การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความยั่งยืนของสหกรณ์อิสลาม ใน 4 จังหวัดภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความยั่งยืนของสหกรณ์อิสลามใน 4 จังหวัดภาคใต้ ได้แก่ (1) การจัดการการสื่อสารแบบมีส่วนร่วม (2) กลยุทธ์การใช้สื่อแบบมีส่วนร่วม และ (3) แนวทางการพัฒนาเพื่อความยั่งยืน การวิจัยเป็นเชิงคุณภาพโดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง กลุ่มข้อมูลหลักประกอบด้วยคณะกรรมการและผู้บริหารสหกรณ์ 20 คน ผู้แทนจากภาครัฐ 4 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสาร 3 คน และสมาชิกสหกรณ์ 12 คน รวม 39 คน คัดเลือกแบบมีเกณฑ์ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการสร้างข้อสรุปเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า (1) การจัดการการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความยั่งยืน มี 4 ด้านสำคัญ ได้แก่ 1) การวางแผนร่วมกับสมาชิก สหกรณ์เปิดโอกาสให้สมาชิกมีส่วนร่วมในระดับดีแต่ยังขาดความต่อเนื่อง 2) การตัดสินใจแบบเปิดกว้าง สมาชิกมีส่วนร่วมรับรู้และแสดงความคิดเห็นในระดับน่าพอใจ แต่การตัดสินใจสุดท้ายยังอยู่ที่คณะกรรมการ 3) การดำเนินการร่วมกับสมาชิก สมาชิกมีบทบาทเด่นในกิจกรรมสังคมและศาสนา แต่มีส่วนร่วมน้อยในกิจกรรมเศรษฐกิจ และ 4) การประเมินผลแบบมีส่วนร่วม ส่วนใหญ่ดำเนินผ่านการประชุมใหญ่ประจำปี ซึ่งยังไม่ครอบคลุมทุกมิติของการประเมินผล (2) กลยุทธ์การใช้สื่อแบบมีส่วนร่วม เพื่อสร้างความยั่งยืนประกอบด้วย 1) กลยุทธ์สื่อบุคคล ผ่านคณะกรรมการ ผู้นำชุมชน และผู้นำศาสนาช่วยสร้างความน่าเชื่อถือและความเข้าใจ โดยเฉพาะในกลุ่มผู้สูงอายุ 2) กลยุทธ์สื่อกิจกรรม เช่น การประชุมสัมมนาและกิจกรรมทางศาสนา ส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างสหกรณ์กับสมาชิก และ 3) กลยุทธ์สื่อสังคมออนไลน์ ผ่าน Facebook และ Line ใช้เผยแพร่ข้อมูลได้ดีแต่ยังขาดการสื่อสารแบบสองทางที่กระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วม และ (3) แนวทางการพัฒนา ได้แก่ 1) แนวทางการจัดการการสื่อสารแบบมีส่วนร่วม ควรสร้างกลไกการมีส่วนร่วมในทุกขั้นตอน ตั้งแต่การวางแผน การตัดสินใจ การดำเนินการ และการประเมินผล พร้อมพัฒนาความรู้ด้านการสื่อสารของคณะกรรมการและสมาชิก และ 2) แนวทางการพัฒนากลยุทธ์การสื่อสาร ควรบูรณาการสื่อบุคคล สื่อกิจกรรม และสื่อออนไลน์ โดยเน้นการใช้สื่อสังคมออนไลน์เป็นช่องทางรับฟังความคิดเห็นและสร้างปฏิสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง พร้อมพัฒนาเนื้อหาให้ตรงกับความต้องการของสมาชิกแต่ละกลุ่ม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Ascroft, J. (1987). Communication in Support of Development: Lessons from Theory and Practice. Paper presented at the Seminar on Communication and Change, East-West Center, Honolulu, Hawaii.
Berlo, D. K. (1960). The Process of Communication: An Introduction to Theory and Practice. New York, NY: Holt, Rinehart and Winston.
Bordenave, D. J. (1994). Participative Communication as a Part of Building the Participative Society. In White, S. A., Nair, K. S., & Ascroft, J. (Eds.), Participatory Communication: Working for Change and Development (pp. 35–48). Thousand Oaks, CA: Sage.
Burgoon, J. K., & Ruffner, M. (1978). Human Communication: A First Look. New York, NY: Holt, Rinehart and Winston.
De Oliveira, M. A. (2023). Environmental, Social and Governance (ESG) Practices and Organizational Resilience in Credit Unions. Revista Alcance, 30(2), 13–27.
Department of Cooperative Promotion. (2023). Cooperative Development Plan No. 5 (B.E. 2023–2027). Bangkok: Department of Cooperative Promotion.
Engchuan, C., Panyawuttrakul, H., & Sridee, S. (2023). Participatory Communication in Waste Management for Coastal Tourism Attractions in the Andaman Sea of Local Administrative Organizations. Journal of Social Science and Cultural, 7(9), 285–299.
Genç, R. (2017). The Importance of Communication in Sustainability & Sustainable Strategies. Procedia Manufacturing, 8, 511–516.
Hernández-Perlines, F., Ariza-Montes, A., & Araya-Castillo, L. (2020). Sustainable Growth in the Agro-Food Cooperatives of Castilla-La Mancha (Spain). Sustainability, 12(12), 1–19.
Jensen, M. C., & Meckling, W. H. (1976). Theory of the Firm: Managerial Behavior, Agency Costs and Ownership Structure. Journal of Financial Economics, 3(4), 305–360.
Katewongsa, K., & Chuanwan, S. (2022). Who Are Who in Social Network: The Diversity of Characteristics and Behaviors. In The National Conference on Population and Society “Population and Social Diversity in Thailand 2015” (pp. 15–28). Bangkok: Institute for Population and Social Research, Mahidol University.
Lasswell, H. D. (1948). The Structure and Function of Communication in Society. In L. Bryson (Ed.), The Communication of Ideas (pp. 37–51). New York, NY: Harper & Brothers.
Magumula, B. D., & Ndiege, B. O. (2019). Members’ Participation, Sustainability of Savings and Credits Co-Operative Societies: A Qualitative Case Study. East African Journal of Social and Applied Sciences, 1(2), 132–146.
Nakkarien, B. (2016). Sustainable Development. The Journal of Sirindhornparithat, 17(2), 64–69.
NBT Connect. (2025, April 25). Thailand Islamic Finance Forum 2025 (TIFF 2025): “More Than Banking: Islamic Finance as the Foundation of the Real Economy”. Retrieved May 10, 2025, from https://thainews.prd.go.th/thainews/news/view/1082702/?bid=1
Otache, I., Echukwu, I. J., Umar, K., Yunusa, A., & Audu, S. (2023). Internal Factors Affecting the Performance of Employee-Based Savings and Credit Cooperatives: Evidence from Nigeria. Journal of Enterprising Communities: People and Places in the Global Economy, 17(6), 1154–1170.
Peng, X., Hendrikse, G., & Deng, W. (2018). Communication and Innovation in Cooperatives. Journal of the Knowledge Economy, 9, 1184–1209.
Setiawan, W. L., Hidayatullah, K., Azizah, N., & Prayusinar, F. (2023). “Indigenous” Cooperatives Supporting SDGs Development in Indigenous Communities: A Study of Social and Communication (Case: The Consumer Cooperative of Warga Sauyunan, Kampung Naga, Regency of Tasikmalaya, West Java, Indonesia). International Journal of Ethno-Sciences and Education Research, 3(2), 70–76.
Thayahpink, W. (2003). How to Communicate to Win Customers' Hearts: Communication for Service Excellence. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Trechter, D. D., King, R. P., & Walsh, L. (2002). Using Communications to Influence Member Commitment in Cooperatives. Journal of Cooperatives, 17, 14–32.
Wediawati, B., Effendi, N., Herwany, A., & Masyita, D. (2018). Sustainability of Islamic Microfinance in Indonesia: A Holistic Approach. Academy of Strategic Management Journal, 17(3), 1–14.
