พฤติกรรมการใช้เฟซบุ๊กของพระสงฆ์ไทย
คำสำคัญ:
พระสงฆ์ไทย, เฟซบุ๊ก, เน็ตโนกราฟี, การศึกษามานุษยวิทยาบนอินเทอร์เน็ตบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างตัวชี้วัดพฤติกรรมการใช้เฟซบุ๊ก (Facebook) ที่เหมาะสมของพระสงฆ์ไทยและศึกษาพฤติกรรมการใช้เฟซบุ๊กของพระสงฆ์ วิธีการศึกษาแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ การวิจัยเอกสารเพื่อสร้างตัวชี้วัดพฤติกรรม และการวิจัยภาคสนาม โดยให้ความสำคัญกับวิธีวิจัยเชิงคุณภาพที่ประยุกต์เทคนิควิธีการศึกษาทางมานุษยวิทยาบนอินเทอร์เน็ต (netnography) ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเฟซบุ๊กของพระสงฆ์ 8 บัญชี จากเทคนิคการสังเกตแบบมีส่วนร่วมต่อพฤติกรรมกลุ่มเป้าหมาย รวมทั้งการสัมภาษณ์เชิงลึกทั้งแบบกึ่งโครงสร้างและแบบไม่มีโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า ในแง่ของบรรทัดฐานสำหรับการชี้วัดพฤติกรรมการใช้เฟซบุ๊กที่เหมาะสมของพระสงฆ์ไทยนั้น สามารถสร้างได้ทั้งสิ้น 11 ตัวชี้วัด ซึ่งได้มาจากพระวินัยและบริบทสังคมสมัยใหม่ ส่วนการวิเคราะห์พฤติกรรมการใช้งานเฟซบุ๊กของพระสงฆ์นั้นพบว่า การใช้ที่ไม่เหมาะกับกาลเทศะและไม่สอดคล้องกับสถานภาพและบทบาท ถือว่าเป็นพฤติกรรมการใช้ที่น่ากังวลมากที่สุด อย่างไรก็ตามสังคมต้องการเห็นการใช้ด้วยความสำรวม ซึ่งจะเกิดขึ้นได้ก็ด้วยการปฏิบัติตนให้อยู่ในกรอบพระวินัยและตระหนักรู้ถึงความคาดหวังทางสังคมอยู่ตลอดเวลา
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2017 วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ (Journal of Liberal Arts Prince of Songkla University Hat Yai)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ขอสงวนสิทธิ์ในการเป็นผู้ตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรก


