ปฏิบัติการในชีวิตประจำวันของผู้ค้ามุสลิมข้ามแดนปาดังเบซาร์ไทย-มาเลเซีย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ  1)  ศึกษาความหมายทางสังคมของพื้นที่ชายแดนปาดังเบซาร์ไทย-มาเลเซีย  2)  ศึกษาเครือข่ายความสัมพันธ์ทางการค้าของผู้ค้ามุสลิมข้ามแดนปาดังเบซาร์ไทย-มาเลเซีย  3)  ศึกษาการดำเนินกิจกรรมทางการค้าของผู้ค้ามุสลิมข้ามแดนปาดังเบซาร์ไทย-มาเลเซีย ในการต่อรองกับกฎระเบียบของรัฐ-ชาติ และต่อรองกับหลักการอิสลาม  4)  ศึกษาการบริโภคสินค้าเสื้อผ้าข้ามแดน  การสร้างอัตลักษณ์ทางสังคมและการให้ความหมายในการสวมใส่เสื้อผ้าของชาวมาเลเซีย  ใช้วิธีวิทยาทางมานุษยวิทยาในการทำงานฝังตัวในสนามของการวิจัย โดยศึกษากลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 15 คน คือผู้ค้ามุสลิมข้ามแดน และแรงงานรับจ้าง และศึกษากลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมการค้าข้ามแดน จำนวน 22 คน ได้แก่ คนขับรถรับจ้าง คนขับรถบรรทุก เจ้าหน้าที่รัฐ และชาวบ้าน  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลัก และกรณีศึกษา วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลคือ นำข้อมูลมาจำแนกหมวดหมู่ ถอดรหัส และตีความ มีการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า ผลการวิจัยพบว่า 1)  พื้นที่ในอาณาบริเวณปาดังเบซาร์ไทย-มาเลเซียมีความหมายทางสังคมตามเหตุการณ์ทีเกิดขึ้นในแต่ละมิติเวลา  2)  รูปแบบความสัมพันธ์ของเครือข่ายทางการค้าของผู้ค้ามุสลิมข้ามแดนปาดังเบซาร์ไทย-มาเลเซีย มีรูปแบบความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและหลากหลาย  3)  การดำเนินกิจกรรมทางการค้าของผู้ค้ามุสลิมข้ามแดนล้วนแล้วแต่เผชิญกับสิ่งต้องห้าม ตามหลักการอิสลาม  4)  ชาวมาเลเซียนิยมบริโภคสินค้าเสื้อผ้าที่นำเข้าจากไทย และได้ให้ความหมายเสื้อผ้าที่สวมใส่ว่าเป็นเครื่องหมายบ่งชี้ ถึงความทันสมัย มีสถานภาพทางสังคมและเศรษฐกิจที่สูงกว่า เมื่อเทียบกับสังคมมาเลเซียที่สวมใส่เสื้อผ้าในวัฒนธรรมมุสลิมที่มีรูปแบบเรียบง่าย รวมทั้งมีการปรับใช้เสื้อผ้าเพื่อสวมใส่ให้เหมาะสมกับสถานที่และโอกาสที่แตกต่างกัน