การพัฒนาหลักสูตรการจัดการเรียนรู้โครงงานภาษาไทยเพื่อสังคม เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการเป็นผู้สอนงานและการเป็นพี่เลี้ยงสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูภาษาไทยและสมรรถนะการสื่อสารในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ สำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษด้านภาษาไทยภาคเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาและหาคุณภาพหลักสูตรการจัดการเรียนรู้โครงงานภาษาไทยเพื่อสังคม 2. ศึกษาผลการใช้หลักสูตรการจัดการเรียนรู้โครงงานภาษาไทยเพื่อสังคม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 1) นักศึกษาวิชาชีพครูภาษาไทย จำนวน 33 คน 2) นักเรียนผู้ที่มีความสามารถพิเศษด้านภาษาไทย ภาคเหนือ จำนวน 320 คน 3) กลุ่มเป้าหมายโครงงานภาษาไทย ได้แก่ เยาวชน และกลุ่มบุคคลในชุมชน สังคม ภาคเหนือ จำนวน 210 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แบบสอบถาม 2) หลักสูตรฯ 3) แผนการจัดกิจกรรม 4) แบบประเมินคุณภาพหลักสูตรและแผนการจัดกิจกรรม 5) แบบประเมินสมรรถนะการเป็นผู้สอนงานและการเป็นพี่เลี้ยง 6) แบบประเมินสมรรถนะการใช้ภาษาไทยในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ 7) ประเด็นการสนทนากลุ่ม 8) แบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1. หลักสูตรการจัดการเรียนรู้โครงงานภาษาไทยเพื่อสังคม มีคุณภาพอยู่ในระดับมาก ประกอบด้วยกระบวนการของหลักสูตรได้แก่ หลักการ วัตถุประสงค์ กิจกรรมการเรียนรู้ และการวัดและประเมินผล โดยกิจกรรมการเรียนรู้ ประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การสร้างความสัมพันธ์ 2) การใช้พลังคำถาม 3) การให้ข้อมูลกระตุ้นการเรียนรู้ 4) การลงมือปฏิบัติ 5) การประเมินให้ข้อมูลย้อนกลับ 6) การถอดบทเรียนเพื่อพัฒนาต่อยอด 2. ผลการใช้หลักสูตร พบว่า สมรรถนะการเป็นผู้สอนงานและการเป็นพี่เลี้ยงสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูภาษาไทย อยู่ในระดับมาก สมรรถนะการใช้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติของนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษด้านภาษาไทยและของกลุ่มเป้าหมายโครงงานภาษาไทย อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
เอกสารอ้างอิง
Aajin, S. (2021). Curriculum Development. (6th ed.). Khon Kaen: Khon Kaen University Press.
Al Hilali, K. S., Al Mughairi, B. M., Kian, M. W., & Karim, A. M. (2020). Coaching and Mentoring: Concepts and Practices in Development of Competencies: A Theoretical Perspective. International Journal of Academic Research in Accounting, Finance and Management Sciences, 10(1), 41–54.
Balume, B. M. (2024). Role of Language in Promoting Social Cohesion and Peace: Insights and Examples. International Journal of African Society, Cultures and Traditions, 12(1), 16–27.
Chaiyasarn, Ch. (2009). Needs for Improving Teaching of Gifted Students in Thai Language: A Case Study of Montfort College. Chiang Mai: Graduate School, Chiang Mai University.
Chitchayavanich, K. (2022). Rapid Curriculum Development. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Gerencsér, B. S. (2021). The Law of Coexisting Languages: Examining the Quartet of Language Policy Fields. Foreign Policy Review, (2), 88–102.
Hargis, J. (2005). Collaboration, Community and Project-Based Learning—Does It Still Work Online? International Journal of Instructional Media, 32(2), 157–166.
Jarosz, J. (2023). The Cube of Coaching Effectiveness. International Journal of Evidence Based Coaching & Mentoring, 21(1), 31–49.
Jones, J., & Smith, H. A. (2022). A Comparative Study of Formal Coaching and Mentoring Programmes in Higher Education. International Journal of Mentoring and Coaching in Education, 11(2), 213–231.
Jung, Ch. D. (2021). Perceptions of Collaborative Video Projects in the Language Classroom: A Qualitative Case Study. International Journal of Instruction, 14(4), 301–320.
Kaewurai, W. (2021). Curriculum Development: From Theory to Practice. Phitsanulok: Naresuan University Press.
Koettip, Ch. (2022). Research and Development on a Nonviolent Communication Model Based on Contemplative Education in Schools under Pattani Primary Educational Service Area Office 1. Journal of Information and Learning, 33(2), 84–97.
Nesterova, Y., & Kim, E. J. A. (2024). Peace as Social Cohesion, Equity, and Democracy: Local Peace Builders’ Conceptualizations of Peace. Peace Review: A Journal of Social Justice, 36, 531–544.
Ninphan, M. (2012). Educational Research Methods. (7th ed.). Nakhon Pathom: Research and Development Center for Education, Faculty of Education, Silpakorn University.
Office of the Education Council, Ministry of Education. (2017). National Education Plan 2017–2036. Bangkok: Prikwan Graphic Co., Ltd.
Office of the National Economic and Social Development Council, Office of the Prime Minister. (2022). The 13th National Economic and Social Development Plan (2023–2027). Retrieved October 9, 2024, from https://www.nesdc.go.th/article_attach/article_file_20230307173518.pdf
Office of the National Education Commission. (2002). Teacher’s Handbook and Lesson Plans for Accelerated Curriculum and Enriched Curriculum for Gifted Students in Thai Language at the Upper Secondary Level. Bangkok: ONEC.
Oxford, R. L. (Ed.). (2013). The Language of Peace: Communicating to Create Harmony. Charlotte, NC: Information Age Publishing.
Rosenberg, M. B. (2002). Nonviolent Communication: A Language of Compassion. Encinitas, CA: Puddle Dancer Press.
Rosenberg, M. B., & Gandhi, A. (2003). Nonviolent Communication: A Language of Life. Encinitas, CA: Puddle Dancer Press.
Rosenberg, M. B., & Chopra, D. (2015). Nonviolent Communication: A Language of Life: Life-Changing Tools for Healthy Relationships. Encinitas, CA: Puddle Dancer Press.
Schäffner, C., & Wenden, A. L. (2005). Language & Peace. London: Routledge.
Somnam, S. (2018). Learning Activities for Developing Thai Language Skills. Chiang Mai: Thanapon Printing.
Somnam, S. (2019). The Development of a Thai Language Skills Project Activities Model Using Project-Based Learning, Practical Intelligence, and a Language Sub-Skills Approach to Enhance Thai Language Skills of Basic Education Learners in Chiang Mai. Community Research Journal, Nakhon Ratchasima Rajabhat University, 14(3), 15–27.
Somnam, S. (2020). Active Learning Management Through the “Living Literature Project” Model Based on Practical Intelligence Combined with Value Inquiry and Deconstruction Methods in Literature. Chiang Mai: Teaching and Learning Innovation Center (TLIC), Chiang Mai University.
Sriprapai, Ph. (2021). Project-Based Learning Management to Enhance Learners’ Innovation Ability (Master’s thesis). Faculty of Education, Srinakharinwirot University, Bangkok.
Susanto, P. C. (2023). Coaching and Mentoring Education to Improve the Competence of Final-Semester Students. In Proceedings of the International Conference on Education of Suryakancana (pp. 508–517). Cianjur: Universitas Suryakancana.
Thammawithikul, A. (2009). Supervision Techniques: Mentoring System and Counseling. Retrieved December 15, 2024, from https://panchalee.wordpress.com/2009/07/28/mentoring/
United Nations. (2015). The 17 Goals. Retrieved October 17, 2024, from https://sdgs.un.org/goals
Wang, W., Kang, S. W., & Choi, S. B. (2021). Effects of Employee Well-Being and Self-Efficacy on the Relationship between Coaching Leadership and Knowledge Sharing Intention: A Study of UK and US Employees. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(20), 1–16.
