แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศไทยเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มในยุคดิจิทัล
คำสำคัญ:
ยุทธศาสตร์, การท่องเที่ยวผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์, ประเทศไทย 4.0บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศไทยเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มในยุคดิจิทัล โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพซึ่งเป็นการเก็บรวบรวมจากการสัมภาษณ์ผู้ปฏิบัติงานในกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย บริษัทท่องเที่ยวที่ใช้อิเล็กทรอนิกส์ดำเนินธุรกิจ ภาคประชาชนส่วนอื่นที่เกี่ยวข้อง และนักท่องเที่ยวผู้ใช้ระบบอิเล็กทรอนิกส์เพื่อการท่องเที่ยวที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร ผลการศึกษาพบว่า แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในยุคดิจิทัลของประเทศไทย ประกอบด้วย 4 แนวทาง ได้แก่ (1) การปรับกระบวนการทำงานเข้าสู่ระบบดิจิทัล โดยการจัดทำโครงการหรือกิจกรรมต่างๆ เพื่อสนับสนุนกิจกรรมด้านการท่องเที่ยวผ่านระบบการสื่อสารและระบบดิจิทัลให้แก่ผู้บริโภค (2) การผลักดันการให้ข้อมูลข่าวสาร โดยการกระตุ้นให้เกิดการประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารผ่านระบบการสื่อสารและระบบดิจิทัล (3) ทำการตลาดบนพื้นที่สื่อสังคมออนไลน์ โดยการส่งเสริมและสนับสนุนการจัดกิจกรรมในเชิงออนไลน์ และการเพิ่มลักษณะของกลุ่มลูกค้าเป้าหมายให้มีความหลากหลาย และกำหนดให้ลักษณะของกลุ่มลูกค้าเป้าหมายมีความสอดคล้องและเหมาะสมกับกิจกรรมที่ออกแบบขึ้นมาในเชิงออนไลน์ และ (4) การสื่อสารบนช่องทางที่หลากหลาย โดยการเลือกใช้ช่องทางในการสื่อสารทั้งแบบออนไลน์และออฟไลน์เพื่อนำเสนอข้อมูลให้แก่กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย
เอกสารอ้างอิง
Jantavanich, S. (2010). The qualitative research methods. Bangkok: Chulalongkorn University Book Center. (in Thai)
Kotler, P., Kartajaya, H. and Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0. Translated by Nongluck Jariwathana. Bangkok: Nation Books. (in Thai)
Kotler, P. (2000). Marketing Management. The Millennium edition. New Jersey: Prentic-Hall.
Lincharearn, A. (2011). Qualitative Data Analysis Techniques. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 17(1), 17 – 29.
McMillan, J. H., and Schumacher, S. S. (1997). Research in education: A conceptual introduction. New York: Longman.
Ministry of Tourism and Sports. (2015). Thailand Tourism Strategy 2015 – 2017. Retrieved 1 December 2020 from: https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7114.
Phatcha, P., Phetchanchai, C., & Kaosa-ard, C. (2020). Factors affecting tourists decision on health tourism in the area Eastern Seaside Province Group. Journal of Innovation and Management, 5, 87-102. (in Thai)
Pongsakornrungsilp, P., Pongsakornrungsilp, S. and Parnphumeesup, P. (2015). The Important Factors for Applying Digital Platform of Hotel Businesses in Krabi. Journal of International and Thai Tourism, 15(1), 167-186. (in Thai)
Somnuxpong, S. (2018). Trends and Tourism marketing 4.0 in Thailand. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 2055–2068.
Sumethapiwat, S. (2016). The Marketing Communications in the Age of Thailand 4.0 for Sustainable Development. Western University Research Journal of Humanities and Social Science, 2(2), 110–117. (in Thai)
The Academic of The Secretariat of the House of Representatives. (2018). Tourism in the digital age. Retrieved 1 December 2020 from: https://library2.parliament.go.th/ejournal/ content_af/2561/sep2561-4.pdf.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารนวัตกรรมและการจัดการ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
โปรดดูที่จริยธรรมการตีพิมพ์ https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journalcim/Ethics
