การเปรียบเทียบประสิทธิผลทางการเรียนภาษาจีนของผู้เรียนที่ไปเรียนในประเทศจีนกับผู้เรียนในประเทศไทย

บทคัดย่อ

     นักการศึกษาและผู้เรียนภาษาเชื่อว่าการได้ไปเรียนภาษาในประเทศที่ใช้ภาษานั้นๆ เป็นการเรียนภาษาที่ได้ผลที่สุด (Tanaka and Ellis, 2003) งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาประสิทธิผลของการไปศึกษาในประเทศจีน ต่อระดับความสามารถทางภาษาจีน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาภาษาจีน คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่ไปศึกษาต่อในประเทศจีนเป็นเวลาหนึ่งปี จำนวน 22 คน และกลุ่มที่ศึกษาต่อในประเทศไทย จำนวน 18 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบทดสอบทักษะการพูดและแบบทดสอบวัดระดับความรู้ภาษาจีน HSK ใช้ทดสอบทักษะการฟัง การอ่านและการเขียน

      ผลการวิจัยพบว่าความสามารถด้านการพูด การฟัง การอ่านและการเขียนของกลุ่มที่ไปศึกษาต่อในประเทศจีนสูงกว่าความสามารถของกลุ่มที่ไม่ไปอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ  นอกจากนี้ยังพบว่าประสบการณ์ในประเทศจีนมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับพัฒนาการของทักษะการพูดและการฟัง  พื้นฐานความรู้เดิมของผู้เรียนก่อนไปศึกษาต่อ มีความสัมพันธ์ในด้านลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับพัฒนาการของทักษะการฟัง การอ่าน การเขียนและคะแนนรวมของ HSK  กล่าวคือผู้มีพื้นฐานความรู้ต่ำก่อนไป จะได้ประโยชน์จากการไปศึกษาต่อมากกว่าผู้มีพื้นฐานเดิมสูง ข้อเสนอแนะจากการวิจัยคือการสนับสนุนให้ผู้เรียนภาษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เรียนที่มีพื้นความสามารถต่ำ ได้มีโอกาสไปใช้ชีวิตในประเทศที่ใช้ภาษานั้นๆ เพื่อพัฒนาทักษะทางภาษา