การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบของการบริหารแบบมีส่วนร่วมด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา 2) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการบริหารแบบมีส่วนร่วมด้านความปลอดภัย และ 3) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมด้านความปลอดภัยในสถานศึกษา การวิจัยใช้วิธีแบบผสมผสาน ดำเนินการ 3 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาองค์ประกอบ จากหลักการ แนวคิด ทฤษฎี และการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน 2) การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็น ใช้แบบสอบถาม ผู้บริหารและครู จำนวน 293 คน ใช้สถิติพื้นฐาน ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และใช้วิธี Priority Need Index (PNIModified) และ 3) การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วม ใช้การสนทนากลุ่ม (focus group) ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน และประเมินองค์ประกอบด้านความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความมีประโยชน์ ใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย (
) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบการบริหารแบบมีส่วนร่วมด้านความปลอดภัยประกอบด้วย 7 ด้าน ได้แก่ การมีส่วนร่วมด้านนโยบาย การวางแผน และขั้นตอนการเตรียมความพร้อมรับสถานการณ์ อาคารสถานที่และสภาพแวดล้อม การจัดการเรียนการสอนและกิจกรรม บุคลากรและการบริหารจัดการ ข้อมูลและการสื่อสาร และความร่วมมือของผู้เกี่ยวข้อง 2) สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.44, S.D. = .42) สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.50, S.D. = .44) โดยมีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ ด้านการเตรียมความพร้อมรับสถานการณ์ มีค่า (PNImodified = 0.39) โดยภาพรวมความต้องการจำเป็น มีค่า PNImodified = 0.30 3) รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วม โดยภาพรวม ความเหมาะสม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (
= 4.46, S.D. = 0.37) มีความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (
= 4.62, S.D. = 0.40) และมีประโยชน์ อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (
= 4.44, S.D. = 0.41)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s Place in Rural Development: Seeking Clarity through Specificity. World Development, 8(3), 213–235.
Cotton, J. L. (1993). Employee Involvement: Methods for Improving Performance and Work Attitudes. Newbury Park, CA: Sage Publications.
Geller, E. S. (2001). Working Safe: How to Help People Actively Care for Safety. Boca Raton, FL: CRC Press.
Glanz, K., Rimer, B. K., & Viswanath, K. (2008). Health Behavior and Health Education: Theory, Research, and Practice. (4th ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
International Organization for Standardization. (2018). ISO 31000:2018: Risk Management—Guidelines. Retrieved January 15, 2026, from https://www.iso.org/standard/65694.html
Leveson, N. G. (2011). Engineering a Safer World: Systems Thinking Applied to Safety. Cambridge, MA: MIT Press.
Likert, R. (1961). New Patterns of Management. New York: McGraw-Hill.
Office of the Basic Education Commission. (2019). According to the Royal Decree 2017–2026. Bangkok: Office of the Basic Education Commission.
Paton, D., Johnston, D., Rossiter, K., Buergelt, P., Richards, A., & Wright, K. (2010). Community Understanding of Tsunami Risk and Warnings in Australia. Australian Journal of Emergency Management, 25(1), 25–32.
Phakamach, P., Panjarattanakorn, D., Ratchavieng, A., & Senarith, P. (2023). Integrated Educational Management: Meaning, Objectives, Scope, Functions, and New Directions for Educational Organizations. Asian Education and Learning Review, 1(1), 19–34.
Still, E. (2020). Decentralized Emergency Preparedness in U.S. Schools: A National Survey. Journal of School Safety, 15(2), 45–62.
Trist, E. (1981). The Evolution of Socio-Technical Systems: A Conceptual Framework and an Action Research Program. Ontario, Canada: Ontario Quality of Working Life Centre.