การพัฒนาความสามารถในการแปลคำพ้องรูปและเสียงและคำพ้องรูปโดยฝึกการจำแนกชนิดของคำและการใช้ดิคชันนารี

บทคัดย่อ

         การวิจัยในชั้นเรียนในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการฝึกจำแนกชนิดของคำและการใช้พจนานุกรมต่อการพัฒนาความสามารถในการเลือกความหมายที่เหมาะสมของคำพ้องรูปและเสียงและคำพ้องรูปในภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่เรียนวิชาการแปลทั้งสิ้น 30 คน 2) หาปัจจัยซึ่งผู้เรียนเห็นว่าส่งผลต่อความสามารถของตนเองในการเลือกความหมายที่ถูกต้องของคำพ้องรูปและเสียงและคำพ้องรูปและ 3) สำรวจทัศนคติของผู้เรียนต่อการฝึกดังกล่าว เครื่องมือที่ในงานวิจัยประกอบด้วย 1) ใบงานซึ่งมีคำศัพท์เป้าหมายที่เป็นคำพ้องรูปและเสียงและคำพ้องรูป 60 คำ ซึ่งเลือกมาจากรายการคำศัพท์พื้นฐานที่ใช้กันทั่วไปของ คำที่พบได้บ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ 2) แบบทดสอบก่อนและหลังการฝึกที่มีคำศัพท์เป้าหมาย 20 คำ ซึ่งเป็นคำที่ไม่ได้รวมอยู่ในใบงาน และ 3) แบบสอบถามจำนวนสองฉบับเรื่องปัจจัยที่ผู้เรียนเห็นว่าส่งผลต่อความสามารถของตนเองในการเลือกความหมายที่ถูกต้องของคำที่มีหลายความหมายและเรื่องทัศนคติของผู้เรียนจากการที่ได้รับการฝึก ผลการศึกษาพบว่าคะแนนทดสอบหลังการฝึกของผู้เรียนสูงกว่าคะแนนทดสอบก่อนฝึกอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่าการฝึกช่วยให้ผู้เรียนสามารถเลือกความหมายของคำที่มีหลายความหมายได้ นอกจากนี้นักศึกษาเห็นว่าทักษะทางด้านคำศัพท์เป็นปัจจัยที่มีผลต่อผู้เรียนในการเลือกความหมายของคำมากที่สุด นักศึกษาส่วนใหญ่มีทัศนคติที่ดีต่อการฝึก โดยเห็นว่าการฝึกจำแนกชนิดของคำมีส่วนช่วยเพิ่มความสามารถในการเลือกความหมายที่เหมาะสมสอดคล้องกับบริบทและการฝึกการใช้พจนานุกรมเป็นประโยชน์ในชั้นเรียนการแปล