การสื่อสารระหว่างผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชาในบริบทองค์กรธุรกิจ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่อง “การสื่อสารระหว่างผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชาในบริบทองค์กรธุรกิจ” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการสื่อสารระหว่างผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชาในบริบทองค์กรธุรกิจ โดย ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพแบบผสมระหว่างชาติพันธุ์วรรณนาและการวิเคราะห์การสนทนา ด้วยการสัมภาษณ์ผู้บังคับบัญชา 5 คน และผู้ใต้บังคับบัญชา 10 คน และบันทึกการสนทนาระหว่างการประชุมในองค์กรธุรกิจจำนวน 4 กรณีศึกษา ผลการศึกษา พบว่า ผู้บังคับบัญชามีวิธีการสื่อสารที่มุ่งเน้นสร้างบรรยากาศการทำงานให้มีความเป็นกันเองและเป็นมิตร รวมถึงเน้นให้ผู้ใต้บังคับบัญชาได้รับโอกาสในการพูด แสดงความคิดเห็น และแลกเปลี่ยนความเห็นอย่างเสรี เพื่อเสริมสร้างความผูกพันและความร่วมมือในทีมงาน ในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชา พบว่า ผู้บังคับบัญชาใช้เทคนิค “การผลัดกันพูด (Turn-taking)” อย่างชัดเจน โดยมีแนวโน้มที่จะพูดน้อยกว่าผู้ใต้บังคับบัญชาและใช้คำตอบสั้น เช่น “อือ” “อืม” หรือ “อ้า” เพื่อแสดงการรับทราบและสนับสนุนให้ผู้ใต้บังคับบัญชามีโอกาสในการสื่อสารต่อไป การใช้คำตอบสั้นเหล่านี้ไม่เพียงแต่แสดงถึงการยอมรับข้อมูล แต่ยังช่วยให้การสนทนาเป็นไปอย่างราบรื่นและต่อเนื่อง อย่างไรก็ตามแม้นว่าผู้บังคับบัญชาพยายามทำให้บรรยาการในการประชุมเป็นกันเองแต่ผู้บังคับบัญชาก็ตรวจสอบการทำงานของผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยการถามตรงตั้งแต่ผลัดในการพูดครั้งแรกซึ่งเป็นการสื่อสารของผู้บังคับบัญชาในครั้งแรก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จุลนี เทียนไทย. (2567). มานุษยวิทยาองค์การ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เดชา เดชะวัฒนไพศาล. (2565). พฤติกรรมองค์การ: ทฤษฎีและการประยุกต์. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนัชชา ชิดชม. (2564). รูปแบบการสื่อสารในองค์กรเพื่อลดความขัดแย้งและสร้างความไว้วางใจในการทำงานเป็นทีมของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน ABC ในจังหวัดสมุทรปราการ [งานนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
ไพโรจน์ วิไลนุช. (2557). การบริหารการสื่อสารขององค์การ: การสื่อสารกับกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัชนก เชื้อแพทย์. (2563). รูปแบบการสื่อสารภายในองค์กรที่มีประสิทธิภาพของบริษัทในนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา].
สมคิด บางโม. (2562). องค์การและการจัดการ. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
อรุณี เมืองศิลปศาสตร์, และบุษกร วัชระศรีโรจน์. (2555). รูปแบบและประสิทธิผลการสื่อสารของผู้บังคับบัญชาและผู้ใต้บังคับบัญชาตามหลักโปรแกรมภาษาประสาทสัมผัส. วารสารวิจัย มข., 12(1), 179–191.
อัครพนธ์ สายจีน. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการสื่อสารภายในองค์กรและประสิทธิภาพการสื่อสารภายในองค์กร กรณีศึกษาศูนย์การค้าฟิวเจอร์พาร์ครังสิต [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี].
Andersson, R. (2019). Employee communication responsibility: Its antecedents and implications for strategic communication management. International Journal of Strategic Communication, 13(1), 60–75.
Baker, S. E., & Edwards, R. (2012). How many qualitative interviews is enough? Expert voices and early career reflections on sampling and cases in qualitative research. National Centre for Research Methods.
Bryman, A. (2004). Social research methods (2nd ed.). Oxford University Press.
Chmielecki, M. (2015). Factors influencing the effectiveness of internal communication. Management and Business Administration. Central Europe, 23(2), 24–38.
Drew, P. (2003). Conversation analysis. In J. A. Smith (Ed.), Qualitative psychology: A practical guide to research methods (pp. 132–158). Sage.
EOS Worldwide, LLC. (2025). The EOS model. https://www.eosworldwide.com/eos-model
Heide, M., von Platen, S., Simonsson, C., & Falkheimer, J. (2018). Expanding the scope of strategic communication: Towards a holistic understanding of organizational complexity. International Journal of Strategic Communication, 12(4), 452–468.
Heritage, J. (1984). Garfinkel and ethnomethodology. Polity Press.
Heritage, J. (2005). Conversation analysis and institutional talk. In K. L. Fitch & R. E. Sanders (Eds.), Handbook of language and social interaction (pp. 103–147). Erlbaum.
Hofstede, G. (2011). Dimensionalizing cultures: The Hofstede model in context. Online Readings in Psychology and Culture, 2(1).
Jefferson, G. (1990). List-construction as a task and resource. In G. Psathas (Ed.), Interaction competence (pp. 63–92). University Press of America.
Jefferson, G. (2004). Glossary of transcript symbols with an introduction. In G. H. Lerner (Ed.), Conversation analysis: Studies from the first generation (pp. 13–31). John Benjamins.
Jo, S., & Shim, S. W. (2005). Paradigm shift of employee communication: The effect of management communication on trusting relationships. Public Relations Review, 31(2), 277–280.
Keyton, J. (2017). Communication in organizations. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 4, 501–526.
Kuchi, T. (2006). Constant change and the strategic role of communication. Library Management, 27(4/5), 218–253.
Maznevski, M. L., & Chudoba, K. M. (2000). Bridging space over time: Global virtual team dynamics and effectiveness. Organization Science, 11(5), 473–492.
Mishra, K., Boynton, L., & Mishra, A. (2014). Driving employee engagement: The expanded role of internal communications. International Journal of Business Communication, 51(2), 183–202.
Sandelowski, M. (1995). Sample size in qualitative research. Research in Nursing & Health, 18(2), 179–183.
Spaho, K. (2012). Organizational communication process. Ekonomski Vjesnik: Review of Contemporary Entrepreneurship, Business, and Economic Issues, 25(2), 309–318.
