารสารวิชาการ ป.ป.ช., 12(1), 2-34.

สมศักดิ์ สามัคคีธรรม. (2550). ผลประโยชน์ทับซ้อน : แนวคิดและแนวทางการป้องกันแก้ไข. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 25(3), 31-56.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). คู่มือการป้องกันผลประโยชน์ทับซ้อน. กรุงเทพฯ: บี.ซี.เพรส (บุญชิน).

Kernaghan, K. & Langford, J. W. (1990). The Responsible Public Servant. Institute for Research on Public Policy. The Institute of Public Administration of Canada.

Longman Dictionary of Contemporary. (1995). Longman Dictionary of Contemporary (3rd ed). Harlow: Longman.

MacMilan Dictionary for Advanced Learners. (2002). Macmillan English Dictionary for Advanced Learners. Oxford: Macmillan Education.

McDonald, M. (2019). Ethics and Conflict of Interest. Retrieved January 13, 2019, from https://ethics.ubc.ca/peoplemcdonaldconflict-htm/

Nikolov, N. (2013). Conflict of interest in European public law. Journal of Financial Crime, 20(4), 406-421.

OECD. (2005). Managing conflict of interest in the public sector: A Toolkit. Retrieved September 15, 2020, from https://www.oecd.org/gov/ethics/49107986.pdf