องค์ประกอบและแนวทางในการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมีคุณภาพในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมีคุณภาพในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา โดยรูปแบบการวิจัยเป็นการขยายแบบผสานวิธี การวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาองค์ประกอบของการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมีคุณภาพในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 367 คน โดยสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กที่ วิเคราะห์ข้อมูลเคราะห์โดยใช้ค่าเฉลี่ย (), ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA) ขั้นตอนที่ 2 การศึกษาแนวทางในการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมีคุณภาพในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน ที่ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า 1. องค์ประกอบในการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมีคุณภาพในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ประกอบด้วย 1) ด้านการบริหารจัดการโครงสร้างของโรงเรียน 2) ด้านการบริหารจัดการนโยบายและการปฏิบัติ 3) ด้านการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหาร 4) ด้านการพัฒนาบุคลากร 5) ด้านการบริหารจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ 6) ด้านการสร้างสรรค์วัฒนธรรมองค์กร และ 7) ด้านการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน 2. แนวทางในการบริหารที่เหมาะสมในการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็กที่สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมีคุณภาพในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา มี 5 แนวทาง ประกอบด้วย 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) กระบวนการ 4) ผลลัพธ์ และ 5) เงื่อนไขความสำเร็จของแนวทางการบริหาร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Bryson, J. M. (2018). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations: A Guide to Strengthening and Sustaining Organizational Achievement. (5th ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Butket, W. (2019). Organizational Culture and Happy Workplace of Teachers in School Under the Secondary Educational Service Area Office 9. (Master’s Thesis). Silpakorn University, Bangkok, Thailand.
Chaemchoy, S. (2019). School Management in the Digital Era. (2nd ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Printing House.
Charoensiri, L., & Donprasit, T. (2022). Teacher Roles in the Digital Age of Schools under the Office of the Private Education Commission Dusit District, Bangkok. The Journal of Development Administration Research, 12(1), 199–207.
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2017). Effective Teacher Professional Development. (Research Report). Palo Alto, CA: Learning Policy Institute.
Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. Cambridge, MA: Massachusetts Institute of Technology Center for Advanced Engineering Study.
Epstein, J. L. (2018). School, Family, and Community Partnerships in Teachers’ Professional Work. Journal of Education for Teaching, 44(3), 326–347.
Fullan, M. (2016). The New Meaning of Educational Change (5th ed.). New York, NY: Teachers College Press.
Jaiaua, S., & Suksi, P. (2026). Guidelines for Participatory Management of Small Schools in the Digital Age under the Phichit Primary Educational Service Area Office 1. Journal of Social Studies Research Review (JRSR), 3(2), 467–478.
Leithwood, K. A., Jantzi, D., & Steinbach, R. (1999). Changing Leadership for Changing Times. Maidenhead, England: Open University Press.
Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2020). Seven Strong Claims about Successful School Leadership. School Leadership and Management, 28(1), 27–42.
Mintzberg, H. (1983). Structure in Fives: Designing Effective Organizations. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
OECD. (2021). Education at a Glance 2021: OECD Indicators. Paris, France: OECD Publishing.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2018). National Strategy B.E. 2561–2580. (2nd ed.). Bangkok: Office of the National Economic and Social Development Council.
Phaokantha, T., & Matewerawong, K. (2022). Administration Model of Digital Era. Journal of Association of Professional Development of Educational Administration of Thailand (JAPDEAT), 4(2), 37–46.
Sanders, M. (2009). STEM, STEM Education, STEM Mania. The Technology Teacher, 68(4), 20–26.
Schein, E. H. (2017). Organizational Culture and Leadership. (5th ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Senge, P. M. (2006). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. New York, NY: Doubleday/Currency.
Trongprasit, S. (2017). The Administration of Educational Administrators in Non-Formal and Informal Education Office, Pattani Province. (Master’s Thesis). Yala Rajabhat University, Pattani, Thailand.