รูปแบบการส่งเสริมครูของโรงเรียนเอกชนในจังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ สร้างรูปแบบการส่งเสริมครูของโรงเรียนเอกชนในจังหวัดเพชรบูรณ์ และจัดทำคู่มือประกอบการใช้รูปแบบ โดยอาศัยผลสังเคราะห์เอกสารและข้อค้นพบจากขั้นตอนที่ 1 มาพัฒนาเป็น (1) ร่างรูปแบบและคู่มือ และ (2) ตรวจสอบความถูกต้องและความเหมาะสมของร่างดังกล่าว ดำเนินการวิจัยด้วยการสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion) และแบบสอบถามความเห็นเกี่ยวกับความถูกต้องและ ความเหมาะสมของร่างรูปแบบและคู่มือ มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับกับ ผู้ทรงคุณวุฒิ 9 คน ที่คัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Selection) ครอบคลุม 3 ด้านความเชี่ยวชาญ ได้แก่ การจัดการศึกษาของโรงเรียนเอกชน การพัฒนาครูเอกชน และการบริหารการศึกษาจากสถาบันอุดมศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ในการกำหนดเกณฑ์ยอมรับรูปแบบ/คู่มือ กำหนดอยู่ที่ค่าเฉลี่ย () ≥ 3.51 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ≤ 1.00
ผลการสร้างรูปแบบพบว่า โครงสร้างหลักประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) ปัจจัยนำเข้า 4) วิธีการดำเนินการ 5) การส่งเสริมครู 6) ผลผลิต และ 7) เงื่อนไขความสำเร็จของการส่งเสริมครูโรงเรียนเอกชน) โดย “วิธีดำเนินการ” ครอบคลุม 9 ด้าน ได้แก่ 1) การพัฒนาหลักสูตร 2) การผลิตสื่อและนวัตกรรม 3) การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียน 4) การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ 5) การเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ 6) การสร้างแรงบันดาลใจ 7) ความคิดสร้างสรรค์ 8) การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ และ 9) คุณธรรมจริยธรรม/จรรยาบรรณ จากการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิพบว่า ความถูกต้องของรูปแบบ โดยภาพรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด ( = 4.78, S.D. = 0.54) และ ความเหมาะสมของรูปแบบ อยู่ในระดับ มากที่สุด (
= 4.80, S.D. = 0.54) สำหรับ คู่มือการใช้รูปแบบ ผลการประเมินแสดงว่า ความถูกต้อง อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.76, S.D. = 0.50) และ ความเหมาะสม อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.78, S.D. = 0.50)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Boonchom, S. (2017). Research Methodology in Behavioral Sciences. (22nd ed.). Bangkok: Suweeriyasan Publishing.
Chokwiseschaisit, Th. (2024). Educational Innovation and Teacher Creativity in Thailand. Journal of Education Reform, 19(3), 499–500.
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2017). Effective Teacher Professional Development. Palo Alto, CA: Learning Policy Institute.
Hussein, A. (2025). Models of Teacher Professional Development in Private Education Systems. International Journal of Educational Research, 8(2), 41–78.
Jaimatoon, P. (2023). Private School Curriculum Development in the 21st Century. Journal of Teacher Development, 12(1), 212–214.
Kaewsawang, S., & Wehachat, C. (2019). Teacher Turnover in Private Schools: Causes and Solutions. Bangkok: Faculty of Education, Chulalongkorn University.
National Innovation Agency. (2021). Thailand Innovation Policy Framework 2021–2030. Bangkok: Ministry of Higher Education, Science, Research and Innovation.
Office for National Education Standards and Quality Assessment. (2017). Educational Quality Assessment Report 2016–2017. Bangkok: Office for National Education Standards and Quality Assessment.
Office of the Basic Education Commission. (2019). Basic Education Core Curriculum Reform Report. Bangkok: Ministry of Education, Thailand.
Office of the Basic Education Commission. (2022). Teacher Competency and Ethics Enhancement Framework. Bangkok: Ministry of Education, Thailand.
Office of the Education Council. (2019). Policy on Lifelong Learning and Teacher Development. Bangkok: Ministry of Education, Thailand.
Office of the Private Education Commission. (2023). Private School Teacher Management Report 2023. Bangkok: Ministry of Education, Thailand.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2019). TALIS 2018 Results: Teachers and School Leaders as Lifelong Learners (Vol. 1). Paris, France: OECD Publishing.
Palacio, H. G., & Digo, G. S. (2024). Teacher Empowerment and Leadership in Private Schools: Case Studies in Southeast Asia. Journal of Education and Human Development, 10(3), 332–335.
Prajam, W. (2021). Developing Effective Teacher Promotion Models in Private Schools. Journal of Educational Management, 6(1), 35–37.
Rungsang, S. (2025). Supervision and Coaching Approaches for Teacher Improvement. Journal of Educational Innovation, 14(2), 246–250.
Rusdi, P., Rauf, B., & Tahir, T. (2024). Development of a Manual for Standardizing the Teachers Recruitment Process. Universal Teaching and Learning Journal, 1(1), 19–30.
Salary, S., Amin Beydokhti, A. A., Karami, M., & Layegh, P. (2023). Design and Validation of Professional Development Environment Model Based on Task-Centered Approach in Medical Education. SAGE Open, 13(4), 1–12.
Srilek, S. (2024). Active Learning Design for Private Schools in Thailand. Journal of Innovative Education, 17(4), 602–605.
UNESCO. (2017). Teachers and Educational Quality: Monitoring Global Needs for 2030. Paris, France: UNESCO.
Wongchan, W. (2024). Teacher Professional Standards and Ethics in the Thai Education System. Journal of Education and Society, 21(2), 405–406.
Yathongchai, P., Suwantrai, W., & Phawabut, Ch. (2023). Developing Teacher Competencies for Private School Innovation in Thailand. Journal of Educational Administration, 15(2), 35–40.
Yothakaree, R. (2024). Moral Leadership and Teacher Ethics in Private Schools. Journal of Moral Education and Professional Ethics, 9(2), 75–77.
Yutthaisong, Ph. (2024). Strategies for Sustainable Private School Management in Phetchabun Province. Journal of Educational Policy and Leadership, 8(1), 98–100.
