ชาติพันธุ์วรรณาเชิงอัตชีวประวัติ: กรอบแนวคิดเบื้องต้น

บทคัดย่อ

         ผู้เขียนมีความประทับใจการประยุกต์ใช้แนวคิดของการวิจัยแนวชาติพันธุ์วรรณา มาเป็นแนวทางหนึ่งในการเขียนวิทยานิพนธ์ปริญญาเอก จากประสบการณ์ของกระบวนการเขียนดังกล่าวผู้เขียนเกิดความสนใจที่จะศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับกรอบแนวคิดเบื้องต้นของแนวคิดชาติพันธุ์วรรณาเชิงอัตชีวประวัติ และการเขียนแนวชาติพันธุ์นิพนธ์ปัจเจกชน เพื่อที่จะเข้าใจโลกของการเขียนจากประสบการณ์ของผู้เชี่ยวชาญให้ดีขึ้น บทความนี้แบ่งเนื้อหาเป็นสองตอนคือภาคทฤษฎีและภาคของการประยุกต์ใช้ ตอนแรกผู้เขียน อธิบายคำนิยาม วิกฤติการนำเสนอของการศึกษาชาติพันธุ์วรรณาเชิงอัตชีวประวัติ และห้วงคำนึงครั้งที่ห้า ตอนที่สองกล่าวถึงบทบาท จุดแข็งและข้อจำกัดของการวิจัยแนวชาติพันธุ์นิพนธ์เชิงอัตชีวประวัติ บทความจบลงด้วยการนำเสนอบทสะท้อนของประสบการณ์ชาติพันธุ์วรรณาเชิงอัตชีวประวัติ จุดยืนที่สำคัญที่ผู้เขียนนำเสนอในบทความนี้ คือแนวคิดที่ว่าชาติพันธุ์วรรณาเชิงอัตประวัติมีความสำคัญต่อการแสดงออกตัวตน ปลดปล่อยนักเขียนให้เป็นอิสระและกระชับความสัมพันธ์ระหว่างผู้อ่านและผู้เขียน ท้ายที่สุดผู้เขียนนำเสนอว่าความเชี่ยวชาญของนักชาติพันธุ์วรรณาเป็นความเชี่ยวชาญที่บ่มเพาะจากประสบการณ์และความรู้อันแท้จริงที่มาจากข้างใน