THE CAUSAL RELATIONSHIP MODEL OF ADMINISTRATIVE EFFECTIVENESS OF THE ROYAL THAI ARMY MEDICAL DEPARTMENT

Main Article Content

Satit Tipmanee
Kit Phoemthanchit
Surapon Suyaprom

Abstract

The objectives of this research article were to study the administrative effectiveness, the causal relationship factors and propose a causal model for integrating Buddhist principles for the administration of the Royal Thai Army Medical Department. Methodology was the Mixed Methods Research; The quantitative research used the sample consisted of 430 people. The data were analyzed by using statistics of frequency, percentage, mean, and standard deviation and Chi-square statistics. For the qualitative research; data were collected from 17 key informants by in-depth-interviewing. Findings were as follows: 1. The overall strategic effectiveness of the Royal Thai Army Medical Department was at a high level, with an average of 3.95, standard deviation of 0.489. 2. Causal relationship factors on administrative effectiveness of the Royal Thai Army Medical Department were management factor and integrating of ten virtues with the direct effect of 72 percent and indirect effect of 12 percent. 3. Synthesis from the research findings; the concept of immune management should integrate important Buddhist principles in formulating management guidelines. The management guideline should including; Justice, Honest, Assiduousness, and Selflessness, referred to as the JHAS principles. If the administration applied the said principles, then the administration of the organization would succeed. It was also a protective shield against illegal activities.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Tipmanee, S., Phoemthanchit, K., & Suyaprom, S. . (2020). THE CAUSAL RELATIONSHIP MODEL OF ADMINISTRATIVE EFFECTIVENESS OF THE ROYAL THAI ARMY MEDICAL DEPARTMENT. Journal of MCU Social Science Review, 9(4), 40–52. Retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/245800
Section
Research Articles

References

กรมแพทย์ทหารบก. (2560). บันทึกข้อความ ที่ กห 0446.15/327 ลง 9 ส.ค. 60. เรื่อง ขออนุมัติยุทธศาสตร์ กรมแพทย์ทหารบก พ.ศ.2560 – 2564.

กองยุทธการและการข่าว กรมแพทย์ทหารบก. (2562). ภารกิจการจัดหน่วยกรมแพทย์ทหารบก. สืบค้น 12 ธันวาคม 2562, จาก http://www.amed.go.th/2013-06-20-07-01-33.

กองยุทธศาสตร์ กรมแพทย์ทหารบก. (2562). แผนยุทธศาสตร์ กรมแพทย์ทหารบก. สืบค้น 12 ธันวาคม 2562, จาก http://www.amedstgy.com/strategicmap

ณัฐปราย์ ชัยสินคุณานนต์. (2561). การบริหารงานเชิงกลยุทธ์ขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขต อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(3), 260 – 272.

ถนัด ไชยพันธ์. (2561). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมประสิทธิผล ในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดอุบลราชธานี. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(3), 76 – 89.

ปกรณ์ มหากันธา. (2559). รูปแบบและกระบวนการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเชิงพุทธบูรณาการ (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเมธีธรรมาจารย์ (ประสาร จนฺทสาโร). (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิผลการพัฒนานักบริหาร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(3), 147 – 162.

พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2539). คุณธรรมสำหรับนักบริหาร. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พุทธทาสภิกขุ. (2549). ทศพิธราชธรรม. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฏกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุนทรี สุริยะรังษี. (2560). การศึกษาแนวคิดและวิธีปฏิบัติของเครือข่ายบัณฑิตอาสาในภาคเหนือ (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่.

สุนันทา สุเทศ. (2561). ความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้กับประสิทธิผลการพัฒนาองค์การและบุคลากรของ โรงเรียนนายร้อยตารวจ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(3), 178 – 192.

Fayol, H. (1930). Industrial and General Administration. New York: Mc-Grew Hill.